Konu: Ağıt

Yanlız kaldığımda aklıma düşünceler dolar, hayallerde onlara eşlik eder. Hayaller; onun hakkındadır; tabii düşüncelerde. Hayaller güzel ve sıcaktır, beraber olduğumuz harika bir dünya düşlerim. Umudun olduğu, ışığı olduğu.
Ne var ki düşünceler çirkin ve soğuktur; gene de ne yazık ki gerçektir.
"Asla onunla bir daha beraber olamayacağım"
Aşk kadar güzel; ama aynı zamanda acı verici bir duygu olabilirmi? Sanmıyorum. Her türlü ölüm acısını aklımdan çıkarabiliyorum, lanet olası ağrıları aklımdan çıkabiliyorum ama onu aklımdan çıkarıyorum.
Ona artık kızgın ya da kırgın değilim. Hareketlerinin sonucunu tahmin edemedi. Belki de sevmedi bilmiyordum. Şu ana kadar. Artık biliyorum.
"Sevdi belki de hala seviyor"
Bunun için umutlanacak kadar ahmak değilim. Bir çok şey olabilirim fakat asla ahmak olmadım.
Son zamanlarda bu konuda çok düşündüm. Bence sevdi ve içindeki bir parça hala beni seviyor. Fakat tüm sevgisini bilincinin ulaşamayacağı yere atmış. Çıkartılması için mücadele etmesi gerek. Bu mücadeleyi vermeyecek. Gene de onun için tüm kalbimle diliyorum ki; gelecekte bunun pişmanlığını duymaz. Hayat geri getiremediğimiz anların pişmanlıkları ile doludur.
Bir meleği şeytana çeviren; umudu alıp bir insanı karanlığa götüren de aşktır, sonsuzlukta dayanma gücü verende.
Gerçek ile hayal neden birbiri ile bu kadar uyumsuz; Ve gerçek neden bu kadar acı?
İşe yarayacağını bilsem Tanrı'ya dua ederdim.
İşte bana bir ninni gözlerimi kapatmam için.
İşte bana bir ninni rüyamda onu görmek için.*

çok güzel bir yazı teşekkürler

teşekkürler...

ok güzelmiş. sagol

teşekkürler MUTLUB

Yüreğine sağlık..

Ona artık kızgın ya da kırgın değilim. Hareketlerinin sonucunu tahmin edemedi. Belki de sevmedi bilmiyordum. Şu ana kadar. Artık biliyorum.
"Sevdi belki de hala seviyor"