Konu: Herşey Seni Tanıdığımda Başladı

Ben seni tanıdığımda başladım. Yeni bir hayata, yeni aldığım kitaba, yeni güzelliklere, sevmediklerimi affetmeye, affettiklerimi sevmeye... Ben seni tanıdığımda sevdim. Dikeniyle gülü, kahrıyla dostu, dalgasıyla denizi, soğuğuyla kışı, sıcağıyla yazı, huzurla gülmeyi, nazıyla sevgiliyi, uğruna ölmeyi...

Ben seni tanıdığımda farkettim. Kalbimin atarken konuştuğunu, beynimin her an seni andığını, gülün çok güzel yaprakların olduğunu, balığın gözündeki ışıltıyı, yolun sonundaki ışığı, sonların başlangıcını... Ben seni tanıdığımda vazgeçtim. Doyasıya uyumaktan, uyanınca kızmaktan, karanlıktan korkmaktan, korktuklarımdan kaçmaktan, kaçıp saklanmaktan...

Ben seni tanıdığımda unuttum. Unutmanın ne demek olduğunu, arayıp da bulmayı, yok deyip de olmayı, çalan zilde çıkmayı, acıkıp da doymayı, doyasıya gülmeyi... Ben seni tanıdığımda nefret ettim. Sevip de bırakanlardan, koşmadan yorulanlardan, başlayıp bitirmeyenlerden, gidip gelmeyenlerden, gelip gülmeyenlerden, söyleyip yapmayanlardan...

Ben seni tanıdığımda herşey durdu. Kolumdaki saat, denizdeki dalga, yürüyen insan, esen rüzgar... Müthiş bir sükunet kapladı içimi. Sessiz, sakin bir hayata başladım seninle. Herşey seni tanıdığımda başladı ve herşey senin yokluğunda bitecek!..


Kimbilir.. Belki de; başka bir gezegenin cehennemidir dünya..

Kimbilir.. Belki de; başka bir gezegenin cehennemidir dünya..

Ellerine sağlık..

gönlüne sağlık...