Gecenin kolunda yürüyorum.. değil sekerek koşmak ..yürümek bile
istemiyorum. Bugün gökyüzü koyu lacivert …ve benim gamzelerim
üzgünkünken hiç çıkmaz..


Tafşan Ona masal anlat-mamakta ısrar ettiğim ve dikkatimi sadece ona
vermediğimi düşünerek küstü bana

Ona o masalları yazarken saten kendimde olmadığımı sonradan onları
hiç okumadığımı , okuduğumda da kendimi deli gibi hissettiğimi ,
ve korktuğumu söyledim ama anlamadı beni.

Israrla isterimm isterimm diyerek üzerime geldi.beni kışkırttı


Bende ;

''Sen beni katil yapacaksın ,anlaşıldı !
incecik bir ölüm sivrilttim bıçak pazarından.
umarsız,
telaşsız,
geliyorum sana.’’

dedim.. ve bide beni delirtmee diye bağırdım galiba ..
bu kadarcık..Kulağını bilem çekmemiştim henuz.

Hemen surat yaptı..

- Ona sen ne kadar hassas bir tafşansın sen hep bölemisin dediğimde
- Efet böleyim istemiosan gideyim dedi..
- ıı ıh sakınn gitme dedim.
- Peqi ben istesemde sen gidebilirmisin diye sordum ?
- hayır gitmem
- de-di.(mişti – ama sözünde durmadı –ona güvenmiyorum artık)



Böyle demesine rağmen bir anda kilometrelerce uzağa gitti.
Konuşmasına Rağmen burda olmadığını hissettim ..

Ve o anda

''Kirlendi üşüdü sevdam, çıplak kaldım,
Küçüldü yüreğim gözlerinde, aşağılandım
Çılgın bekleyişlerde komiktim, dengesizdim
Çabalarım saçmalık,BEN gereksizdim ''


Sonra uzun bir suskunluk …... Uzun bir suskunluğun ardından hiçbişi
demeden çekti gitti..O anda söylediklerinde hiçde samimi olmadığını
düşündüm.Beni özlediği falanda yalandı.ve artık ona nasıl
guvenebilirdim.

Sonra kocaman balyozlarla düşlerime vurmaya başladılar..
hepsi bir anda küçücük kaldı.korktum

Bir dakika düşünmedim hemen koştum giden tafşanın peşinden.. çünkü
ben salak bir çocuktum hala.

(Çocuklarda gurur olmas asla utanmazlar.ve Sadece ister ve alıncaya
kadar uğraşırlar , hiç pes etmezler.)

efet sanırım bu poktan hayatta bu poktan rol sadece bana verilmişti.
büyülü kelimelerle ruhunu avuçlarıma almalıydım
onu hecelerle büyütmeliydim .
Dizlerime alıp kafasını okşamalıydım. (dediğim gibi de yaptım)

Çünkü benden başka HERKESin ruhunun okşanmaya ihtiyacı vardı… neden ?

Bana bu rol verilmişti.Ve ben bu rolü oynamaktan HALA nasıl
sıkılma-mıştım inanamıyorum.



Yine bu gece kız kulesine gittim.Kız kulesi soğuk ve karanlık .
Demirleri kemirmedim Yorgunumdum. çok yorulmuştum
Bir sigara yaktım rüzgara karşı..Hiç bir zaman beceremedimki içmeyi.
Yine gözümden yaşlar geldi.. .söndürdüm..

Ben kendime mi aŞıktım acaba ?
ve kendim gibi birini bulduğumda mı Sona erecekti tüm bu arayışım. ?
yada bu rol başka kime verilmişti bu dünyada ?

diye düşündüm.

düşünürken uyumuşum...