Konu: Yalniz Kalmak

YALNIZ KALMAK

Düşünmeye başlayın,
"dünya da başka insan yok",
yalnız kaldım ne yaparım... 'Animal Instinct' filminde Anthony Hopkins 2 yıl maymunlarla kaldığında YALNIZdı... Ilk insan nasıl doğa ile uyumlu, barışık ve YALNIZ olarak yaşayabiliyor ve hayatta kalıyor ise o bunu kanıtladı... Yalnız ve güçlü...

Yalnız kalabilmeyi, kendinizle DÜRÜST iletişim kurmayı öğrendikten sonra, sıra aslında hep yalnız olduğumuzu kabul etmeye geliyor. Çevremizde iyi günde, kötü günde beraber olan eş, dost, akraba vs. olabilir, bunlar bazen aynı kişiler de olabiliyor ama maalesef çoğu zaman aynı olmuyor. Bu kişiler bize yalnız olmadığımızı hissettirmek için ellerinden geleni yapıyorlar. Ama sizin o en derin mağaralarınızdan gelen sesi duymadıkları için sadece gördükleri ve hissedebildikleri kadarı ile beraber oluyorlar. Size izin vermediğiniz sürece ulaşamazlar aslında bazen biz bile neye izin verdiğimizi bile anlayamıyoruz ya.
YALNIZlık bizim en en en yakın dostumuz olabilir. Düşman'dan dost olmaz denir ama bu onun için geçerli değil. Kimse olmadığı zaman emin olun o yanınızda olacaktır. O yüzden onunla iyi geçinmek, onu tanımak ve onun sizi tanımasına izin vermek gerekir.

Bence yalnız olduğunuzu hissetmek ve kabul etmek, kimseye itiraf edemediğiniz kendi gerçeklerinizi, kendinizden bile sakladığınız o gerçekleri, yine sadece kendinize itiraf etmekle başlıyor.

İçimizdeki yalnızlık, bizimle yalnız kalmalı bence...
Paylaşılacak bir şey değil o.

Peki kabul da ettik sonra ne oluyor...

Güçleniyoruz... Cünkü artık kendimiz ile tanıştık, yüzleştik ve öğrendik. Bundan sonra topluma ve sevdiklerimize karşı daha gerçekçi oluyoruz. Çünkü kendimize gerçeğiz... Akşam kafayı yastığa koyduğunuzda, daha rahat uyuyorsunuz.

Yalnızlık, gerçek Barışı bulacağımız yer... Sevgilinizin kollarında sıcaklığı, aşkı bulabilirsiniz ama kendi yalnızlığınızın farkına varmadan, kabul etmeden Aşk'ı yaşayamazsınız.

Aşk'lar bitmese de, Aşık olduğumuz insan yok olabiliyor. Bu durumda, yalnız kaldığınızı hissediyorsunuz ama aslında yalnız değilsiniz, içinizdeki YALNIZ'lık size yol gösterecek.

Doğarken de, ölürken de çıplak gelip gittiğimiz gibi, yalnız gelip yalnız gideceğiz bu dünyadan.

Kendinizi, yalnızlığınızı tanıyın, keşfedin, keyfini çıkartın, onunla yüzleşin...

Çünkü o sizsiniz

' yalnızlık büyük kafaların yazgısıdır ' denize bakarak, suyu nerede bulabileceğini düşünüp duran kişilerden ayrılanların yazgısı......

kendi kendine psikanaliz bir kere daldınmı bir daha çıkamıyorsun
yalnızlık benim en büyük silahım
bağımlılık yapar

yalnızlıgınız ıle tanısmak onunla bırlıkte yasayabılmeyı öğrenmiş olabilmek gerçekten çok iyi olabılırdı.Yıllardır denedım bunu ama bi turlu basaramadım ve cok acı cektım.Sanırım boyle bı huzura erişebilmek için odemem gereken daha cok borc var.. kıme bılmem ?

[/QUOTE]Yalnızlık,
Aşk'lar bitmese de, Aşık olduğumuz insan yok olabiliyor. Bu durumda, yalnız kaldığınızı hissediyorsunuz ama aslında yalnız değilsiniz, içinizdeki YALNIZ'lık size yol gösterecek. [QUOTE]


''Sevdiğiniz insanları düşünüyorsunuz, ama daha derine inin, sonunda sevdiğinizin onlar olmadığını göreceksiniz, siz bu sevginin içinizde yarattığı duyguları seviyorsunuz..!"
FRIEDRICH NIETZSCHE


yalnızlığımı terk edersem yalnızlığım yalnız kalır oysa o hiç terk etmedi beni...

bElKide bunlar yeterlidir bu konudaki görüşlerimi açıklamaya....

Yalnızlığın bana göre bazı konular ile çok ilişkili;
Bağımlılık ve sevme sanatıdır.Kendini seven insan kendini sevebildiği için bütün herkesi sever.Kendini rededen bir insan ne ölçüde başkalarını sevebilir daha kendinle uğrasırken?
Kendini seven insana kendi yeter mutludur huzurlu ve sevgi doludur bu sevgiyi almayı talep eden herkese sevgisini paylaşır.Karşı kişiye bağımlılık yaşamaz kendi ona yeter kendisi sevgisini coşkunun bir ifadesi olarak sevgisini paylaşır.Sevginin kaynağı sonsuzdur.İşte bu insan yüzeysel olarak yalnız gibi gözüksede yalnız değildir.O seçimlerinde her zaman özgürdür bir yere ait değildir kendisinden başka.Çoğu insan gibi kendini sevmeye çabalamayan kendini başkalarına göre endeksleyen insan toplulukları bağlandığı sevgi aradığı şey koptuğu zaman asıl yalnızlığının farkına varır.Kalabalıklar içinde yalnız olduğunu zanneder.

yalnız kalmak aslında insanların en çok korktuğu şeylerden biridir her ne kadar bazılarımız bunu kabul eetmesede herkes birilerine ihtiyaç duyar .bu sadece felsefik acıdan diil aynı zamanda sağlığımız acısındanda önemlidir.ama şuda doğrudurki insanların kendilerini tanıdıkları kendilerini anladıkları zamanlar yalnız kaldıkları zamanlardır unutulmamalıdır ki

doğarken yanımızda kimse yoktu ölürkende kimse olmıycak

yanımda hiç sevmediğim bir insan olmasını yalnız kalmaya tercih ederim..
bana göre hoş bir durum değil..

yalnızlık insanın kendini dinlemesi açısından ihtiyaç duyduğu bir şey. belkide insanın kandıramayacağı tek kişi yine kendisidir. insan yalnız kaldığındada kendine karşı daha da dürüst oluyor.