Konu: sevginin bencilce yanı

Yüreğinizdeki sevgiyi elektrik akımı gibi durmadan yayıyorsanız, hiçbir arızayı kabul etmeden sürekli verici durumundaysanız bilin ki birgün akımı bozacak birileri olacaktır.Bu düşünce nasıl oluyor diyorsanız şunu bir deneyin...
Küçük mutlulukları seven, insanları koşulsuz sevdiğiniz, sürekli olumlu düşünen, neden niçinlere hep bir çözüm bulan pozitif yaşamaya ki(acıları yaşanmamış saymıyorsunuz,kimse üzülmesin diye maskeliyorsunuz)gülümsemenin iyi geleceğine, inanan bir insan olarak yaşıyorsunuz, diyelim...
Öyle bir an geliyor ki geriye baktığınızda yaşadığınız acı ve mutlu olaylar ve elinizden çok çabuk akıp giden yaşam...
Annenizin sizi birkez daha dünyaya getirmeyeceği düşüncesi beyninizin bir köşesinde beliriyor.Kendinizi biraz yorgun hissediyorsunuz.İşte o an verdiğiniz sevgiyi birazda kendiniz harcamayı düşünüp, kendiniz için yaşamaya bir deneyin ,isterseniz...
Bugüne kadar sevginizi verdiğiniz insanlar, bakın nasıl ihmal edildiklerini düşünüyorlar.Kendiniz için yaptığınız şeyleri, onları sevgisiz bıraktığınız,aramadığınız için kullanmaya bir başlıyorlar ki,göreceksiniz...
İşte sevginin bencilliği burda başlıyor.Sevgiyi almaya alışan insanlar(siz onlara yine aynı sevgiyi yüreğinizde duyuyorsunuz)biraz da kendinizi sevmeye başladığınızda,kendinize ayırdığınız bir damla sevgiyi bile çok görüp onuda istiyorlar.Sevginin bencilliği güzel mi iyi mi onu bilmiyoruz ama yaşamın kısa olduğunu düşünürsek, kısa anların ne olduğunu artık yakalaya bilmişsek...
Neyse bence biraz da kendimizi sevmeliyiz...

Yüreğine sağlık.. tşk.ler

Yüreğine sağlik üstad :A

yüreğine sağlık...

güzel yazı teşekkürler