Konu: Olmak istediğin mi? Olduğun mu?

Olmak istediğim ben ve olduğum ben. Olmak istediğin sen ve olduğun sen.
Hepimizin içinde yaşayan, zihinlerimizi kurcalayan, mutsuzluklarımıza yol açan, mutluluklarımızı gölgeleyen, motivasyonlarımızı sağlayan, içimizdeki büyük savaş. Bazen bir şarkı ile bizleri uzaklara götüren, bazen bir kızgınlık anında içimizi burkan....Söylediklerimiz, inandıklarımız, olması gerektiğini bildiğimiz ve bir türlü olmayı başaramadığımız.

Yalan söylememen gerektiğini bilirsin ama söylersin.
Dürüst olman gerektiğini bilirsin ama olamazsın.
Arkadaşının sırtını yasladığı tek duvar olmak istersin ama olamazsın.
Her şeyi dostun için sunman gerektiğini savunur ama sunamazsın.
Asla boyun eğmeyeceğini düşünür ama eğersin.

Ve en acı veren de bunları asla kabul edemezsin. İnandıklarınla ters düşecek olan her davranışın için hazır bir kılıfın vardır. O an yapman gerekeni yapmışsındır, yalan söylemen gerekmiştir, aslında karşındaki yalancıdır, seni kandırmıştır, iki yüzlülük yapmıştır, seni anlamamıştır. Kendinde görmek istemeyeceğin her şey, çevrende bir yerlerde karşına çıkar ve birilerinde yaşar, bir aslı olmadığı, tek kaynağı sen olduğun halde bilemezsin. Bilemezsin çünkü bilmek seni çıldırtır, tüm oyunu bozar.

Nietzsche çok net olarak diyor ki; her bireyde iki ana kişilik yaşıyor. Bir yanda olmak istediğimiz, diğer yanda olduğumuz. Hep bir gün olmak istediğimiz gibi olmak için yaşarız. Ve işte en büyük aşklar, saplantılar, unutulmayan dostlar ve aşıklar... Kendimizde bulmak isteyip de bulamadığımız, görmek isteyip de göremediğimiz nitelikleri taşıyanlara, yansıtanlara ya sırılsıklam aşık oluruz ya da hayranlık duyar, sorgusuz sualsiz peşinden gider, saplanır kalırız.

Henry Miller ise, bireylerin gerçekten inandıklarını söyledikleri, yaşamak istedikleri hayatı cesaretle yaşadıkları, toplumsal baskının yarattığı tortulardan silkinip kendi benliğini görebilenlerin yaşadığı bir dünyada ne yazarların, ne askerlerin, ne de filozofların varolamayacağını yazıyor.

Hikaye dönüyor dolaşıyor yine bize, içimize geliyor. Akşam yatağa gitmeden aynaya baktığımızda, sabah pencereden doğan güneşi izlediğimizde gerçekten kendi inandığımız ve bize ait olan hayatı mı yaşıyoruz; yoksa bize öğretilen, bize ait olmayan kalemlerle çizilmiş bir hayatı mı?

En azından bu kez, hiç değilse bir kez dürüstçe cevap verir misin? Sadece biraz daha cesaret...

arkdadşım çok güsel yazı saol.bu bana Mevlana'nın 7 öğüdünden birini hatırlattı;

"Ya olduğun gibi görün yada göründüğün gibi ol."

Arkadaşım gerçekten Çok güzel bir yazı Tebrik ederim... Vede yazdıklarının Hepsi doğru bence..

Saygılar..

Yalan söylememen gerektiğini bilirsin ama söylersin.
Dürüst olman gerektiğini bilirsin ama olamazsın.
Arkadaşının sırtını yasladığı tek duvar olmak istersin ama olamazsın.
Her şeyi dostun için sunman gerektiğini savunur ama sunamazsın.
Asla boyun eğmeyeceğini düşünür ama eğersin.

Çok doğru bazen istesen de olmuyor...

titan#6 tarafından gönderildi.

Nietzsche çok net olarak diyor ki; her bireyde iki ana kişilik yaşıyor. Bir yanda olmak istediğimiz, diğer yanda olduğumuz. Hep bir gün olmak istediğimiz gibi olmak için yaşarız. Ve işte en büyük aşklar, saplantılar, unutulmayan dostlar ve aşıklar... Kendimizde bulmak isteyip de bulamadığımız, görmek isteyip de göremediğimiz nitelikleri taşıyanlara, yansıtanlara ya sırılsıklam aşık oluruz ya da hayranlık duyar, sorgusuz sualsiz peşinden gider, saplanır kalırız.

bence en dogru yorum bu

fakat bana sanki

ulasmak istediklerimize ulastigimizda

anlamlarini yitiriyorlar gibi geliyor

bilmiyorum ben boyle hissediyorum

mesele cikmak icin can attigin kiz sana evet dediginde

dunyalar senin oluyor

ama ilk bulusmada

aslinda aradiginin o olmadigini goruyorsun

garip ama gercek

belkide en guzeli

hic ulasilmaz olani istemek

ulasilmazin pesinden kosmak

picpepe tarafından gönderildi.

belkide en guzeli

hic ulasilmaz olani istemek

ulasilmazin pesinden kosmak

o zamnda tarıf edılmez acılar cekmeye başlıyorsun ,ulaşamamanın verdıgı o garıp hisler kendini kaybedışler ,belkide hayatan tad alamam ,sadece uluşmak için verdıgın amnsız caba

ıksıde garıp aslında ulaşamamk ve ulaşmak tercıhler var ve sonucun nereye cıktıgı bellı deıl ,
hayat bir ***** sanslıların kazandıgı

kaygısız hayat ne guzel be.....oldugunuz gıbı,neysen o baska yok .......bır an hıc bır kaygı tasımadıgınızı dusunurmusunuz ve sonrasındakı ozgurlugu

Kardeş paylaşım gerçekten çok iyi olmuş, bir nebze olsun isanın kendi hakkında düşüdüren bir paylaşım.

onceLikLe arkadasım cok hemde cok guzel bir yazı olmus ellerine saglik ve madem durustLuk o zaman tamam acıkca ve durutsce okumanı isterim .
hayatımda her zaman bir baskasi olmak nasıl olurdu diye dusundum ve aceba ben olmak isteyen varmıdır diye dusundum . zaman iLerLedikce beni yakından tanıyan arkadasLarım uzerimdekiLere gittiğim yerLere bakıp benim hakkımda yorumLar yapmaya basLadıLar ve cok samimi itirafLar geLiyor du işte bekLedigim sey de geLdi ben olmak isteyen biri . icimden dısı seni ici beni yakar arkadasım dedim o Laftan sonra da ben hic ama hic kimse olmadan oldugum gibi gorunerek gercek ben olarak yasamaya karar verdim . herkes biri olmak ister ama olunca da sikayet eder . Umarım anLatmaya caListigimi Sana ve okuyan herkese aktarabiLmisimdir .