Konu: Ankara'dan Bi Adam

Yüreğime söz geçiremiyordum, gözlerim kanlı bıçaklıyken bedenimle.. bi mermiydi ateşi aşkın dün gece sökülürken gençliğim.. Oysa farkında bile değildim, kaybedişlere bir yenisiyle eklendiğimin.. Uyandığımda tektim sabahımda o yoktu ..ve sızarken kan oluk oluk içime, bir can/bir can daha yanıyordu..
Tuzluydu tanecikler kanıma karışırken gece, bir alo'sunda gülümsüyordum; o ise hep, hep ağlıyordu..
Sonra ben ağlıyordum, şiirlerim ağlıyordu, bilmem kaç zaman daha ağlarlardı bilmiyordum..
Kaç zaman daha aramazken bu kaybedişleri
ve ne kadar daha taşıyacaktım artık
bu yorgun bu yaralı bedeni..
Bir yumruktu aşkım ellerimde taşıyordum; dün bana küsmüşken talih, bugün zor diyordum. Sevda bir kurşundu adresini henüz bilmiyordum ve bir mermiydi sıkılan maviye ve bir tek mermiyle devrilirken bu adam;
kan içinde savrulurken bedeni
ve hiç birşeyden habersiz
ve hiçbirşey kadar kederli
ve usulca ve sesizce verirken son nefesini..
"..g ü l ü m s ü y o r d u..."
ve şimdi bugün akşam üzeri;
son yolculuğunda "Ankara'dan bi adamın sevenleri"
ve bi de şairin ölümsüz dizeleri
birlikte " a ğ l ı y o r d u.."
bir kalp bir kalbe yenilmişti oysa
o bedende artık o kalp yoktu şimdi....


Ali Hakan DÜZ

teşekkürler...

bir ankaralı olarak teşekkür ediyorum eline sağlık dostum