Geçtiğimiz iki yıldır birçok hata yaptım, farkındayım
Ama hiçbiri affedilemeyecek hatalar değildi
Herşeyi sildim, seni silemedim
Son bir şans istedim senden, sense beni esgeçtin.
Belli etmiyorum ama sana çok değer veriyorum demiştin hani,
Keşke belli etseydin.
Çünkü ben senin sadece 60 karakterlik bir mesajın için
Saatlerce telefona bakıp durdum dün gece.
Sürekli gelecek umuduyla...
Aynı sana olan umudum gibi,
'birgün geri gelecek'..
Ama ben bu umudu her besleyişimde sen araya imkansızlıklar koydun,
Engeller koydun.
Sadece 180 karakterlik bir sevdaydı bizimkisi,
Ve sen yeni bir sayfa açmayı her geçen gün reddediyordun.
Ben senin bir gülüşün için gözyaşlarımla yatağımı ıslatırken,
Sen hep unutmanın kolay bir yolunu buldun.
Sana birşeyler yazarken veya söylerken asla şaka yapmadım ben!
Kelimesi kelimesine hissederek yazdıklarımı sana verdiğim anları anlatamam sana.
Hep içimde küçük bir korku ve heyecan,
'belki bu sefer anlar beni' diyerek.
Bu acı beni daha fazla götürmez,
adım atamayacak hale geldiğimdeyse geri dönmen fayda etmez.
Sen bana cezaların en büyüğünü verdin,
beni sensiz bıraktın.
Ve hala yeterli cezayı çektiğimi düşünmüyorsun belli ki,
Geri dönmen için artık ne yapabilirim bilemiyorum.
Elim kolum bağlı, tükettin beni..
Ben haykırırken senin ismini, sevdiğimi,
Sense susmamı istedin hep, sevgimden utanır gibi.
Sen başkalarıyla sohbet ederken,
Telefonun ucunda olup nefesini dinlemeyi o kadar çok özledim ki.
Ya da yere düşüp hala telefonun ucunda kalabilip 'düştüm' diyebilmeni..
Ya ilk tanıştığımız günü hatırlıyormusun?
Bir eylül akşamıydı ve koyu fenerli olduğunu öğrenen ben,
Kartalın asaletinden bahsetmiş,
Gözlük camının arkasından bakan yemyeşil gözlerinin kıvılcımında bana öfkeyle cevap vermene bir anlam verememiştim..
O günler çok değerliydi ama ben değerini bilemedim
Halbuki ne kadar aptalmışım!
Şimdiyse bir mahkum pişmanlığında,
Soğuk ve karanlık hücremde seni beklemekteyim.
Bulutlar kadar uzaksın bana, gel de, gel de bir şimşek çak hayatıma..
Tut ellerimden son bir defa, bırakmamacasına. Benim kaygım düşmek değil, bir başkası değmeden değememek ellerine..
İnan herşeyimi feda ederim, gözüm hiçbir şeyi görmez
"Yeter ki gözlerindeki ormana yağmur düşmesin.."


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla


