Konu: kusursuz bi aşkı benim yaşadığım sen ne yaşadın bilmiyorum

Zaman: Bununla, şunun arasındaki farktır.” Dedi ikisinin arasından geçerken. Sonra, zamandan geriye neler kalır diye, bir oyuna başladı. “Mesela” dedi “Zamanın gözleri olsa, burnu, dudakları olsa... sonra zaman beliriverse arkamda, baksa bana... Amaan! Saçmalamaya başladım yine. Unutuvereyim bari dediklerimi. Belki aklımı okur da ayıplar diye biri”.

Halbuki... Zaman hakikaten ordaydı. Hem sadece ona değil havaya, suya, ateşe ve toprağa. Hepsine birden bakardı. Bakıyor, bakacak.

Görmek istediğini göremez fakat kendi kendine boşluğunu doldururken mavi mavi... Haberi bile olmaz perdenin arkasında kimler, nasıl, neler derdi.. Zaman sırnaşıktı, deliydi belki. Ama zamandı ya işte, geçmek bilmez hep birden. Bazı bazı da akıverir sular gibi.

Bakmayın siz üç beş kişinin vaktiyle toplanıp “Saniye diyelim, saat diyelim, gün diyelim...” safsatalarına. Zaman tanımaz ki hiç böyle ölçekleri. Bir an bilir tek başına bir de anlar vardır hepsi birbirine ekli.

Zaman, hep vardı aslında. Kim “Saatime baktım da yelkovanla akrebi göremedim” ya da “Takvimi incelerken rakamlar kayıp oldu” diyebilir ki? Aslını bilirsek takvimle, saatle de değil bu iş, onlar yok iken de vardı zaman.

Farkedilmedi, hissettirmedi zat-ı şeriflerini sadece. Küçük küçük bir sürü yıldız gibi. Sapsarı kum taneleri gibi.

En sonunda yakılanıverdi. Hiç de umulmadık bir aralıkta. Kendi kendine geçip dururken, birdenbire. “Vay be!” dediler, “Aaa!” ünlemleri doldurdu mekanı. Halbuki şaşılacak birşey yoktu demek istedik. Çünkü zaman sadece anların farkıydı.




1




Artık gitme demiyecegim , zaten iyice hazırsın bu sefer..
Herseyi yanında götür anılarımızı , umutlarımızı sevgimide al belki lazım olur .
Tek kelime etmesem diyorum ama etmeliyim..
sana bilmedigin bir seyden bahsetmeliyim : kendimden .
Evet onca zaman tanıdıgını sandıgın benden ..
Hırcın yanımı gördün daha cok oysa ne uysal bi cocukmuşum ki..
Neydi beni zaman zaman hoyrat yapan . ?
Sanırım düşünmedin .. !birini ayrı tutsam renklerin hepsini sevdim , mevsimleride ..
Aslında cok sey var sevdigim ..
Kavgalar ve savaşlar dısında birde ne diye olursa olsun vedalaşma anları..
İsterdimki hep uyumlu halimi yaşasaydın daima ama ban hep vurgun saatlerimde geldin . yada sen vurdun .
Uzaklara bakardım uysal cocuklugumda icimde dolmayan derin boşlugumda denizden gelicek bi gemi bekledim durdum . sonra yıldızlara baktım yıllarca ve sen sandıgım bir yıldıza...
Kadınlar erkekler cocuklar ve sehirler tanıdım . cogunuda sevdim ..
Asklarımda oldu , hemde ugruna ölebilecegim aşklar ama en cok seni SEVDİM....
Ve şimdi gidiyorsun evet git icimdeki MELEK sana hep dua edicek ..
Sanırım kahrolmuyacagım bu veda sahnesinde... senin hic SEVDİGİN öldümü ... ?
bu gidiş ölümden beter olamaz .hangisi dogru bilmiyorum ...
Seni ugurlayıp öylece kalmak mı ?
Yoksa benim uyumamı bekleyip gitmen ? benimde sensiz sabaha uyanmam mı ?
Bence şimdi git ..hayır GİTME..! yani gitte önce üstümü ört . ben uzanayım söyle ısıgıda kapat ve git ...
Hayır hayır GİTME ...
YANİ GİTTE ısıgı yakta git . ben karanlıktan korkuyorumda..!
hem sensizlik hem bu karnalık bu kadarıda fazla ..
üstümü de örtme bu sefkatte fazla . ışıkların hepsi acık olsun . icim burkuluyor sen nasıl GİDERSEN git .
DUR burayı iyi OKU..!! burayı iyi dinle ...
bir kez daha söylüyorum ve son kez...
SENİ SEVİYORUM ....
sen giderken ben icimden haykıracagım ''KUSURSUZ Bİ AŞK'TI BU'' diye..
KUSURSUZ Bİ AŞK'TI benim sana büyüttügüm SEN NE YAŞADIN BİLMİYORUM .... !!!!

