Konu: Yazılamayan Yakılacak Mektuplar!!

Yanına yaklaşılır cinsten değil sözcükler


Uyuyamıyorum; yüreğimde sürgün sancılar düğümleniyor , daralan nefesler. Böyle durumlarda akıl kötülük mayasıdır.


Ansızın yükselen bu diyarlardan geceye isyan çığlığım . Sonunda her seferinde kocaman bir hiç olup çıkıveriyorum. Bana bir şey söylesin muhabbet kuşlarım ! Yaslanabileceğim bir sözcük. Beni öldürmeyecek ama en azından kendimden geçirecek, günlerce kendime getirmeyecek bir şey. Beni yatıştıracak istediğim düşler ülkesine götürecek tek sözcük. Bana durduğum yerde cesaretle durma gücü verecek. Bana anlamımı katacak


Sesini özlüyorum... Fısıltılarla derinleşen derinleştikçe denizleşen sesini. Ancak bu ses doyuruyor kulaklarımı. Sonra sana değil denize şaşıyorum!


Nasıl sığar bir insanın dudaklarına ?çarşaf, çarşaf mavi koca deniz?


Ey tutkularımın gizemli ateşi!


Kalbimi yeteneklerinin sonsuz gücüyle sar!


Sana, sesini duymağa ölesiye ihtiyacım olduğu günlerde istediğim an sana ulaşabileceğim bir sözcüğün tılsımında tut beni. çaresiz tarifsiz durakların sessizliğinden çıkaracak , elem ve kederin olmadığı bir düşler ülkesinde konuk et beni. Ne yıldızların rengi solsun ne de denizin beyaz köpükleri kirlensin.


Hiç kimsenin elinde bi madar olmanın kıvrandıran, acısını nereden bileceksin? İnsanın seslerin gölgesinde masum bırakan o akşam üzerlerinin verdiği hüznü ,hastanın sabahı beklediği anı, ölünün teze mezarla buluştuğu bekleme anını, sonunda bu duygu dolambaçlarında başı dönüp bir an uykuya düşse gördüğü karmaşık rüyaları ve bundan edilen nefreti nerden bileceksin?


EY TANIDIĞIM HERKESTEN FARKLI OLAN


BANA SANA GELMENİN YOLLARINI ÖĞRET!


Ya yolculuğun adresi belirsiz yada yollar yorgun.Her koşulda biraz daha kısalan zaman dilimine takılan gözler! Neyi özler bilir misin?

Aslan BAYKARA

Sana, sesini duymağa ölesiye ihtiyacım olduğu günlerde istediğim an sana ulaşabileceğim bir sözcüğün tılsımında tut beni. çaresiz tarifsiz durakların sessizliğinden çıkaracak , elem ve kederin olmadığı bir düşler ülkesinde konuk et beni. Ne yıldızların rengi solsun ne de denizin beyaz köpükleri kirlensin.


Hiç kimsenin elinde bi madar olmanın kıvrandıran, acısını nereden bileceksin? İnsanın seslerin gölgesinde masum bırakan o akşam üzerlerinin verdiği hüznü ,hastanın sabahı beklediği anı, ölünün teze mezarla buluştuğu bekleme anını, sonunda bu duygu dolambaçlarında başı dönüp bir an uykuya düşse gördüğü karmaşık rüyaları ve bundan edilen nefreti nerden bileceksin?


EY TANIDIĞIM HERKESTEN FARKLI OLAN


BANA SANA GELMENİN YOLLARINI ÖĞRET!
...........paylaşımın için teşekkürler. içimden kopan fırtınaları andıran sözlere benzettim okurken.gerçekten sağol.............

EY TANIDIĞIM HERKESTEN FARKLI OLAN


BANA SANA GELMENİN YOLLARINI ÖĞRET!

ahhhhh ahhhhh öyle bi yol olsada öğretilse dimi teşekkürler çok güzel yazı

gönlüne sağlık...