Konu: Yaşama Nasıl Bakıyorsunuz?

Fransa’da, ağır işçilerin işleri hakkında ne düşündüklerini incelemek üzere araştırmayı yürüten bir görevli, bir inşaat alanına gönderilir.
Görevli, ilk işçiye yaklaşır ve sorar :
“Ne yapıyorsun?” “Nesin sen, kör mü?” diye öfkeyle bağırır işçi.
“ Bu parçalanması imkansız kayaları ilkel aletlerle kırıyor ve patronun emrettiği gibi bir araya yığıyorum.Cehennem sıcağında kan ter içinde kalıyorum.Bu çok ağır bir iş, ölümden beter.”
Görevli hızla oradan uzaklaşır ve çekinerek ikinci işçiye yaklaşır.Aynı soruyu sorar :
“Ne yapıyorsun?”
İşçi cevap verir : “ Kayaları mimari plana uygun şekilde yerleştirilebilmeleri için, kullanılabilir şekle getirmeye çalışıyorum.Bu ağir ve bazen de monoton bir iş, ama karım ve çocuklarım için para gerekli. Sonuçta bir işim var. Daha kötü de olabilirdi.”
Biraz cesaretlenen görevli üçüncü işçiye doğru ilerler.
“ Ya sen ne yapıyorsun?” diye sorar.
“Görmüyor musun?” der işçi kollarını gökyüzüne kaldırarak.
“ Bir katedral yapıyorum.”
...
Bu hikayenin enterasan tarafı her üç işçinin de aynı işi yapıyor olmaları....

Görmeyi seçtiğiniz yol sizin tutumunuza bağlıdır.
Bugün hava biraz bulutlu mu yoksa biraz güneşli mi?
Güllerin dikeni mi vardır, dikenli dalların gülleri mi?
Bardağın yarısı boş mudur, yarısı dolu mu?
Yoksa bardak olması gerekenin iki katı büyüklükte midir?
Seçim size ait...

İşinle ilgilenmenin diğer anlamı kendinle ilgilenmektir aslında.Çünkü günlük yaşantımızın büyük bir kısmını iş yerinde sevdiklerimizi özleyerek geçiririz.Herkesin sevdiği bir işe sahip olması, senin yazındaki gibi katedraller yapabilmesini dileyelim.

Bence hayat elbet bitecek olan bir çakmak gibidir yeterki çakmak taşı bitene kadar içine gaz doldurun...

ben hayat nasıl bakıyorum herkese takılmış olan at göluklerini cıkarnaya calışarak aradaki boşluklardan bakmaya calışarak ...

yaşamın,kendi kendine ağırlık haline getirdiğin
şeylerin altında ezilmenin süreci olacak..

yaşamı 'hafifce' yaşayabilseydin,yaşamın olayları da
uçup giderler,sana yük olmazlardı-ama o zaman da,
uçucu, boş olurdu yaşamın.bu yüzden yaşadığın
her olayı'ağır'laştırcaksın;ki uçup gitmesin, omzuna
çöksün;sen de onun yükünü taşıyasın

yaşaman,yaşamın yükünü yüklenmen olacak.
yaşam,yükleneceğin yüktür
yaşamın yükündür

evet aynen bu şiir deki gibi bakıyorum hayata

farklı bir yaklaşım yaparsak
Burada birinci işçi kendini değersiz, yaptığı işi de önemsiz bir iş görüyor fakat bilmiyorki eğer o olmasaydı binalar yapılmazdı.

ikinci işçi bunu mecburiyetten yaptığını söylüyor tek düşündüğü ailesi fakat onunda işini önemsemediği görülüyor.

üçüncü işçi ise yaptığı işten zevk almasını biliyor ve yapılan binayı katedral e benzeterek ona verdiği değeri gösteriyor.

elinizde bir miktar para olabilir fakat;
fazla param yok demek veya biraz param var demek sizin elinizde.

önemli olan yaşama yada hayata nasıl baktığımız değil onu ne şekilde hayatımızda kabullenmek yada görmek istediğimiz

Geniş açıyla bakmaya çalışıyorum ama güneş gözümü alıyor...