Mevlana Celaleddin-i Rumi'ye felsefecilerden bir grup geldi. Sual sormak
istediğini bildirir. Mevla'na Hazretleri bunları Şems-i Tebrizi'ye havale
etti. Bunun üzerine O'nun yanına gittiler. Şems-i Tebrizi Hazretleri mescit
de, talebelerine bir kerpiçle teyemmümün nasıl yapılacağını gösteriyordu.
Gelen felsefeciler üç sual sormak istediklerini belirttiler.
Şems-i Tebrizi; "sorun" buyurdu. İçlerinden birini sözcü seçtiler. Hepsinin
adına o soracaktı. Sormaya başladı:
-"Allah var dersiniz. Ama görünmez, göster de inanalım." Şems-i Tebrizi
Hazretleri;
-"Öbür sorunu da sor" buyurdu. O;
-Şeytanın ateşten yaratıldığını söylersiniz, sonra da ateşle ona azap edilecek
dersiniz hiç ateş ateşe azap eder mi? dedi.
Şems-i Tebrizi;
-"Peki öbürünü de sor" buyurdu. O;
-"Ahiret'te herkes hakkını alacak, yaptıklarının cezasını çekecek diyorsunuz.
Bırakın insanları canları ne istiyorsa yapsınlar, karışmayın" dedi.
Bunun üzerine Şems-i Tebrizi, elindeki kuru kerpici adamın başına vurdu. Soru
sormaya gelen felsefeci, derhal zamanın kadısına gidip, davacı oldu. Ve;
-"Ben, soru sordum, o başıma kerpiç vurdu." Dedi. Şems-i Tebrizi;
-"Ben de sadece cevap verdim." Buyurdu. Kadı bu işin açıklanmasını istedi.
Şems-i Tebrizi şöyle anlattı:
-"Efendim, bana Allah-u Teala'yı göster de inanayım dedi. Şimdi bu felsefeci,
başının ağrısını göstersin de görelim." Dedi. Şems-i Tebrizi; "İşte Allah-u
Teala'da vardır, fakat görünmez. Yine bana, şeytana ateşle nasıl azap
edileceğini sordu. Ben buna toprakla vurdum. Toprak onun başını acıttı.
Halbuki kendi bedeni de topraktan yaratıldı. Yine bana; "Bırakın herkesin canı
ne isterse onu yapsın. Bundan dolayı bir hak olmaz." Dedi. Benim canım onun
başına kerpici vurmak istedi ve vurdum. Niçin hakkını arıyor? Aramasa ya! Bu
dünyada küçük bir mesele için hak aranırsa, o sonsuz olan Ahiret hayatında
niçin hak aranmasın?"


LinkBack URL
About LinkBacks

Alıntı Yaparak Cevapla
