Konu: Benim için AŞK budur!.....

;N Ne zamana kadar, nereye kadar devam eder bilinmez.Bu sürede neler yaşanır, neler hissedilir sadece yaşayanlar bilir.İçlerindeki acının, ızdırabın şiddetini yalnızca onlar bilir.Mecburdurlar yaşamaya.Bu acıyla yaşamaya mecburdurlar.İçleri kan ağlasada yüzleri gülmek zorundadır.Çünkü kendileri için bir dünya oldukları gibi başkaları içinde ayrı ayrı birer dünyadırlar.Kendi dünyalarını yaşayamasalarda başkalarının kurdukları dünyaları yaşamak zorundadırlar.Her ne kadar bitmiş ve tükenmiş olsalarda...Gündüzleri başkalarının dünyalarını yaşayanlar, akşam olup karanlık çöktüğü vakit kendi dünyalarını yaşamaya başlarlar.Çoğunun dünyası karanlık ve sonu gelmez ızdıraplarla doludur.Tıpkı benim gibi... Karanlıklar arasında yollarını bulmaya çalışırlar.Kaybettikleri ışıklarını ararlar... Ama ne fayda giden gitmiş ve biten bitmiştir..Artık girdikleri yoldan geri dönüş yoktur.Onları bulundukları karanlıklarda çıkartacak birileri kalmamıştır artık.Kendi çabalarıyla çıkmayı her denediklerin de daha fazla batarlar.Daha fazla karanlıklara gömülürler... Yüreklerindeki yaranın kendileri bile farkında değildir çoğu zaman... Zamanla geçeceğini sanırlar, hep bu umutla yaşarlar.Fakat bilmezlerki Zaman hiç birşeyi tam anlamıyla unutturmaz.Sadece o karanlıklarla ve sonsuz acılarla yaşamaya alıştırır onları... İçlerindeki yaraların, özellikle gönül yaralarının izleri hiçbir zaman silinmez... Artık her acıya alışmışlardır.Çünkü çektikleri acının yanında diğerleri bir toplu iğne ucu kadardır.Onlar yaşadıkları güzel günlerin bedelini ödemek zorundadırlar.Ödemeye mecbur bırakılmışlardır.
Her gün biraz daha biterler.Damla damla, yudum yudum eridiklerini hissederler.Aldıkları nefes bile içlerini yakar.Hayattan artık hiçbir beklentileri kalmamıştır.Neden mi? Nedeni çok basittir aslında.Ansızın hayatlarına giren ve sonrada ansızın çıkan biri neleri varsa alıp gitmiştirde ondan...Onların ellerinde kalan tek şey Allah'a olan can borçlarıdır.
Onlar kim midir? Ben ya da sen veya etrafında gördüğün fakat içlerini, yüreklerini bilmediğin onca insan...Tabi insan dersen onlara.Aslında onlar yaşarken ölmeye mecbur kalanlardır.Diri diri gömülmeye mahkum olanlardır.
İşte benim yaşadığım aşk budur.Bana "Aşkın tanımını yapar mısın?" derseniz size ancak böyle bir aşkın tanımını yapabilirim.Benim aşktan öğrendiklerim bunlardır.Bana verdiklerini nasıl fazlasıyla geri almış olduğudur.Aydınlık gecelerimi nasıl karrattığıdır.Hayellerimi, ümitlerimi ve gururumu nasıl alıp gittiğidir.

BENİM İÇİN AŞK BUDUR!...

teşekkürler...

Karamsarlık insanın en kötü olduğu andır... Bende çok karamsarım şuan mutlu değilim... Aslında hem mutluyum hem değilim... Mutluyum sevdiğim bir insan var, mutsuzum onu üzdüm ve kırdım... Çok pişmanın ve kendimi kahredip duruyorum... Kısacası onsuz olmayı düşünemiyorum bile... Ona muhtacım ben. Beni affeder umarım....

eline sağlık yazgı çok güzeldi

blue's sevmesini bilen afetmesini de bilir sen üzülme

Paylaşımın için teşekkürler...

çok hoş.. teşekkürler