Konu: Aynı Senin Gibi.

Aniden girmiştin hayatıma. Çok uzun süre geçmişti ve hala tanışmamıştık seninle.
Hatta o güne kadar tanışacağımız aklımın ucundan bile geçmemişti. Ama sonunda
çıkmıştın karşıma .İlk zamanlar endişeliydim. Acaba hayatıma girmene izin vermeli
miydim?. Bunu gerçekten istiyor muydum?. Peki ya girdiğinde ne olacaktı?. Bana zarar
verecek miydin?. Yada bu ihtimali düşünmeli miydim? . Galiba en iyisi o an içimden
ne geliyorsa onu yapmaktı. Zaten sevmezdim bu tür şeyleri düşünmeyi. İstediğim şeyi
yapmak istiyordum. Bende öyle yapmıştım ve kabul etmiştim seni. Ne olacaksa olsun
dercesine kabul etmiştim.Ve tanışmıştım seninle sonunda. Artık sen benim
hayatımdaydın, ben de senin hayatında.

Hayatıma aniden girişin, aniden tanışmamız bende bir şeyleri değiştirmişti. Bu ani
etkiye bedenimin verdiği tepkiler olmuştu. Uzun süre sessizliğini dinlemiş boş bir
eve, aniden gelen davetsiz bir misafir gibiydin. Değiştirmiştin beni. Bedenimde
yarattığın etki başıma da vurmuştu. Başımı ağrıtmıştın. Başım, her nefeste biraz
daha bulanıyordu sanki. Her nefeste biraz daha tepki veriyordu.

Bir süre böyle devam etmişti. Fakat sonra o da alışmıştı sana. Kabullenmişti seni.
Sana göre ayarlamıştı kendini. Hatta o kadar alıştırdın ki , olmadığın zamanlarda
bir şeyler eksik kalıyordu. Başta varlığına tepki gösteren beden şimdi yokluğunda
tepkiler vermeye başlamıştı. Ve tek çaresi sendin. Senin yerine başka bir şey
konamazdı artık. İlla sen olmalıydın. Artık sensiz zamanlar sabırsızlıkla bekleyiş
içinde geçiyordu. Seni bulduğum zamanda ise rahatlıyordum sanki. Mutlu oluyordum.

Herşey güzeldi. Bağlanmıştım sana . Sürekli aklımdaydın. Seninle karşılaşmak için
ortamlar yaratıyordum. Seninle karşılaşmak için kendimi hazırlıyordum. Ve o güzel an
gelince de mutlu oluyordum. Keyifliydi o anlar. Seninle geçen güzel ama kısa anların
ardından yeniden seni özleyen bir bekleyiş geliyordu. Mutluluk ve özlem sürekli yer
değiştiriyordu. Sırayla birbirlerini takip ediyorlardı. Bir mutluluk bir özlem, bir
mutluluk bir özlem….

Yaşanan bu güzel günler beni sarhoş etmişti. Benimle olman güzeldi, keyfim
yerindeydi, mutluydum, bağımlıydım sana . Ama zamanla bazı şeyler de değişmişti.
Sarhoşluğun etkisiyle göremediğim şeyler gün geçtikçe kendini göstermeye başlamıştı.
Nefes alamadığım zamanlar olmuştu. Öksürdüğüm, boğulduğum….

Artık yavaş yavaş bana zarar verdiğini fark etmeye başlamıştım. Belkide hayatımdan
çıkma vaktin yaklaşmıştı.Bunu istemiyordum aslında, istememiştim de. Anlık
rahatsızlıklardan dolayı hayatımdan çıkmanı istediğim zamanlar olmuştu sadece. Ama
her seferinde yeniden başladım sana. Çünkü hayatımda olmandan memnundum . Sadece
zarar görmem beni yıpratmıştı. “Keşke zarar görmeden seninle beraber
olabilseydim” diye düşünmüştüm hep. Ama anlamıştım bunun mümkün olmayacağını.

Ve o an gelmişti artık. Bir karar vermeye mecbur olduğum, o zor an gelip çatmıştı.
Artık kararımı vermiştim. Bırakmam gerekiyordu seni ve bırakmıştım. Hayatımdan
çıkman gerekiyordu ve öyle de olmuştu. Yoktun artık sen. Bana zarar veremiyordun.
Yokluğuna alışmak çok zor olsa da ayrılmıştık işte…

Evet sigarayı bırakmıştım . Bırakabilmiştim sonunda. Mecbur kalmış olsam da
istemesem de belki, vazgeçmiştim. Aynı senin gibi sevdiğim ….

Sait Erdem Bal

.........................

Yaşanan bu güzel günler beni sarhoş etmişti. Benimle olman güzeldi, keyfim
yerindeydi, mutluydum, bağımlıydım sana . Ama zamanla bazı şeyler de değişmişti.
Sarhoşluğun etkisiyle göremediğim şeyler gün geçtikçe kendini göstermeye başlamıştı.
Nefes alamadığım zamanlar olmuştu. Öksürdüğüm, boğulduğum….


............................

Evet sigarayı bırakmıştım . Bırakabilmiştim sonunda. Mecbur kalmış olsam da
istemesem de belki, vazgeçmiştim. Aynı senin gibi sevdiğim ….


:A
İlginç.. yani bu kadar güzel anlatılırdı... anlatılmışta zaten..

Paylaşımın için sağol...

tam diyodum sigaradan bahseder gibi diye
eline sağlık güzel