Konu: belki felsefem belki düşüncelerim belkide saçmalıgım ama genede benim parcam

artık sorgu sual dünyasının bi parcasıyım suan klawyenin tuşlarına basarken bile aceba dogrumu yaptıgım yada ne dogru diye sorular gelip gidiyo kendimi bi kaybedip bi buluyorum ama her seferinde kendim ne uzaklaşıyorum ne de daha da yakınlaşıyorum insanlara aşırı merhamet gösteren yapımı bastırmak için olsa gerek otobüste bile kaşlarım catık geziyorum soruyorum neden ,ve suan içimde bi sızı var kendim den af istiyorum ama ne hakında olduguna dair en ufak bi fikrim yok zaten cavabını bilseydim buraya yazmazdım herneyse cogu seyi kendime saklıyorum ögrendigim, buldugum seyleri yada düşünceleri, aslında önceleri paylaşmak için can atardım ama insanlar pek fazla yeniliklere açık degil zamanla bunu ögrendim bu yüzden artık beynimin içinde ucra bi köşede biriktiryorum ,suan yazraken düşünüpte mi yazdıgımı soruyorum,sonra aniden yeni bir sorun daha aceba düşünmek dedigmiz olguyu tam olarak kavramışmıyım yada digerleri kavramış durumdamı ,ve suan daha yazdıklarımın ortasındayım ama 3. sigaraımı yakmış durumdayım ,farkındayım daldan dala seker gibi yazdıklarımın bi o yana bi bu yana sektignin aklımda durmuyo suan haykırmak istegim bu, aslında sürekli düşünmeden edemiyorum ben neyim,niye burdayım niye nefes alıyorum neden yaratan bana bu hakı vermiş,bunu sorgulamam dogrumu ,kader mi, ama suan uykuyla gercek dünya arasındaki sınırda kendimi anca tutabiliyorum. bazen dilim ucundaki kelimeler ben istemeden saçmalıga dönüşüyo bunun nedini aşagı yukarı aceba karşımdaki beni anlıycakmı mı sorusunda gizli gibi geliyo, kendimi tam frenlemek isterken olmuyo bu yüzden oluyo diye kendimi ikna etmeye çalışıyorum aslında bu yazdıklarımda da olmadı yazılar toparlanmadı ....
üşenmeyip okuyan herkese teşekürü borç bilirim .

Tam beni yazmıssın. Uzayda boş boş dönüyoruz

gercek ten o kadarmıyız bi boşluk için mi varız,eger degilse amacımız ne kendi canımızı yakmak için nedenler mi arayoruz yada bu kronik baş agrılarının nedeni nedensizlik mi? bilmiyorum gecrek bi amacım yok zaten olmadı belki bize özgürlügü veren bu amaçsızlıktır nedersin ama işte ama......
arasıra kaçmak istiyorum ama nereye bilmem sanırım bi yerden bi yere degil de kendimden kaçmak istedigimdendir........
sanırım kendime sordugum her soru başka bi soruyu tekikliyo aslında kendi kendime sordugumdan da süpheliyim ama olsun soru sorudur.ve herzaman bi yerde cevabı vardır ama daha bana raslamak istediklerini sanmıyorum belki daha vakit dolmadı ondandır ..............

ve hala ufuk bir cevap bulamabilmiş degilim. işin kötü yani eskiden beni bastıran ve kendimi tutan sey beni artık pek baglamiyor ve bunun sonucunda artık öfkemi kontrol edemiyorum birni öldürmek yada birni yaşatmak iiçin harcanan caba artık gözümde bir, ne iyilik nede kötülük umrumda artık kararsızlıgın tam avcunun içindeyim .Kısıca duruma verilebilicek tanım "Kaos" bundan ibaret belkide aslında böyle biri degilim ve olmdugmu varsayıp kewndimi birseyin parcası ilan etme cabasındayim ama sonuc hala aynı tamam belki baş agrılarından kurtuldum ama içimdeki o saf acı hala duruyor cözümsüzüm yada henüz cözecek bir mantık geliştirmedim

Tevbe ettim kurtuluşa ermek için,
Şimdi yine o bataklara düşecek gibiyim,
Müslüman olmakla iş bitmez bilirim,
Yeterki tükenmesin sabrım Allahım.

Müslüman karşılaşacaktır elbet imtihanlara,
Allahım verirmiş dertleri sevdiği kullara,
Mevlam demiştir sabr ne güzel birşey anlasana,
Yeterki tükenmesin sabrım Allahım.

Mevlam demiştir şeytandan gıcık gelirse Rabbine sığın,
Bütün günahları affeden Allahım sana kurbanım,
Benim gibi büyük günah işleyen varmı ki yanarım,
Yeterki tükenmesin sabrım Allahım.

Duydum ki bir kafile varmis menzile koşayım,
Götürün benide diye soramadım utanırım,
Belki istemiyorum belkide ben büyük yalancıyım,
Allahım sen affet bu acizi.

Dostum bende bu yazdıklarını kaç kere paylaşmak istedim ama olmadı.Yani içimde bi korku var desem daha ii. Bu yazdıklarının çoğu insanın anlamayacağını kesinlikle biliyorum.

Bu konuyu felsefe bölümüne taşırsan sevinirim.Tartışalım bu konuyu bence.

Bence sizin bu kaosunuz yaşınızdan kaynaklanıyor. Veyahutta henüz hayatlarınızın hedeflerini belirlememiş olduğunuzdan. İnsanoğlunun aldığı her nefes ona bahşedilmiş bir lütuftur aslında. Güneş doğuşu ve batışında insanoğluna verilmiş çok mesajlar var, gönül gözünüzle bir izleyin..Hayatta oluşunuz bir tesadüf değil sizi bekleyen önemli şeyler vardır mutlaka. İhtiyacı olan birine yardım edin, bir çocuğu sevindirin ve onun gözlerinin taa içine bakın. Dünyada olma nedeninize ışık tutacaktır bence..

Sifre tarafından gönderildi.

Dostum bende bu yazdıklarını kaç kere paylaşmak istedim ama olmadı.Yani içimde bi korku var desem daha ii. Bu yazdıklarının çoğu insanın anlamayacağını kesinlikle biliyorum.

Bu konuyu felsefe bölümüne taşırsan sevinirim.Tartışalım bu konuyu bence.

Artık yaptığım sorgulamının bilincideyim.
Bu durumu özetleycek soru o kadar basitmişki! Sadece şunu sorman kafiymiş:
Ben kimim?
Hayatta Birsürü ben varmış ama bunlar sadece sıfatlardan(öğrenci,doktor,baba, arkadaş vs vs) ibaretmiş, asıl benligin insanlık olduğunu öğrendim ve artık bir sonraki soruya geçtim :
İnsan ve insanlık kavramıları nedir?

(Not:üzgünüm ,bu soruyu sormak istmezdim ama mümkünse şu soruma cevap verebilrmisiniz. İnancımı sorgulamak yada buna benzer bir tutum içerisinde olma hakkını size kim verdi? Yaratan ile kul arasına girme hakkını kim verdi?
[il phonemeno,karadeniz07])

konu gusel burda geyiq yorumlardan uzak konusmanız ıcın tasıyorum...

İlginiz için teşekürler.