yine de tanıdı gönlüm yaşadı BİR KUSURSUZ AŞK büyütüm sana pişman degilim ..
her akşam vaktinde bu gönül üzülür hüzünle dolar seni düşünür ..şimdi cok uzaklarda kim bilir kimlerlesin neredesin .. ?
GERİ DÖN VEYA DÖNME BEN HEP SENİNLEYİM SENDEYİM...!


En çok bağlılıklar korkutuyor. Yaşamak, yerleşmek, sonsuza dek bağlanmak için çaba harcamak demek. Evet acı veriyor, yalnız o kadar. Bu acılardan kısacık yaşamımızı başkalarının isteklerine göre, tanımadığımız insanların, bilinmeyen eski veya yeni sözcüklerin buyruklarıne göre kısıtlamalardan nefret ediyorum. Ama en çok insan olmak acı veriyor. Bu övgü içerikli sözcük şunları bildiriyor bana: işkence, adaletsizlik, kirlilik , iğrençlik... Bir kedi ya da yılan olmak, böylesi bir dönüşüme uğramak yalnızca ölmekle mümkün diyorum bazen kendime. Çok eski bir inanca katılmak istiyorum.

Evet bilinç herşeyi kirletiyor. Gözlerimizin belli belirsiz kıpırtısı, dudaklarımızın aldığı şekiller, parmaklarımızı tak tak masaya vuruşumuz... Hep o kirlenmişliğimizin izlerini taşıyor.

Uzaktaki tepelere eski bir camiye bakıyorum. Bir kadın az ilerde çamaşırlarını asıyor, karmakarışık uçuşan renklere bakarken bağlılıkların, yerleşmişliğin, bunun için delice çaba harcamanın insan olmanın temel koşulu olduğunu, benimse hayatta kalabilmek için hayata karşı olduğumu, bunun imkansızlığını düşünüyorum. Varoluşumuzun neden bizi güldürmediğini, çünkü dayanılmaz gülünç olduğunu biliyorum artık.

Burada bir bahar gününde yeniden azalıyor birşeyler, eksiliyor hayatımızdan, bir daha geri dönemeyeceğimiz, vazgeçemeyeceğimiz, bir kez bilincin yırtılmasıyla artık değiştirilemez anlardan birini daha geride bıraktığımızı, bunun yeni ve güçlü darbelerin işareti olduğunu söylüyorum sadece kendi kendime...


alıntı

Artık gitme demiyecegim , zaten iyice hazırsın bu sefer..
Herseyi yanında götür anılarımızı , umutlarımızı sevgimide al belki lazım olur .
Tek kelime etmesem diyorum ama etmeliyim..
sana bilmedigin bir seyden bahsetmeliyim : kendimden .
Evet onca zaman tanıdıgını sandıgın benden ..
Hırcın yanımı gördün daha cok oysa ne uysal bi cocukmuşum ki..
Neydi beni zaman zaman hoyrat yapan . ?
Sanırım düşünmedin .. !birini ayrı tutsam renklerin hepsini sevdim , mevsimleride ..
Aslında cok sey var sevdigim ..
Kavgalar ve savaşlar dısında birde ne diye olursa olsun vedalaşma anları..
İsterdimki hep uyumlu halimi yaşasaydın daima ama ban hep vurgun saatlerimde geldin . yada sen vurdun .

ellerine sağlık nili inan çok harika teşekkür ederim sana dostum benim

gerçekten çok iyi bir yazı,çok teşekkürler.