Konu: Felsefede soru sormak niçin cevap vermekten daha önemlidir?

Felsefede soru sormak niçin cevap vermekten daha önemlidir?

yorumlarınızı bekliyorum.......

Herkezin her soruya karşılık verebileceği yanışta olsa bir cevabı olabilir ancak herkez soru soramaz herhalde.Düşünen adam soru sorar araştırır.

zeki adam keşfetmek için sorar

diğeri sorsa sorsa anlamak için sorar

soru bulacağın bir cevabın yoktur çünkü...

felsefede soru sorabilmek önemli.
ama bence en önemlisi doğru yanıtı bulabilmek için oluşan beyin fırtınası

Felsefe beni gerçeğe götürüyorsa uğraşırım onunla. Bu günkü anladığımız şekliyle felsefe ile din karşıt kutuplarda görünüyor. Çünkü bugün felsefe dediğimiz zamana akla ilk gelen isimlerin maddeci ve materyalist akımın savunucuları olduğunu görürüz. Antik yunan dönemine uzanırsak belki felsefenin saf halini görebiliriz ama bugün için bu geçerli değil az önce dediğim gibi maddeci isimleri ön plana çıkaran bir felsefede "Felsefede soru sormak niçin cevap vermekten daha önemlidir?" sorusunun cevabını da bana göre bu perspektiften değerlendirmek gerekir. yani konuyu biraz daha açacak olursak; bugün inanan insanlara bir takım sorular sorulmakta gerçekten imanı zayıf olanların ayağını kaydıracak cinsten ve kesinlikle cevabı merak edilmemekte çünkü amaç cevap almak değil zihni bulandırmak. işte bu yüzden bugünkü bakış açımızla felsefe cevaba değil soruya önem verir.

Hep bu sokratın yüzünden.Valla.
Sokrat bilgiye soru sorularak ulaşılacağını düşünmüş. Yakaladığı herkese dayamış soruyu dayamış soruyu.(Antik yunanın soru bankası mübarek). Hatta işi abartıp soru sormaya gelenlere, cevap vereceğine utanmadan yeni sorular sormuş. (eeh be babacım)

Bu sanki işin kolayına kaçmak gibi gelir ilkin, çünkü cevap vermek soru sormaktan daha zor gibi görülen meziyettir. 5 yaşına basan her insan evladı “ baba mu ne, maba mu ne diye” başlar sormaya yamuluyorsam düzeltin.

Sululuk bi yana sokrat’ın sorduğu sorular, muhatabını her zaman cevaplara götürmüştür. O hiyeralşi içinde sorularını sıralarken, karşısındakini farkında olmadan cevaplarla buluşturur. Yani sokratın soruları 5 yaş soruları değildir. Ama soruların sıklığı illallah dedirtir, bezdirir hatta kusturur.( bkn: Sokratın savunması, Sokratın karısı) Aslında bıyık altından sırıtarak “soruların cevapları sizdedir, siz de bilirsiniz cevapları ama siz malsınız, doğru soru sormasını bilmiyorsunuz” der. Aşağılar gönderir geldiğiniz yere. Yani o yüce insan işin kolayına kaçmamış en zorunu seçmiştir soru sorarak.

Gerisini biliyosunuz gökten 3 armut düşer, zamani felsefecileri ooooww baba taktikmiş lan bu sokratınki derler. Başlarlar sormaya o gün bu gün sorarlar işte.

Ve ünlü Türk düşünürünün sözleriyle nihayete erdireyim yazıyı “Niye sordum soruları biliyordum cevapları”(Nil Karaibrahimgil) (hakkat sokrat bize kanıtlamadımı soruların cevaplarının bizde olduğunu niye soruyoz ki)

sokrat bir peygamber olabilir mi? bir rivayete göre 124 bin peygamberden bahsediliyor. düşünceleri, fikirleri, ve öğretisi bu ihtimali sanki destekler nitelikte (Allah'u alem)

ben mesajın arasına sıkıştıracaktım ama sonradan infiale sebebiyet vermemek için vazgeçtim beyrancım.evet açıklıyorum malesef ulu sokratımız totoşmuş(aabowww) bunu tabi ben uydurmuyorum Sokratın Karısını okuyan büyük bir çoğuluk ben ile hem fikir. genede her okuduğumuza inanmamalıyız değil mi. eski yunanda normalmiş, herkesin bir karısı birde yaveri(töbe töbe) varmış. felsefeyle uğraşanlarda görülen bi durum olduğuda söylenir.(ne dedim lam ben şimdi )

...__... tarafından gönderildi.

Bu sanki işin kolayına kaçmak gibi gelir ilkin, çünkü cevap vermek soru sormaktan daha zor gibi görülen meziyettir. 5 yaşına basan her insan evladı “ baba mu ne, maba mu ne diye” başlar sormaya yamuluyorsam düzeltin.

niye hep aynı şey için mu ne diye sorarlar biliyon mu? çünkü cevabını alamaz mu ne? diye sorduklarında aslında onun ismini değil işlevini öğrenmek istemeleridir.

aklıma gelmişken paylaşayım dedim