Konu: Tanrının gözyaşları üzerime yagıyor

Haftanın beş ya da altı günü her sabah. Saatin sesiyle uyanırken. Uyanmaya çalışırken ya da.

Bir beş dakika daha kestirebilsem. Sonunu çok merak ediyorum; bu rüyayı yarım bırakamam, sadece bir beş dakika. Lütfen... Ve hep yarım kalır rüyalarımız.

Yüzümüzü yıkayıp kendimize gelmeye çalışırken kalan kısmıda unutulurya hani; yarım kaldığını bilmeyiz bile artık. Başı olmayan bir şeyin sonuda yoktur öyle değil mi?

Neşe içinde o çok sevdiğimiz işlerimize koşarız hepbirlikte. Kimilerimiz güneşten bile önce davranır. Belli ki onlar bizden çok seviyorlar işlerini. Onlar en başarılılarımız. Tarifsiz bir mutluluktur bu. Öyleki günün yarısından çoğunu iş yerinde geçirir ve hep daha iyisi için yorar dururuz kafamızı. Ertesi sabah tekrarlanılacak bir yarım rüya sefası çekmek üzere eve doğru yola çıktığımızda gözlerimizin içi gülüyordur.

Tanrım! Kendimi o kadar iyi hissediyorum ki anlatamam. Her sabah bıkmadan, hiç sıkılmadan gittiğim bir işim var. Çok da iyi kazanıyorum. Tam da senin istediğin gibi öyle değil mi?! Tanrım!

Bu arada biliyor musunuz;

Ben hiç durgun bir gölde kürek çekerek açılmadım. Kürekleri suya bırakıp gölün sakinliğini paylaşmayı da denemedim hiç. Bırakın görmeyi, suyun altını hayal bile etmedim. Ama olsun... Bunu hiç yaşamasamda olur; ben su faturasını hiç geciktirmeyen bir Türk vatandaşıyım.

Yeşili ne kadar sevdiğimi sormayın bana. Hatırlamıyorum bile. Ama olsun... Bunu hiç bilmesemde olur; ben evinde kablolu TV'si olan bir Türk vatandaşıyım.

Biliyor musunuz;

Ben çok uzun zamandır kendim için hiçbir şey yapmadığımın farkında bile değilim. Elimde bana ait, elle tutulur, somut hiçbir şey yok. Ama olsun... Bunu hiç farketmesemde olur; ben vergi ödeyen bir Türk vatandaşıyım.

Biliyor musunuz;

Benim 1 ya da 2 ay boyunca aralıksız tatile çıkma şansım yok artık. Çünkü ben haftada 5 günümü para karşılığında birilerine sattım. Ama olsun... Tatil benim neyime, hiç çıkmasamda olur; ben ülkem için çalışan bir Türk vatandaşıyım.

Biliyor musunuz;

Ben hiçbir zaman duygularımı tam anlamıyla ifade edemedim. Ne bir başkasına ne de kendime. Ama olsun... Bunu hiç yapmasamda olur; ben bir Türk vatandaşıyım.

Biliyor musunuz;

Benim yarım kalan tek bir rüyam bile yok. Çünkü artık rüya görmüyorum. Ama olsun... Hiç görmesemde olur; ben gerçek bir Türk vatandaşıyım.

Ve biliyor musunuz;

Koca bir ömür yağ gibi akıp giderken avuçlarımızdan göz göre göre, hep bu soruyu tekrar ediyorum kendi kendime; bizler aklı başında insanlarız öyle değil mi!? Peki bacaklarımın arasındaki bu ağrı da neyin nesi? Beynim neden sızlıyor!

teşekkürler...

Biliyor musunuz;

Ben hiçbir zaman duygularımı tam anlamıyla ifade edemedim. Ne bir başkasına ne de kendime. Ama olsun... Bunu hiç yapmasamda olur; ben bir Türk vatandaşıyım.


Eyvallah...