Konu: ÖldÜrmenİn İÇ YÜzÜ..!!

Ruh duygular ve hisler bütününden meydana gelen bir mahluk gibi. Hangi duygu ve hissin inkişafı daha yüksek ise yüksek olduğu diğer duygu ve hisleri kendi raiyetine geçirerek, kendi hesabına çalıştırıp, ruha kumandanlık etmekte. Bu inkişafın bir kısmı ve temeli o kişinin fıtratında derç edilmiş.Yaşadığı tüm olaylar, zaman, mekan ve ortam farklılığına göre inkişafına devam ediyor yada sönüyor. İnanlar adedince farklı yüzler gibi farklı kişilikler, farklı karakterler, farklı ruhlar. Yüzde bulunana cihazatlar aynı olduğu halde nasıl birbirinden farklılık gösteriyor ve hiçbiri, birbirine benzemiyorsa, ruhlarda bulunan duygu ve hisler aynı olmakla beraber hiçbiri bir diğerine benzememekte. Ufak bir gözlem ve doğru bir bakış açısıyla kavrana bilecek olan bu durudan anlaşıldığı üzere, her insanda ve sende, insan olma hasebiyle bir teröristin ve bir seri katilin histeride mevcut, o terörist ve o seri katilde bu hisler inkişaf etmiş ve fiiliyata kusmuş, sende ise uyumakta ve sukut etmiş.
At parası olup da satın alanın değildir. At, binmesini bilenindir. Şimdi içinde, ruhunun derinliklerinde bulunan katile kulak ver, onu orada bulamaman imkansız olacak, zira hiç mi öfkelenmedin, hiç mi katletmek istemedin. Biliyorum o istemende hislerin matlığının hükmü altında kayıtlı idi, istemende belki de geçerli sebeplerin ve bunu istemiş olduğun kişinin hak etmesi durumu vardı. Şimdi burada mantığını iyi kurcala, sebebin mantığından geldiyse yapmak isteğin ve sırf istemekten bile alacağın zevk o hissinden gelmekte. Burada mantığın ön planda olduğu için ve vicdanına geçerli birtakım sebepler sunduğu için katletmenin özünü taşıyan hissin mantığının hükmü altında iş gördü. Şimdi işin içine birde vicdan girdi.
Nazarını bu noktada yoğunlaştıracaksın, odaklanacaksın, hedeften sapma göstermeyeceksin. Daha dikkat et ve o hislerini birbirinden ayrıştır, ayrıştır ki o hislerin özünü elde edebilesin, bunu için hayalini kullan. Zira hayal, ruhunun ayrı bir alemidir, yaz boz tahtası gibidir, tüm kainatı içinde yutabilecek genişlikte, kün emrinin sendeki cüz-ü dür. İrade etmen olması için yeter. Şimdi hayalini geçmişteki öldürme isteğine götür, eğer bulamıyorsan öfkeni devreye sok ve ona sevmediğin ve seni sevmeyen insanlarla destek ver. Öldürmeyi irade et. “ “ Sevmemen deki sebepleri vicdanına, mantığını elci yaparak sunacak, vicdanı susturmanın akabinde onun yerini katletmeye olan meylin alacak ve mantık zinciri içinde o his, o meyille iş görecek. “ ayrıştır vicdanını, mantığını, o hissini ve meylini. Birbirine bağlı sebepler bu alemin gereği, ruh ise bu alemden kayıtsız. Herhangi bir sebep olmaksızın sırf o hissine nazar et. Sevmediğin, sebepler dahilinde nefret ettiğin kişileri ise tek başına yakalayamayacağın o hissi yakalamakta maşa olarak kullandın. O hissi yakaladıysan maşayı bir kenara bırakarak ve safi olarak yalnız ona nazar et. O his bu nazarla inkişaf ettiğinde diğer hisleri kendi hükmüne sokacak. Aklın, mantığın, sevmen, hayalin, ona çalışacak ruhunu kaplayıp o oluverdiğinde artık senin gözlerini sen kullanmayacaksın. O bakacak, o duyacak. Vahşetin özünü ondan emeceksin. O ruhunda ikinci bir kişilik gibi yerleşecek. Onun sana verdiği lezzet ise yazıdan fazlası. Mükemmel irade kuvvetini, mantığın onun hükmü altına girdiğinde elde edeceksin. Geniş bakış açısını aklın, onun zincirine dolanınca elde edeceksin. Fiziksel gücün bitmek, tükenmek bilmeyecek. Ruhunun pencereleri olan gözlerin vahşeti kusmaktan bıkmayacak. Hiçbir sevginden elem görmeyeceksin. İçindeki zemherir’in tebessüm etmesine izin ver.... hayalini ona sat kana doyumun karşılığıyla...  Hüküm, öğrendiğiyle amel edene.
Kalp aynası nötr’dür, yüksüzdür, renksizdir, safidir. Yüklü ve renkli olan ise hisler, duygu ve hasseler, meyillerdir. Her duygu ve her his yaradılış itibariyle birtakım uyguniyetlikler neticesinde inkişaf ederek kalbi kuşatmak ister. Hangi his kalbi kuşatır ise kalp odur. O hissin yükü ile yüklenir, rengini yansıtır. Gerçek profesyoneller sonradan edindikleriyle değil, yaradılıştan kendilerinde olanlarla iş görenlerdir.

Birini öldürmek çok zor ama öldürdükten sonra bir tür hastalık gibi arkası geliyormuş

mükemmel bir yazı hoca sanki şeytanın kendi ağzından mış gibi. tanımlamalar çok hoş. beğendim

birebir benden kardeşim zaten safi olarakta güzellik budur birebir kendinden olması bir "a" harfi bile olsa senden olması... sonsuz müteşekkilim.... tebessüm...