Konu: Çok zor soru bunlar dediginizi duyar gibiyim...

Bunları hiç düşündünüz mü bilmiyorum ama ben şu günlerde epey düşünüyorum.Mesela insan neden futboldan hoşlanır ya da neden kendini bilge , güçlü göstemeye ugrasır.Ego nedir?ve neden onu kontrol edemez?yani ben kolumu hareket ettiriyorum ama
gerçekte kolumun hareket etmesini sağlayan olay , reaksiyon ne.Niçin bu dunya ya ben olarak geldim?yani anlamı ne.milyarlarca kişi arasında dun veya yarın dogmus olabılır dım.Niye yerleşmeye çalışır dunya ya insanlar.Diyelim ki kıyameti onledi ve sonsuza kadar yasamayı basardı.Sonra ne olacak.İnsanoglu nereye kadar gidecek.Ben neyim ne degilim.Farklı bir cevrede dogsaydım veya babam o iş teklifini reddetmese ben yine kendim mi olacaktım.Bir kelebeğin kanat çırpısı bile fırtınaya neden olurken(kaos teorisi) beni ben yapan olay ne?

Bunları yanıt bulabilecekmiyim bilmiyorum ama evrende tesadüf mü? duzen mi? diye sormaktan alıkoyamıyorum kendimi...

Niçin bu dunya ya ben olarak geldim? İnsanoglu nereye kadar gidecek. Bu gibi soruların cevabını bende merak ediyorum hep. Ben öldükten sonra neler olacak??? Öldükten sonra toprağın altında kalmak ve bir daha hiçbir şeyi görememek ne acı birşey. Ama evrenin düzeni böyle. Sanırım bizim bu sorularımız cevapsız kalacak. En iyisi günlerimizi en iyi şekilde değerlendirmek galiba...

Belki soruna tam cevap veremiyorum ama düşündükten sonra kendimce bir cevap daha yazıcam ama şöyle düşün hayat harika işleyen bir sistem bizlerde bu sistemin dişlileriyiz eğer dişlilerden herhangi biri oynar veya bozulursa hayat durur gibi v.b.


Aslında insanlar doğduğu andan itibaren bir sığınma iç güdüsüne sahiptir bu ise korkudan gelir.İlk insanları düşün ateşten korkmuşlar ateşe tapmışlar yada Güneşten.Bence günümüz insanları ezilmekten korkuyor bu yüzden egolarını yani öz beğenilerini sürekli durmaksızın besliyorlar.Güzel görünmek,süslenmek,dikkat çekmek bence sırf bu yüzden.
Sana söylemek istediğim birşey daha var aslında dünyadaki tüm insanlar farklıdır en basit örnek hepimizi korneası yada parmak izi farklıdır.Benim üzüldüğüm birşey seni güldürür,yada benim güldüğüm birşey sende hiçbir etki yaratmaz.Sadakat insanlara duyduğun saygı,ailen,sevdiklerin işte seni sen yapan bence bu.
Constantine filmini izledinmi bilmiyorum,orda bir düşünce var ve ben buna katılıyorum bence Tanrının hepimiz için bir Planı var...

constantine filminde gormuştum ve o sahne geldiğinde bayaa bi gulmuştum... ama sizin yazdıklarınızı okuduğumda gerckten bi anlamı varmış. bayaa da guzel bi anlam
cumle şu
Tanrının hepimiz için bir planı var...
işte bu yuzden bi kendimiziz yani tanrının bir planı var ve ona gore biz biz olmuşuz....
bence bole

inanın bu soruları o kadar çok düşündüm ki...

bu konuyu iki koldan düşündüm hep. bir kol felsefi, diğeri dini... felsefi açıdan baktığımda çok fazla çıkmazda kaldım. soruların ardı arkası kesilmiyordu, dönüp dolaşıp aynı noktaya geliyordum. Niye ben? soruların çoğuna yanıt buldum, ama hiçbir zaman benim ben olmamı gerektiren veya sağlayan şeyin ne olduğunu bulamadım. tesadüf diye adlandırmaya çalıştım ama herşeyin birer rastlantıdan ibaret olması fikri, benim aslında bir hiç olmam demekti ve yaşamam için hiçbir sebep yoktu. bu kadar basit olmamalıydı. en azından bana göre...

küçüklükten beri bana öğretilen bir islam felsefesi vardı. buna göre her insan Allah tarafından yaratılmıştı ve dünyaya bir çeşit sınav için gönderilmişti. yaptığı ve düşündüğü şeyler doğrultusunda hayatı sona erdiğin mükafatlandırılacak yada cezalandırılacaktı. buna göre;

şu anki hayatımın bir öncesi var. yaratılan şey önce ruhumdu, ve sonra Yaratıcı nın takdirine göre bir bedene ve bir hayata yerleştirildim. yaptıklarımla sınanıyorum. bu sınavın sonunda hayatıma bakılarak sonsuz bir hayata yerleştirileceğim. varlığımın bir anlamı var.

böyle düşündüğümde en azından hiç şüphe kalmıyor içimde. rüzgarda savrulan yaprak değilim..

valla bende bi ara bunları düşünmekten kendimi alamıyordum baktım ki ben ne kadar düşünürsem düşüneyim dünya dönmeye devam ediyor.

gerçekten çok güzel şeyler söylemişsina ama 'ben neyim' demeye başladıysan sonun senin kötü arkadaşım
doğmadan önce ne olduğunu bilmiyosun ki şimdi ne olduğunu bileceksin dimi ama!!!

İnsan egosunu heep toplum yüzünden engelleyemez ama bunun için yine toplumdan ters tepkiler alır.düşünsenize etrafınızda hiç insan olmsaydı ıssız bi adada olsaydınız kendinize ne kadar bakrdınız(süslenmek falan gibi)?bence insan herşeyi toplum denilen bi kaç ahlaklı(!) kişinin oluşturduu insanlar topluluğu için yapar ama bilmezki toplumun düşüncelerini benimsemek insanın en büyük benlik düşmanıdır.ölüme gelince bu konu bence tamamen dinle ilgili ahirete inanıyosan ve hayatını din için yaşıyosan ölüm bi ödüldür ama ahirete inanmayalar için ölüm herşeyin sonsuza kadar sonu demektir ki bu tam bir felaket.düşünsenize doğumdan öncesini nasıl hatırlamıyosak ölümden sonra da öyle olacak ve biz bu sonsuzluklar arasında eğer şanslıysak 70-80 yılcık yaşayabileceiz.bence bu filmin sonu böyle olmamalı.