Konu: cok uzaklardayız

Bir yatağa uzanmışım....Düşünüyorum...
Taptaze,pürüzsüz olan yüzünü hayal ediyorum,ve birden seni, evimizde sabahın ilk ışıklarında seyrederken buluyorum kendimi. O sırada sana bakmak,rüyalarındaki hıçkırıkları,ter atmalarını,gülücüklerini,bebeksi nazlarını gözlemek derin bir mutluluk veriyor bana.
Kendimi bir melek gibi hissediyorum....Seni korumaya çalışan,kanatları olmayan ve asla buna layık olamayacak,hayatını takvim yapraklarının yitirilmesine göre düzenleyen ve o beyaz renge bürünemeyecek kadar kirli olan bir melek...Ama tüm bunlara rağmen sana bakmanın onurunu taşıyan bir melek...
Daha sonra; uyanıyorsun uykundan ve açıyorsun o sorgulayan gözlerini,şaşırmıyorsun beni gördüğüne çünkü,beni oraya çivileyen zaten sensin!Asla oradan kalkacak cesareti bulamayacağımı
biliyorsun!
Bir zaman tünelinden geçiyorum ansızın,hiç bilet bile almadan.
Sen yine uzanmışsın karşıma...Yüzün taptaze ve pürüzsüz değil artık,derin çizgilerin olgunluğunu taşıyor dudakların,saçlarındaki aklar büyük bir savaştan yadigâr adeta.
Uyurken yüzündeki mimikleri göremiyorum!Sadece bir acı var,hiç değişmeyecek ve asla sana yakışmayacak bir acı!
“Daha sonra....” asla olmuyor ve gözlerin kirpiklerinin kilidinde açılmıyor. Senden geriye kalan soğuk bir beden sadece...Ama yine de gün doğuyor,sabahın ilk ışıkları puslu ve kırgın sana karşı!Güneşin bir yarısı cenaze töreni için evimize inmiş...
Kırgın gün ışığından,aynı mutlulukla sana bakıyorum,hiçbir fark yok;o çocuksu cıvıltıları yüzünde ilk gördüğüm günle bugün arasında...
Sadece, kalp atışlarım daha düzensiz. Artık kendimi melek gibi hissetmiyorum. Çünkü,
arkamda devamlı beni izleyen,yanına gelmem için ısrar eden bir melek var!
Bir yatağa uzanmışım...Bitkisel hayattayım...
Konuşmam,hareket etmem ve bakmam dahi Tanri tarafindan yasaklanmiş.Bedensel olarak kapali olan gözlerime,üçüncü gözümü-ruh gözümü-de ekliyorum ve onu da kaybediyorum!
Artık yakınım bir ufka erişmeye...
İlk kez ruhumda, “ağlayan bir göz yaşı” hissediyorum ve beni yasaklayan Tanrıya son bir umutla;beni bedenimden Azrailin yerine senin alman için yalvarıyorum!
Ve ufkun çizgisine varmışım...Bir yatağa uzanmışım....
Halâ bitkisel hayatta sanılan bir bedene,gökyüzünden seninle bakıyorum....


---alıntı---

teşekkürler güzeldi yüereğine emeğine sağlık