Yürüyorum sessiz,sakin kimselerin ayak basmadığı bir yolda;
Düşünüyorum.....
Sessizce,sakince.Ne olacağım,acaba nereye varacağım diye ama bir türlü ulaşamıyorum sonuca,
Sadece umutsuz bir şekilde yağmurdan sırılsıklam olmuş asfaltın üzerine bi öncekinden daha sık adımlar atmaktayım.
Garip sesler duyuyorum,tarihte hiç bir insanoğlunun duymadığı,belki de tarihte daha önce hiç böylesine aşka gelmemiş,hayattan kesilmiş sesler....
Gittikçe yükselen o sesler şimdi kulağımı çınlatır oldu,o sıklaşan adımlarım kesildi bir anda,sanki etrafımı kara bir hava kütlesi kaplıyor...
Gözlerim karardı,kulaklarım sağır oldu,ellerim,ayaklarım kıpırdamaz oldu;durdum.
Dinlemek istiyorum,dinleyemiyorum.Konuşmak istiyorum,konuşamıyorum.Tek yapabildiğim tekrar o amaçsız,o umutsuz adımlarımı karanlığa doğru savurmak.Nereye gittiğini,neden gittiğini bilmeden,şuursuzca....
....yolun sonu yaklaşmakta.Engin bir deniz bekliyor beni,o anlamsız sesler yerini dalgalaın gürültülü sükunetine bıraktı.Kuşlar ötüyor,gökyüzü parlıyor.Sanırım geliyorum sona...
Ama bi dakika...Tekrar o sesler...O amansız sesler..Kıpırdayamıyorum...Beynim uğulduyar,sanki....
.....gözlerimi açtım,ıssız bir çöldeyim.Her tarafta esen deli bir rüzgar sanki bana birşeyler anlatmak istiyor.Anlayamıyorum....Her taraf alabildiğince kum,sanırım tekrar yürümeye başlamak tek çarem.Ama nereye,niye,nasıl?Ah bu sorular,şu cevaplarını bulak için beynimi kemirdiğim sorular....
Bir atlı geliyor karşıdan,tüm heybetiyle ufuktan bu tarafa yaklaşmakta...Beyazlar içinde,Tanrım,ne kadar muhteşem görünüyor.Atın yeleleri sanki rizgarı anlamış,bana anlatmaya çalışıyor.Evet bana doğru yaklaşıyor.Tekrardan bir ümit belirdi içimde...Bu kez yolum aydınlık sanki...Ama hayır,olmamalı....Yine o sesler.Düşünmekten kesildim.Atlı mı? O da kim? Hayır.....Ne yapıyorsunuz bana?
.....ahhh...Bu da ne?Neler oldu bana?Çok üşüyorum.Çırılçıplağım ve etrafımda tek gördüğüm sönmüş,bana şömine başında geçirdiğim güzel günleri anımsatan bir ateş....Kemiklerim donmuş.Ayağa kalkıyorum.Ve evet yürüyorum....Artık kurtulmak istiyorum ama kurtuluş yok gibi,sanki attığım adımları ölüme doğru atıyorum.Ama atamıyorum.Ölemiyorum işte..Yine bir soru,Neden?Düşünmeyeceğim.Beynimi bu anlamsız soruların kemirmesine izin vermeyeceğim.
Aman Allah'ım....Karşıki tepede...Arkası dönük.Nasılda ışık saçıyor etrafına.Bir melek olmalı...O kadar temiz,o kadar saf....Bir anda bütün kederim,bütün asam ayaklarımdan kara toprağa geçti gitti sanki.Uçuyorum desem yalan olmaz herhalde.Koşar adımlarla gidiyorum yanına doğru....İçim attığım her adımda daha bir rahatlıyor.O sesler mi?Hatırlayamıyorum bile nasıl olduklarını...Tüm dertlerim gitti dedimya ama....O melek ihtişamı ile süzülen varlık.Evet hala orada ama.....
......................
....olamaz.....
....şimdi yanındayım.Aman Yarabbim....Olmamalı,böle güzel bir valık ölmemeli....Kalbinde bir ok saplanmış yerde yatıyor.Evet yine o sesler.Beynimi kemiriyor o sesler.Beni bırakmaya hiç niyetleri olmadığını beynime sokmaya uğraşır gibi.Gücümü toplayıp elimi kalbindeki oka uzatıyorum ve oku elime alıyorum........
....bir ok değil,hayatın ta kendisi....Yine gösterdi hayat cilvesini.Hep öyle yapmadımı zaten.Hep bir çıkış yolu gösterip o akılalmaz sesleri başıma üşüştürmedin mi?
Denize vardım derken çölde uyandırıp,atlıyı buldum derken ayazlara koymadın mı?Ey HAYAT....Ben de bir melek buldum derken sevdiğimi benden almadın mı?
Ben mi???Ben yok artık.Ben o seslerim.Hani beyin kemiren,hani kulakları sağır eden,aslında hiç olmayan.....Aslında kederin,hüzünün,çaresizliğin bana yansıması olan o sesler varya..Ben o seslerim işte....Ben kederden,ben gamdan,ben acıdan yapılmış bir insanım.Sana yenilmeyeceğim hayat....Pes edeceğimi mi düşündün?Asla....Elimden aldığın sevgilim için sana meydan okuyacağım.Ben daha bitmedim,HAYATTAYIM...
....toprağın bol olsun sevgilim......


LinkBack URL
About LinkBacks

Alıntı Yaparak Cevapla





