Konu: üniversite sınavına girecek arkadaşlara!!

ÖZGÜRLÜK ÜZERİNE YAZILMIŞ GÜZEL BİR YAZI .
*****************************************************


Henuz 18 ini yeni bitirmiştin, enerji ve umutla dolu hayata başlamaya
hazırdın... Ne oldu?

İstemediğin bir okula girdin. İnsanları mutlu etmek, saygı kazanmak,
sevilmek için... Sevmediğin bir bölümde senelerini harcadın....

Ayaklarını sürüye sürüye gittin derslere... Çalışmak istemedin ama yine de
zorladın kendini... Güç bela bitirdin sonunda... Ne ailen, ne

de arkadaşların görmedi yaptığın fedakarlığı... Alkışlamadılar seni,
omuzlarının üzerine çıkarmadılar, madalya takmadılar... Enerjin

çoktan tükenmeye başladı bile... Kimse bilmez nasıl kendini feda
ettiğini...
Ruhunu teslim ettiğini... Gençliğini tükettiğini...

Şimdi iş bulman gerek...Para kazanman, araba alman, ev alman gerek.....
İstemediğin bir işe girdin... Böyle olması gerekiyor diye... Sırf
çevrendekiler bekliyor diye... İnsanları mutlu etmek, saygı kazanmak,
sevilmek için... Sabahın köründe gidiyorsun işe...Sevmediğin insanlar ile
gününü harcıyorsun... Heyecan duymadığın işlerle zamanını geçiriyorsun...
Yarının gelmesinden nefret ediyorsun...

Sevildiğini hissettin mi peki? Ya saygı? Bitti mi insanların istekleri?
Özgür müsün artık? Hayır hala özgür değilsin...Şimdi evlenmen gerek...
Öyle
ya yaşın geçiyor, evde mi kaldın ne? Arıyorsun etrafında uygun birisini,
artık evlenmeliyim diyorsun...Acaba gerçekten istiyor musun? Sana uygun
birisini buldun işte, boyu boyuna, mesleği mesleğine, parası parana
göre...Peki ya kalbin?

Düğününden bir gece önce sessizce itiraf ettin kendine, ya doğru kişi
değilse? Belli ki hazır değildin bu evliliğe... Evlenmek için evlendin...
İnsanları mutlu etmek, saygı kazanmak, sevilmek için...Mutlu oldun mu
peki?
Kalbin heyecanla doldu mu? Akşam eve

koşarak döndün mü? Sevildiğini hissettin mi? Seviştin mi tüm varlığınla?

Daha evleneli bir sene dolmadı, insanlar çocuk demeye başladılar...
İstedin mi gerçekten bir çocuk sahibi olmayı? Hazır mısın bir canlıyı
yetiştirmeye?
Söyle bana ne verebilirsin bu küçük insana? Hayatı kendi gözlerinle hiç
yaşadın mı? Ne istediğini biliyor musun? Ya istemediğini? Hiç risk aldın
mı?
Sen hiç kendin için bir şey yaptın mı? Çocuğun bir gün sorarsa Özgürlük
Nedir? Ne cevap vereceksin? Sen hiç özgürlüğü yaşadın mı?

Evliliğinde problemler yaşıyorsun... Sevmediğin bir insanla cehennemi
paylaşıyorsun... Boşanmak fikri kafana gelip gelip gidiyor... cesaret
edemiyorsun... İnsanlar ne der diyorsun... Gene kendi duygularının üzerine
bir duvar örüp başka insanlar için evliliğinde kalıyorsun....
Fedakarlığını
gören biri var mı? Yaşadığın ızdırabı senin gibi yaşayan? Korkuların seni
hapsetmiş, her geçen gün etrafına bir duvar daha örüyorsun. Sevilmeme
korkusu, yalnız kalma korkusu, başarısız olma korkusu, saygınlığını
yitirme
korkusu ve daha neler neler... Hayatında hiç korkmadığın bir gün oldu mu?
Cesaretle atıldın mı hiç, ya bilmediğin bir dünyaya girdin mi? Sevilmemeyi
göze aldın mı hiç? Gülünç duruma düştün mü? Ağladın mı doyasıya, insanlara
aldırmadan? Acı çektin mi hiç, hani öleceğini düşünecek kadar...Ve
iyileşmeyi başarabildin mi hiç?

Yaş erdi kemale diyorsun, bu saatten sonra benden ne köy olur ne kılavuz.
Umutların tükenmiş, hayallerin yıkılmış... Koca bir ömür

başka insanların kontrolü altında geçip gitmiş. Alışmışsın artık bu
düzene, artık istesemde çıkamam diyorsun... Ve gene kendin için bir şeyler
yapmaktan vazgeçiyorsun...

Ne olurdu istediğin okula gitseydin... Kim ne derse desin, ressam
olsaydın... Müzisyen, Arkeolog, Sanatçı, Sporcu olsaydın... Hayattaki
büyük adımları ancak hazır olduğunda sen istediğin için atsaydın... Ne
olurdu biraz risk alsaydın? Biraz kendine güvenseydin? Biraz kendine
inansaydın? Ne
olurdu seni çepeçevre saran zincileri kırıp, önünde ki duvarları aşıp,
kendin olabilmeyi başarsaydın? Kim ne diyebilirdi sana? Gene kimse madalya
takmazdı, gene kimse alkışlamazdı, gene kimse seni omuzlarının üzerine
çıkarmazdı...

Ama sen kendine saygı duyardın!

Haydi şu anda şu dakika bir daha bak hayatına... Bu sefer kendin için bir
şeyler yap...Bırak insanlar sevmesin seni, bırak senin

mutsuzluğundan mutlu olmayıversinler, bırak takdir etmesinler,
onaylamasınlar, bırak dedikodunu yapsınlar, itiraz etsinler...

Hayatında bir kere olsun bu riski al!

İstediğin mesleği yap... Zevk al ürettiğin işten... Uçarak git işine...
Keyif al birlikte çalıştığın insanlardan... Yaşamını kendin

SEÇ ve MUTLU OL seçtiğin bu yaşamdan...

İstediğin insan ile istediğin zamanda evlen... İster 20 inde ol, ister 50
inde... Senden başka kim bilir doğru insanın kim olduğunu ve

doğru zamanın ne zaman olduğunu? Dinleme başkalarını... Evlenmek için hiç
bir zaman geç sayılmaz... Ve hatta istiyorsan asla evlenme... Bu yaşam
senin, ve ızdırabını da, mutluluğunu da yaşayan tek sensin....

İstediğin zaman çocuk yap... Kendini hazır hissettiğinde, yaşama bir canlı
getirmek istediğinde ve o çocuğa verecek bir şeylerin

olduğunda... Ve hatta istemezsen hiç çocuk yapma...

İstiyorsan başka bir şehre taşın, başka bir ülkeye, başka bir kıtaya...
Mecbur değilsin bu şehire tıkılıp kalmaya...

İstiyorsan yeniden okula başla, yeni bir meslek, yeni bir hayat, yeni ben
diyerek kendin için yaşa...

Şimdi soruyorum sana...

Ne zaman kendin için bir şeyler yapacaksın?

CAN DÜNDAR

güzelmiş, tamamen doğru. hayatımızı sınava hazırlanmakla geçiriyoruz ama tek şansımız bu. sağol, teşekkürler.

paylaşım için sağol bana pozitif bir enerji verdi bu yazı şimdi ders çalışma zamanı... ileride keşke dememek için...saygılar