Dostlar,

Bu 10 Kasımlarda hem üzülüyorum, hem de seviniyorum. Türk milletinin ne liderler yetiştirebileceğini hatırlayarak gurur duyuyor, onu kaybettiğimizden beri bir yenisi gelmediği için üzülüyorum.

Öyle özledim ki…



Kimse beni senin sevdiğin kadar sevmiyor. Kimse bana senin güvendiğin kadar güvenmiyor. Kimse gözlerimin içine, senin baktığın gibi bakmıyor.



Düşündüklerimi de kimse önemsemiyor, hatta karikatüristlerim yargılanıyorlar.



Üniversitelerimde canını ortaya koyarak çalışan rektörlerimin kıymetini bilen yok.



Kendimi geliştirme fırsatı bulamıyorum.



Tarihi yeniden yazanlar, barış ödülü almaya çalışıyor. Avuç avuç aldığın topraklar, dönüm dönüm satılıyor.



Yalnız bırakmaya çalışıyorlar, ama seni de alamazlar ya elimden.



Sen de biliyorsun, yerin dolmuyor, keşke dolsaydı. Senden sonra, bir çok “sen” ler çıksaydı. Sen olamayanlar, “ben” demekten beni unuttular.



Hiçbiri tüm halkın lideri olamadı,



Hiçbiri kıyafetlerini kendi çizmedi, senin kadar şık olmadı,



Hiçbiri senin kadar yakışıklı değildi,



Ve sana yazılan şiirler kimseye yazılmadı…





*********************************



Sizin için seçtiğim şiir Haluk Derinöz kardeşimin benimle paylaştığı harika bir şiir;





Balık susuz olmaz, insan vatansız.

Gölüm Hacı Bektaş, elim Atatürk.

İlim nihayetsiz, bilim hatasız;

İlim Hacı Bektaş, bilim Atatürk.



Okuyabilirsem insan bir ilim.

Fikirden, mantıktan geçiyor yolum.

Birbirine bağlı gönlümle dilim;

Gönlüm Hacı Bektaş, dilim Atatürk.



Hünkar, ruhumdaki en köklü daldır

Atam, o daldaki yetişen güldür

Tıpkı buna benzer, buna misaldir;

Dalım Hacı Bektaş, gülüm Atatürk.



İşte Hüdâi’niz meydana geldim.

Ben böyle inandım, ben böyle bildim.

Bir yüce uludan, bir dolu aldım;

Ulum Hacı Bektaş, dolum Atatürk.







Kaynak kişi : Selda Talay Tosun




Gözlerim dolu, dolu sizlerle paylaşmak istedim...