Konu: İlk ve Son Adım...

İlk ve Son Adım...

Masal bitti. Kral terketti rüya ülkesini. Masumiyeti, şehveti, aşkı, nefreti koydu heybesine hazinelerinin eşliğinde. Bilinmezlik bilmecesinin içinde saklı, aslında atılacağını hep bildiğimiz o son adımı attı ilk adıma inat. Bulutsuz yağmurlara, çiçeksiz baharlara, çığlıksız kabuslara beni bırakarak.

Bir adım kalmıştı sensizlikle aramda. Senin için küçük belki ama benim için tanımsız uzaklıkta...

İlk adım senin gözlerinin buğusundaydı. Gülerken gözlerin, kavramını yitirirdi mutluluk.Var olan yalnız sendin. Bilirdim ki bilinmezeydi seninle çıkacağım yolculuk. Bir beyaz zambağa asılıydı aşk adına söylediklerin. Koparmaya da kıyamadım koklamaya da. Truva atının içine saklanan bir askerdin. Ben atın muhteşem oymalarında dolaştırırken ellerimi, dokunuverdin bir zırhı delip. Çarpıldım. Adını bilmediğim imgelere yuvarlandım. Alev aldım. Kıvılcımın yangınım oldu.

Çaldın masumiyeti ruhumdan. Savruldu gitti bütün değerlerim sağa sola. Tutamadım. Tutmaya çalışmadım. Ellerim sıcaklığını keşfediyordu. Başka duraklara uğramadım. Tek mekan sendin artık. Savaşçıydın. Asla vazgeçmedin mücadelenden. Fırtına takipçisi adamdın sen, tornada ise ben. Benim şiddetim artsa da günden güne, takibin sonsuzdu. Ustaydın sen iz sürmede. Çözüldüm. Ürküttü beni şehvetin sıcaklığı. Uyuşmuştu beynim, damarlarımda kan yerine dolaşan artık sevgim ve şehvetim...Zaman yoktu artık. An sen, gün sen, gece sen, gündüz sen...

Saklambaç oynardık kimi gün çocuk saflığında yitirilen masumiyetin inadına. Saklardım aşkımın dev boyutlarını korkarak bilinmezinden, saklardın öfkenin bal tadını korkarak bal dudakları yitirmekten. Gözün değdiğinde gözüme unuturduk kim ebe, kim demişti en son sobe. Oyunların pembe rengiyle eklerdik uçuca özlemlerin kara belasını...

Masal bitti. Kral terketti rüya ülkesini. Masumiyeti, şehveti, aşkı, nefreti koydu heybesine hazinelerinin eşliğinde. Bilinmezlik bilmecesinin içinde saklı, aslında atılacağını hep bildiğimiz o son adımı attı ilk adıma inat. Bulutsuz yağmurlara, çiçeksiz baharlara, çığlıksız kabuslara beni bırakarak. Senin için kaçınılmaz yollara, benim için yarınsız uzaklıklara bir adım...Sonu baştan yazılmış olsa da bu romanın, seninle yeniden yazmaya hazırım adamım...İlk, son farketmez bu adımda yüreğini yüreğime katmış adam, dünümü, bugünümü, yarınımı sana adadım. Sana elveda, aşkına yeniden ve yeniden 'merhaba'...

Funda Bilgili

Çaldın masumiyeti ruhumdan. Savruldu gitti bütün değerlerim sağa sola. Tutamadım. Tutmaya çalışmadım. Ellerim sıcaklığını keşfediyordu. Başka duraklara uğramadım.

Paylaşımın için sağol..