Konu: Elele Tutuşacak Dostlarınız Çok Olsun

Bir yaz günü, plajda oturuyor, kumlarla oynayan iki çocuğu seyrediyorum. Her ikisi de, deniz kıyısında, kapılarıyla, kuleleriyle, tünelleriyle kocaman bir kale yapmak için birlikte harıl harıl çalışıyorlardı. Kale neredeyse tamamlanmışken, büyük bir dalga gelip kaleyi bozdu. Herşey bir anda ıslak bir kum yığınına dönüşmüştü.

Tüm uğraşlarının bir anda gözlerinin önünde yok olduğunu gören çocukların gözyaşlarına boğulmalarını bekliyordum. Ama çocuklar beni şaşırttı. Ağlamak yerine, ikisi de kalkıp el ele tutuştular ve gülerek kıyıdan biraz daha uzaklaşıp yeni bir kale yapmaya giriştiler.

ÇOCUKLARIN, O ANDA BANA ÖNEMLİ BİR DERS ÖĞRETTİKLERİNİ FARK ETTİM. YAŞAMIMIZDAKİ HERŞEY, YARATMAK İÇİN ÜSTÜNDE ÇOK ZAMAN VE ENERJİ HARCADIĞIMIZ HER KARMAŞIK YAPI, ASLINDA KUMDAN YAPILMIŞLARDIR. YALNIZCA BAŞKA İNSANLARLA KURDUĞUMUZ İLİŞKİLER AYAKTA SAĞLAM KALABİLİR. ER YADA GEÇ, BİR DALGA GELİP, KURMAK İÇİN YOĞUN ÇABA HARCADIĞIMIZ ÇALIŞMALARI ANINDA YIKABİLİR. BÖYLE BİR DURUM KARŞISINDA YALNIZCA, YANINDA TUTACAK BİR ELİ OLAN İNSAN GÜLÜMSEYEBİLİR.

...RABİ HAROLD KUSHNER...

eline sağlık

Teşekkürler...

paylaştığın için teşekkürler...