Konu: Şiir okunmayan ve fakat yazanların çok olduğu bir ülke...

''Tutanaklara adınla geçsin diye adım
Katil olurum''

Benim ülkem acılarla yoğrulmuş insanların hayata karşı dimdik duruşudur...Benim ülkem yüreği bedeninden büyük insanların susuşudur...
Belki de bu yüzden hemen hemen her Türk gencinin yatağının yanında bir kağıt ve bir kalem bulunur...
Özdemir Asaf,Attila İlhan,Edip Cansever,Orhan Veli,Nazım Hikmet,İbrahim Tenekeci,Hasan Hüseyin....
Bu insanların bir tek şiirini okumadığı halde onlarca şiir yazan insanlar tanıyorum...

''Hayallerimi ütopyalaştırıp...''
Bu cümleyi ilk duyduğumda nasıl ürperdiğimi anlatacak bir kelime yok...

Ve bu dizeyi yazan insan şiir kitabı çıkartabileceğini düşünüyor...Zavallı Türk edebiyatı...

Sanırım bu aynı zamanda burada da yorumdan çok şiirin olmasının sebebi...

Hepimiz ergenlikte yazıyoruz...Sonra heves kayboluyor...

''Kapatma gözlerini,
Karanlıktan korkarım''

Bir insan dört kelimeye bu duyguyu ancak ''bilerek'' yansıtabilir....

Ve girişteki dizeler...Bir şiir aşığı amatörün...Bunu da ilk okuduğumda kendi şiirlerimden utanmıştım...

Lütfen okuyalım...

abi yazı her kiminse, hoş, biraz iğneleyici, hatta korkutucu bile denebilir...
üzerime de pay çıkardım...
okuyorum ama ben ya..şimdi düşündüm de..orhan veliden tut, nazım hikmete...
neyse ya dediğim gibi güzel yani..haklı fikirler..

haha.yazılarını okudum da slamdunk..sana laf yok..sen çığır açmışsın.