Konu: Ayni Tavanin Baliklariyiz

Hayatımızda var olan insanların arasında işte bizim insanımız diyebileceğimiz kaç kişi vardır ki? Aynı düşünmesek de ortak bir noktada mutlaka buluştuğumuz. En çirkin günümüzde -ay şekerim ne güzel olmuşsun !yağdanlığı ile yaklaşmayıp, biraz kendine çeki düzen ver diyebilen, doğruları dolandırmadan, doğrudan sunabilen, sınırlarının, özelinin ne kadar önemli olduğunu bilen ama en hassas gününde sınırlarında dolaşmaktan korkmayan, değiştirmeye çalışmadan, olduğun gibi,sen olduğun için sevebilen, empatiyi hayatına yedirmiş kaç insanımız var ki bütünmüşüz gibi düşündüren...

Hayatın anlamları var, bir ekip işi yaşamak. Birimiz hiçbir şeyiz öbürümüz olmadan ve birimiz her şey olamayız özverisiyle yaşayan.

Hayata can veren bir tüpüz biz, tüpe bağlanan bir ocak ve ocağı anlamlaştıran bir ateş, Koca bir kovanın içinde oynaşan sonra da koca bir tavanın içinde pişmeye çalışan bir çoğunluğuz biz. Piştikçe güzelleşen, güzelleştikçe etrafa yaydığı sinerjisiyle , kokusuyla lezzeti ve hazmıyla yaşamı var eden bir çoğunluk...

Çoğalıyoruz ve dağılıyoruz, bizi avlasınlar istiyoruz, çünkü nasıl avlandığımızı da bilmek istiyoruz. Keyifli masaların, içten sohbetlerin ana yemeğiyiz biz, dost sevinçlerin, kahkahaların, göz yaşlarının, hüzün boyutlarının...

Kızgınlık gelip geçici bir şey bizim için çünkü soğuk tavada var olmak kolay, hem dedim ya birimiz yoksak öbürümüz yoksunuz , anlamsızız. . Hayatımızda var olan insanların arasında işte bizim insanımız diyebileceğimiz kaç kişi vardır ki?, aynı kovada oynaşıp, aynı tavada coştuğumuz..

Dostuz , hayat arkadaşıyız, aileyiz... Biz aynı tavanın balıklarıyız ve pişmek en büyük zevkimiz...

Bir kac yuzyil once Papa butun yahudilerin Roma'yi terketmeleri gerektigine karar verir. Dogal olarak Yahudi toplumundan buyuk bir tepki gelir.
Bunun uzerine,Papa ile Yahudi toplumundan onde gelen birisiyle karsilikli dini bir muzakere yapmalarini onerir. Yahudiler kazanirsa kalacaklar, Papa kazanirsa gidecekler. Yahudiler caresiz kabul eder ve temsilci olarak Moiz'i secerler.
Ancak Moiz'in Papa ile ayni dili konusamamasi nedeniyle muzakere de konusmak yereine sadece isaret dilinin kullanilmasini teklif ederler. Papa kabul eder.
Muzakere gunu geldiginde iki taraf karsilikli yerlerini alirlar ve karsilikli olarak bir sure bakistiktan sonra

Papa elini kaldirarak 3 parmagini gosterir.
Buna karsilik Moiz tek parmagini kaldirir.

Papa parmaklarini sallayarak basinin etrafinda cevirir.
Moiz ise parmagiyla yeri isaret ederek oturdugu yeri gosterir.

Papa yanindaki cantadan bir parca ekmek ve sarap cikartinca,
Moiz de bir elma cikartir.

Bunun uzerine Papa ayaga kalkarak:
"Ben pes ediyorum, Yahudiler kalabilirler" der.

Muzakere sonrasinda Papa'nin etrafina toplanan kardinaller Papa'ya ne oldugunu sorduklarinda Papa;

Ben once 3 parmagimi gosterip Kutsal Ucluyu isaret ettim.
Buna karsilik o bana tek parmagini gosterip her iki dinin de tek tanriyi tanidigini soyledi.

Ben parmaklarimi sallarak basimin etrafinda cevirerek tanrinin bizim etrafimizda oldugunu gosterdigimde,
O da oturdugu yeri isaret ederek tanrinin onlarin durdugu yerde de oldugunu isaret etti.

Ben kutsal ekmek ve sarap cikartip tanrinin bizim gunahlarimizi bagisladigini gostermek istedigim zaman da hemen bir elma cikartip bana ilk gunahi hatirlatti.

Herifin her seye bir cevabi var. Ne yapabilirdim ki?"

Ayni sirada Yahudi cemaati de Moiz'in etrafini sarmis ona nasil basardigini soruyorlardi.
Moiz:

" Once bana 3 parmagini gosterip 3 gun icinde burayi terketmemizi istedi.
Ben de ona bir tekimizin bile ayrilmayacagimizi soyledim.

Sonra butun sehrin Yahudilerden temizlenecegini soyledi.
Ben de, hic bir yere gitmeyip oldugumuz yerde kalacagimizi soyledim"

"Sonra ne oldu?" diye kalabalik heyecanla sormus.

"Valla,sonrasini ben de pek anlamadim. Adam biraz hiddetlendi ve ogle yemegini cikartti.
Bunun uzerine ben de benimkini cikarttim. Hepsi bu."