Konu: Mavimisket projesine kimsesiz çocuklar a (manevî destek)

Arkadaşlar biz www.mavimisket.org grubunda kimsesiz çocuklara sadece manevi destek olmaya çalışıyoruz --para değil sadece onlarla ilgilenmek ve eğitimlerinde biraz ders vermek amaçlı uğraşmaktayız --İstanbul BAH&#199LİEVLER Çocuk YUVASI binasında kalmakta olan 7-12 yaş grubu kardeşlerimize yardım etmek teyiz ---geçen iftar çadırına götürdük eğlence vardı yarın tekrar gidilecek ve bir çok aktiviteler yapılacak --bize bu konuda katılmak isteyen gönüllü arkadaşaların ulaşmasını istiyoruz --siteden gerekli bilgileri alabilirsiniz ve daha detaylı bilgi için Ömer özdemir arkadaşım a mail atarsanız size yardımcı olacaktır om_ozdemir@hotmail.com

bu kadar onemli bir konuda herkesin ustune dusen gorevi yerine getirmesini umit ediyorum unutmayalım onlar bizim gelecegimiz
neden küçücuk bir hayatı aydınlatmıyoruz
hersey para deme degildir bu da bunun en guzel gostergesi

Malatya’daki Çocuk Esirgeme Kurumu’nda yaşananlar yüreğinizi burktu mu? Peki, orada yaşananın bir buzdağının görünen parçası olduğunu seziyor musunuz? Peki sokakta yankesicilik ya da tinercilik yapan çocukların, bu kurumlardaki uygunsuz (!) ortamlardan kaçarak toplumdan bir tür intikam almaya çalışıyor olabileceği aklınıza geldi mi?

Sokak çocuklarının oluşumunu önlemeye çalışan, Mavi Misket (www.mavimisket.org) isimli bir sivil toplum hareketi var. Değişik projelerimin koordinatörlüğünü de yapan Tuba Saadet Koç bu hareketin başını çekiyor. Kendisi Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu’nda yaşananlar hakkında aşağıda bazı bilgiler paylaşıyor. Biraz kısaltarak aşağıda bilginize sunuyorum.

“Konuyu değerlendirirken bir taraftan da Çocuk Esirgeme Kurumlarıyla ilgili bazı bilgileri paylaşmak istiyorum. Çoğumuzun bildiğinin aksine, bu yurtlarda kalan çocuklar kimsesiz değildir. Olayı sadece sosyal hizmetler skandalı olarak değerlendirmemek gerek diye düşünüyorum. Bu, aynı zamanda Türkiye’de aile kavramının içinin ne kadar boşaldığını da gözler önüne seren bir aileler skandalıdır! Çocuk Esirgeme Kurumunda kalan çocukların tamamına yakınının anne ve babasından en az birinin hayatta ve sağlıklı olduğunu biliyor muydunuz? Ve bu ailelere çocuklarını geri almaları durumunda devlet tarafından çocuk başına aylık 300YTL maaş ödendiğini? Peki, bu uygulama ilk başladığı günlerde çocukların ailelerine haber verildiği zaman kaç aile çocuğunu geri aldı dersiniz? Sıfır! Hatta "bize çocuklarımızı zorla geri mi vereceksiniz?" diye telefon eden aileler oldu... O görüntülerden sonra Malatya 0–6 yas grubunda çocukları kalan tüm anne babaların ve akrabalarının yurda akın etmesi gerekmez miydi? Orada 40 kadar çocuk olduğuna göre, az önceki varsayımla en az 150 civarında kişinin yuvaya gelmesini bekliyor insan. Ama yuvaya gidenlere bir bakin... 20–30 kişi. Onların da birçoğu çocuğu yuvada kalmadığı halde görüntülere yüreği dayanmayan Malatya halkı... Peki ya o çocukların anneleri, babaları, amca, hala, teyze ve dayıları? O günden sonra bütün ailelerin çocuklarını geri almak için kapıya dayanmaları gerekmez miydi? Bu durumda kendi anne babalarının bu çocuklara bakici kadınlardan daha küçük bir kötülük yapmadıkları sonucuna varıyorum.

Diğer taraftan kurumda kalan çocukların neredeyse hepsinin en az bir kardeşi daha yine Sosyal Hizmetlere bağlı bir yurtta kalıyor. Yurt bünyesinde 7 kardeş kalan çocuklar var. Bu çocukların birkaç yıl sonra kaç kardeşlerinin daha yurda verileceğini hiçbirimiz bilmiyoruz. Var olan çocuklarına bakamadıkları gerekçesiyle yurtlara gönderen aileler neden yeniden çocuk sahibi oluyor bilemiyorum. Birlikte çalıştığımız SHCEK yuvasındaki çocukları aileleri ne sıklıkla ziyaret ediyor dersiniz? Düzenli gelen ailelerin sayısı bir elin parmakları kadar bile değil. Pek çok aile yıllardır çocuklarını görmeye gelmiyor. Aile ortamından uzak kalma, anne baba şefkatini yasayamama, toplu yaşamanın olası zararları gibi pek çok problem olmasına rağmen aileler neden çocuklarını Sosyal Hizmetlere bağlı yurtlara bırakıyor? Sebep ekonomik problemlerse neden aileler çocuklarını 300 YTL ödenek alarak yanlarına almıyorlar? Her şeye rağmen geçerli nedenleri varsa neden en azından ziyarete gelmiyorlar? On yasinin üstünde olmasına rağmen ailesinden kimseyi görmemiş çocuklar var.


Son söz olarak vicdani hislerle çocuklara elinde hediyelerle giden veya gidecek olan iyi niyetli insanlara ufak bir hatırlatma yapmak istiyorum. Çocuklar aileleri tarafından terk edilerek büyük bir travma yaşadılar. Eğer ziyaretleriniz uzun soluklu olmayacaksa gitmek için iki defa düşünmenizi öneririm. Çocuklarla güzel bir gün, belki birkaç gün ya da hafta geçirmek sizin vicdanınızın sesini susturabilir ama onlara bir terk ediliş daha yaşatabilirsiniz… Yazının tamamı için ve Mavi Misket Çocuk ve Aile Dayanışma Birliği hakkında ayrıntılı bilgi almak için www.mavimisket.org’u ziyaret edebilirsiniz.


Melih Arat

Merhaba,

Mavi Misket etkinlikleri yeniden basliyor. Yeni donem gonulluleri arasinda yerinizi almak ve bizim yasadigimiz mutlulugu paylasmak ister misiniz?

Bu cumartesi yani 10 Aralik Cumartesi gunu 11.00-13.00 saatleri arasinda gerceklesecek olan seminerimize Nasuh Mahruki konuk olacak.

Nasuh Mahruki'nin, basari oykusunu paylasacagi soylesinin yani sira, Mavi Misket etkinliklerinden ve gonullu calisma sisteminden de bahsedecegiz.

Ayrintilari www.mavimisket.org adresinde bulabilirsiniz.

Seminer Bilgileri:

Konusmacilar: Tuba Saadet Koc ve Nasuh Mahruki
Yer: Cemberlitas Basin Muzesi
Saat: 11.00-13.00
Rezervasyon: info@mavimisket.org

Mavi Misket Risk Altindaki Cocuklari Koruma Dernegi
www.mavimisket.org


Not:Bu konuyla ilgilenebilecek yada ilgilenecegini dusundugunuz kisi ve gruplara bu mesaji iletmenizi rica ediyorum...Sabirla okudugunuz icin tesekkurler...

Saygilarimla,