Konu: Düşmanı Sev Dostuna Kin duy

''Kendini bilgiye adıyan için yalnızca düşmanını sevmek yetmez aynı zamanda dostuna da kin duyabilmelidir''demiş neitzsche.bu biraz karışık bi fikir gibi geldi bana.Yani insanın dostuna k,n duymasının ya da düşmanını sevmesinin bilgi açısından ne gibi bi getirisi olabilir ki?galiba bu biraz bilgi için objektid olmak gerektiğiyle alakalı bişi.peki ya siz düşmanınızı sevmek gibi bir erdemi gösterebilir misiniz?sizce bunun bi getirisi olur mu?

nietzche den nefret ediorum.aklımı o kadar karıştırdı ki nasıl yaşayacağımı şaşırdım.kendimi bi yalanın içinde buldum.düşman larımızı beğenmemizi söylüyo çünkü onlardan bütün eksik yanlarımızı ve kusurlarımızı öörenebiliriz.düşmanlarımızın bize yaptıkları kötülükler kadar olgulaşıorz.arkadaşa kin besleme konusuna gelince.. nietzche bütün insanların iki yüzlü olduğunu sölüyor.bir arkadaşa iyilik yapan kişi aslında kendisine iilk yapıo dior.aslında bu iyilikle o kişi kendine bi pay çıkaroyor.karşındaki insandan bi gün bir şey isteyeceğini umuyor.ve nietzche bu ikiyüzlülüğe kin duymamızı istiyor.inanan insanları da bu iki yüzlülüğü yaptıını öne sürüyor.inancı tanrı için diil, kendi istedğimiz doorultusunda yönlendirdiğimizi anlatıyor.cennet e gitme isteği (yane yine bi çıkar davası) olduu için bu insanların bir yalanı yaşadııını söylüyor.insan kafayı yiyebilir bu adam yüzünden..............

dionysus tarafından gönderildi.

arkadaşa kin besleme konusuna gelince.. nietzche bütün insanların iki yüzlü olduğunu sölüyor.bir arkadaşa iyilik yapan kişi aslında kendisine iilk yapıo dior.aslında bu iyilikle o kişi kendine bi pay çıkaroyor.karşındaki insandan bi gün bir şey isteyeceğini umuyor.ve nietzche bu ikiyüzlülüğe kin duymamızı istiyor.

işte beni de asıl düşündüren bence de bunun aslında doğru olmasıdır .inanç işine hiiiiç girmeyelim burası hiç yeri değil.adamın sözlerini dile getiriosun ,direk senin düşüncenmiş gibi sana yıkıyolar.aklındakini soruosun dinsz diolar:B

ozipires tarafından gönderildi.

işte beni de asıl düşündüren bence de bunun aslında doğru olmasıdır .inanç işine hiiiiç girmeyelim burası hiç yeri değil.adamın sözlerini dile getiriosun ,direk senin düşüncenmiş gibi sana yıkıyolar.aklındakini soruosun dinsz diolar:B

aslında insanları hayvanlardan ayıran en önemli etkenlerdem biride siyaset. insan her koşulda siyasi bir varlık bence. ama bu siyasi yapının fazlasıda paranoyadır.

ozipires tarafından gönderildi.

işte beni de asıl düşündüren bence de bunun aslında doğru olmasıdır .inanç işine hiiiiç girmeyelim burası hiç yeri değil.adamın sözlerini dile getiriosun ,direk senin düşüncenmiş gibi sana yıkıyolar.aklındakini soruosun dinsz diolar:B

arkadaş hele bu toplumda çok zor iş... kimse tabularına zarar vermek istemez.çünkü herkes küçüklüğünden belli tavsiye ve fikirlerle donatılıyor.insanlar kendilerine bu kadar güveniyorsa,düşündüklerinin doğruluğuna inanıyorlarsa nietzche gibi adamalrı okuyup bunlara milyonlarca kitap yazmalılar cevap mayetinde yane. işte bu gerçek bi ikiyüzlülük..........

Hiç düşmanım yok olsada sevmem gibime geliyor.Ama düşman yapmam gerekenleri gösterir dost gücümü diye bir özdeyiş hatırlıyorum.Bu açıdan saygı duyarım.

neitzschenin fikri bence güzel ama ben yinede kin duyulmasına karşıyım.neitzschenin demek istediği nefret ettiğini gün gelir sevebilirsin ve sevdiğini de gün gelir nefret edebilirsin.kendimizi buna hazırlamayı tavsiye etmiş.mantıklı bence..... ama yinede
yaradılanı sev yaradandan ötürü & yaradanı sev yaradılandan ötürü

ozipires tarafından gönderildi.

''Kendini bilgiye adıyan için yalnızca düşmanını sevmek yetmez aynı zamanda dostuna da kin duyabilmelidir''demiş neitzsche.bu biraz karışık bi fikir gibi geldi bana.Yani insanın dostuna k,n duymasının ya da düşmanını sevmesinin bilgi açısından ne gibi bi getirisi olabilir ki?galiba bu biraz bilgi için objektid olmak gerektiğiyle alakalı bişi.peki ya siz düşmanınızı sevmek gibi bir erdemi gösterebilir misiniz?sizce bunun bi getirisi olur mu?

Düşman kimdir?
Aslında içinize baktığınız zaman ve düşmanınızla aranızda bir empati oluşturduğunuzda şunu görürsünüz..Düşmanınız sizin mantığınızla hareket eder ve sizinle aşağı yukarı aynı duyguları paylaşır...Yani sizin aynınızdır...
Fakat Dost dediğinizde sizin eksik yanlarınızı doldurur..Eksikliğinizi giderir..Buda size keyif verir..Karşınızda ki insanın sizin gibi davranması,her zaman, sizi ondan soğutur....

Bu açıdan bakınca...
Düşmana beslenen sevgi aslında kendi bilginize ve benliğinize duyulan hayranlıktır...

Düşmanın tek iyi yanı bize ödevlerimizi ve eksiklerimizi gösteriyor olmasıdır.Bu açıdan düşmanı sevmekten ziyade ben saygı gösteririm.

Dostum ise bana gücümü gösterir.Dostuma neden kin duyacağım konusunda bir fikrim yok...