Konu: Şiirlerimiz

Bu alanda kendinize ait şiirleri paylaşıp TürkForum kullanıcılarından yorumlar alabilirsiniz.

Şiir aşığı birisi olarak özgün şiirlerinizi merakla bekliyorum.

Gölgeler

Pusu kurmuş gölgeler gibisin
Ansızın beliren
Adımlarımı takip eden

Hayatımdan gider gibisin
Gözleri buğulu ağlamaklı bebekler gibi..

Beliren tüm izleri attım.
Yaşam, aşka bağlı
Aşk yaşama
Ben sana
Sen ise adımlarıma....


destina

13 Eylül 2005



*** Son yazdığım şiiri sizinle paylaşmak istedim.

Kuytularda rastladım sana karanlık odalardan bıkmışken.
Bir Gül uzattın bana
Dikenleri değildi ellerimi acıtan
Ya da bırakıp gitmeler değil ruhumu yoran.

Hayatın sıradanlıkları yordu bizi
Aynılıkla uyandık her sabah
Aynı sabunla yıkadık yüzlerimizi
Aynı sokaklardan yürüdük oysa deniz arka sokakta kalmıştı.

Şehri İstanbulun dört bir yanı sularla kaplıydı
Kuytu sokaklardan yürürken biz manzara bize bakmalıydı!!

Tercihlerimizdi bizi biz yapan
Tercihlerimizdi bizi bazen hüzünlü bazen sıradan yapan
Sadece duygulardı farklı olan

Farklı olan bazen yatağın solundan
Bazen sağından güne başlamalar.

İçilen kahveler sütlüyse sakin
Sadeyse sinirli geçen kafein nöbetlerimiz.

Sessizlikte gelmeni beklerken
Kalabalıkların arasında beni aradığını bilmiyordum.

Bilseydim

Bu sessizliği yaşamıyor olurdum şu an

Bilseydim kağıtları karalamaz
Kalemimi tüketmezdim!

İsyan bile edemezken gel diyememki sana...


destina

15 Eylül 2005

Bir rüzgar esiyor burada...
Sen varsın esintilerinde, öyle bi rüzgar
İçime çektim sen oldu, can buldu.
Rahat yok bu bedene, bu ruha,
Sonsuza da olsa arayacak bulacak,
Yeri senin yanın olacak.

Destina,

Güzel, çok güzel. Eline ve ruhuna sağlık. Severim hafif melankoli kokan şiirleri. Gölgeleri daha bir beğendim.

Yarın ben de benden bir şeyler yazacağım. Bakalım siz beğenecek misiniz?

Ekleme: Mesajı yazarken Heskin'in şiirini görmemiştim.. Orti, Özdemir Asaf hayranısın galiba. Eline sağlık.

Bir Sonbahar Sitemi

Sonbahar yapraklarının düştüğü ilk ağacın
Yanından koşmaya başlıyorum ben sana.
Bir yanda vuslatın hayali,bir yanda yokluk acın,
Güz güneşinin ilk ateşiyle başlıyorum ben yanmaya.

Yollar üzerine dökülen yapraklar gibiyim ben,
Ama rüzgar önüne katılmaya yok takatim.
Ey kız,beni bırakıp uzaklara gittin ya sen,
Haberim yok takvimlerden,durdu artık saatim.

Sensiz,her doğan güneş sineme batıyor,
Saymıyorum artık gideli kaç gün olmuş…
Karanlıkla beraber dört bir yandan yalnızlık sarıyor,
Anlamıyorum nasıl gün olmuş,güneş doğmuş…

Uykularımda sen geziniyorsun,senin izlerin var,
Hayalimde hep seninle dolaştığımız o yerler.
“Siyah boyalı dükkanlar,beyaz sokaklar ve yağan kar
Önümde,sanki bir dev gibi o küçücük evler…”

Artık ne sen varsın o sokaklarda ne de senden bir iz,
Geride kalan birkaç yaşanmamış hayal ve birkaç anı.
Hani umutlarımız vardı,hani hiç ayrılmayacaktık biz,
Anladım ki bir yanı acı bu aşkın,yalan ise diğer yanı.

ysf aky

bu bölümü yeni gördüm bilmiyorum şiirimi beğenecek misiniz ama yine de ben yorumlarınızı bekliyorum.

bir akvaryumu yazmak,
bir akvaryumda yaşamaktan kolaydır,
o yüzden her söz biraz sahte,
her şiir biraz yalandır,
aslolan hayattır...

akvaryum şiiri benim değil sadece yazmak istedim

Sek içilmiyor yaşam
Sulandırmak lazım
Aşk, kavga, hüzün
ve biraz da para lazım

Lütfi Sungur

Özgüveniniz ve paylaşımınız için çok sağolun

ilham gelmesi açısından

Gece Nöbeti

Daha az seviyorum seni..
Giderek daha az..
Unutur gibi seviyorum..
Azala azala..
Aramızdaki uzaklığın karanlığında..

Geceler kısalıp..gündüzler uzuyor öyle olunca..
Daha az seviyorum seni..
Kendini iyileştiren bir yara gibi..
Daha az..
Ve zamanla..

Sen geceyi tutuyorsun..ben nöbetini..
Uzak dağ kışlalarında..
Görmüyoruz birbirimizi..
Usul usul sis iniyor..
Kopmuş yollara..
Işığı hafif..uykusu ağır koğuşlarda üzerini örtüyorum senin..
Bir çığ gibi büyüyorsun rüyalarımda..
Sevgilim sevgilim
Yıldızları daha büyüktür bazı gecelerin
Nöbet kadar yalnızken öğreneceksin bunu da..

Artık daha az seviyorum seni..
Unutur gibi..ölür gibi daha az..
Yeniden ödetiyorum kendime
Onca aşkın öğretemediğini..
Kolay değildi..
Yalnızca sevgilimi değil..evladımı da kaybettim ben..
Kaç acı birden imtihan etti beni..
Bir tek gece vardır insanın hayatında..
Ömür boyu sürer nöbeti..
Bu da öyleydi..
İyi ol..
Sağ ol..
Uzak ol..
Ama bir daha görme beni..

Murathan Mungan

BİR KİBRİT YETER

Bir yağmur damlası parıldıyor uzakta.
Kim bilir gelip ıslatacak beni,
Gittikçe soğutuyor içimi.
Bir şarkı mırıltısı geliyor uzaktan,
Bazen yavaş, bazen de hızlı.
Etrafım sarılı gerçeği göremiyorum.
Terkedilmiş bir yelkenli kaybolmuş denizde
Gidecek, ama bilmiyor varacağı limanı.
Hafif bir ses duyuyor kulaklarım,
Yağmur söylüyor şarkısını kendince
Duysam bile anlamıyorum sözlerini.
Seyirciyim ben sadece.
Yıllardır nokta olarak gördüğüm yağmurlar bile
Bir başka gözüküyor insanın gözüne.
Toplumun düşman olarak gördüğü soğuk bile,
Sanki işbirliği yapıyor.

Artık dünya farklı
Biliyorum.
Belki güneş artık doğmayacak doğudan.
Yapraklar savrulmayacak,
Rüzgârın götürdüğü yere.
Belki bir umut dalgası kaplar.
İki zıt kendini bir kutuda saklar.
Bilmezler mi?
Bir kibrit yeter her şeyi değiştirmeye.

Şimdilik bilmiyor,
Kimsecikler bilmiyor yarını.
Oysa o nankör yarın,
Bugünden yazılıyor.
Kibrit kutusundan çıkmış,
Çakılmayı bekliyor.