ayrı dünyaLarın insanLarı değiLdik. yada çok uzak mesafeLerin ulaşılmaz çiçekLeri.
farklı değildik. aksine aynıydık. ikiz gibi. aynı. neydi peki bu yok oLuşun sebebi. şimdi aramızda
mesafeLer var böyLemi oLması gerekiyordu biLmiyordum. gitmelimiydin. hayatın en anLamsız ve
en karışık noktasında buldum seni. nefret ediyordum senden. belkide doğruydu söylenenler en büyük aşklar nefretten
doğuyordu. olduda . senden nefret ederken sana aşık oldum ben. insan hiç bilirmi bi aşkın imkansız olacağını yada kalbine dur atma
hayır sewme diyebilirmi.engel olabilirmi. ben olamadım. elimden birşey gelmiyor.belki senden sonra adam olurum ne dersin
senden sonra akıllanırım belki. küçük hayallerdi benimki çok büyük şeyler istemedim . bilirdim büyük hayaller olmazdı
peki ya küçükler? eminönünde sahilde gezecektik. kuşlara yem verecektik. bir simiti paylaşacaktık
çok büyük hayalmiydi bunlar. o kadar imkansızmıydı. artık eski ben değilim. hayallerim yok mesela sen giderken
tüm yıldızlar döküldü gökyüzünden o nedenLe diLek tutamıyorum artık. içim üşüyor. gözlerim seni arıyor. sen yoksun.
unutmadım. unutamadım. birgün birgün bütün sevenlerin unutur seni bütün dostların ama bu küçük kız unutmaz
üzerinden yıllarda geçse unutmaz yıllar sonra eğer yalnız hissedersen kendini geri dön bir bak bıraktığın yerde olacağım bıraktığın şekilde...
eLveda bebeim...
01.32 11.ekim.2005


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla




