Konu: Fakir bir terzi

Genc adam iyi bir terziymis. Bir dikis makinesi ve kucucuk bir dukkâni varmis. Sabahlara kadar ugrasip didinir ama pek az para kazanirmis. Cok soguk bir kis gecesi dukkâni kapatirken elektrik sobasini acik unutmus ve cikan yangin onun felaketi olmus. Artik ne bir isi varmis ne de parasi. Gunler boyu is aramis ama bulamamis… Yuk tasimis, bulasikcilik yapmis yine de evinin kirasini odeyecek kadar para kazanamamis. Sonunda ev sahibinin de sabri tasinca, kucuk bir bavula sigan esyalariyla sokakta bulmus kendini…

Mevsim kis, hava ayaz olsa da genc adamin kosedeki parktan baska gidecek yeri yokmus. Bir sabah is arayacak derman bulamamis bacaklarinda. Acliktan ve soguktan bitkin bir sekilde bankta otururken, kocaman bir araba yanasmis kaldirima. Arka kapiyi acmaya calisan soforu kizginlikla yana itmis arabadan inen yasli adam, "Yalnız birakin beni, parkta dolasirsam belki sinirim gecer" diye soylenmis. Zengin bir isadami oldugu her halinden belli olan ihtiyar, birkac adim attiktan sonra bankta titreyen terziyi gormus. Terzi, adamin uzerindeki paltoya bakiyormus dikkatle. Birden siniri geciveren ihtiyar, "Zavalli adamcagiz kim bilir nasil usuyordur, ona nasil yardim etsem acaba?" diye dusunmeye baslamis.
Oysa terzinin dusledigi paltonun sicakligi degilmis. O, cok kalin ve kaliteli bir kumastan uretilen bu paltonun sahibine hic de yakismadigini ve onun vucuduna uygun sekilde dikilmedigini dusunuyormus. Yasli isadami, terzinin yanina yaklasip, "Ne o evlat, bu ayazda parkta donmussun. Istersen paltomu sana verebilirim" deyince, "Hayir, tesekkur ederim. Ben sadece bu paltonun size gore olmadigini dusunuyordum. Kumasi fazla kalin ve sizi oldugunuzdan sisman gostermis" diye yanit vermis terzi.
Yasli adam bu cevabi alinca hayli sasirmis. Cunku o da uzerindeki paltoya onca para odedigi halde kendisine bir turlu yakistiramiyormus. "Soguktan titrerken nasil boyle bir seye dikkat edebiliyorsun?" diye soran yasli adam, "Ben terziyim" yanitini alinca "Benimle gel, hayat hikayeni yolda anlatirsin" diyerek arabaya bindirmis bizim terziyi.
Bu karsilasma, terzinin hayatındaki donum noktasi olmus. Boyle yetenekli bir insanin issiz ve evsiz kalmasina cok uzulen iyiliksever yasli adam, terziye bir dukkan acmasina yetecek kadar para vermis. Bunun karsiliginda tek istedigi kendi giysilerini bu genc adamin dikmesiymis. Terzi yeniden bir ise hem de kendi isine baslamanin heyecaniyla deliler gibi calismaya baslamis. Bu arada yasli isadami da destegini esirgemiyor, onu kendi cevresinden zengin kisilerle tanistırarak yeni siparisler almasini sagliyormus. Kucuk dukkân once kocaman bir modaevine donusmus, sonra da pek cok unlu marka icin uretim yapmaya baslamis. Terzi artik "unlu isadami" diye anilir olmus.

Bir gun ihtiyar adam onu ziyarete gitmis. Terzi çok buyuk bir is baglantisi yapmak uzere yurt disina gidecekmis ve ucaga yetismesine az bir zaman varmis. Biraz sohbet ettikten sonra yasli adam birden fenalasmis, kalp krizi geciriyormus. Hemen bir ambulans cagirilarak hastaneye kaldirilmasini saglamis. Yeni isadamimiz ise buyuk isi kacirmak istemedigi icin ucaga yetismis.
Yasli adam krizi atlatmis ve uzun sure hastanede yatmis, bir yandan da sadece bir kez telefon ederek durumunu soran terziyi bekliyormus. Fakat terzi daha cok para kazanmak icin oradan oraya kostururken bir turlu yasli adami ziyarete gidememis.
Aradan o kadar uzun bir sure gecmis ki bu sefer de utancindan yasli adamin kapisini calamaz olmus. Bir sure sonra terzinin isleri yolunda gitmemeye baslamis. Fabrikalarini kapatmak zorunda kalmis ve elinde kala kala yine kucucuk bir dukkan kalmis. Utana SIKILA yasli adama kosmus hemen nerede hata yaptigini sormak icin. Son derece kirgin olan ihtiyar yine de onu kabul etmis ama anlatacagi oykuyu dinledikten sonra hemen cikip gitmesini istemis.

Ve baslamis anlatmaya: "Bir zamanlar fakir bir oduncu varmis. Ormandaki bir kulubede yasar ve odun keserek hayatini kazanirmis. Bir gun kulubesinde yangin cikmis ve bu yangin butun ormani kul etmis. O cevrede kimse ona guvenip is vermeyince, cikinini alan oduncu, esegine binip yola koyulmus.

Agaclarin arasinda yururken birinin kendisine seslendigini duymus. Basini kaldirinca konusanin bir bulbul oldugunu gormus. Bulbul ona "Senin haline cok uzuldum, simdi oyle bir buyu yapacagim ki esegin cok guzel sarki soylemeye baslayacak, sen de onunla gosteriler yapip cok para kazanacaksin" demis. Gercekten de esek birbirinden guzel sarkilar soylemeye baslamis.
Oduncu o sehir senin bu kasaba benim dolasip esegine sarki soyletiyor ve herkes onlari izlemek icin birbiriyle yarisiyormus. Oduncu ve sarki soyleyen esegi butun ulkede unlenmisler. Bir gun yine bir gosteriye yetismek icin kostururlarken, bulbulun yardim isteyen sesini duymus oduncu. Bir kedi bulbulu yakalamis ve yemek uzereymis. Soyle bir duraklamis ama gosteriye gitmemeyi, onca parayi kacirmayi gozu yememis, arkasina bakmadan kacmis oradan. Gosteri basladiginda ise esegi her zamanki gibi guzel sarkilar soylemek yerine sadece bir esegin cıkarabilecegi sesleri cikarmis.

Oduncu kendisini sarlatanlikla suclayan izleyicilerin elinden canini zor kurtarmis. Iste o zaman bulbul olunce buyunun bozuldugunu anlamis. Ben de senin bulbulundum ve sen beni oldurdun, buyu de o yuzden bozuldu. Keske guzel giysiler dikerken dostluk ipligini koparmasaydin..."

Oykuyu dinleyince hemen cikip gitmis terzi, cunku soyleyecek bir sozu yokmus...

Dostluk iplerinizi koparmamaniz dilegiyle.......

teşekkürler...

ellerine sağlık . herkezin alması gereken hayat dersleri var....