Konu: Paradoks? Ne yapardınız? Gerçekten karışık bir olay!

Aklıma hep takılır durur.Bazı filmlerdede konusu geçiyor.Örnek vereceğim olay her ne kadar %100 bir felsefe konusu olmasada gerçekten karışık bir konu.
Farklı milliyette insanların yaşadığı bir ülkedesiniz.Siz kültür ve milliyet açısından x milliyetine aitsiniz.(Ve bunu gerçekten hissediyorsunuz) Aynı şekilde yıllarınızı geçirdiğin sizin kardeşiniz gibi olmuş dostunuzda y milletine ait.Ülke karışıyor ve x milleti ile y milleti amansız bir savaşa girişiyor.(Bosna-hersek ve sırp savaşı gibi)
Her ikinizde savaş alanında karşılaşıyorsunuz ve fazla vaktiniz yok çevrenizde savaş tüm şiddeti ile sürüyor.Ne yapardınız dostluğunuzu mu feda edip öldürürdünüz ya da öldürmemek için ordan başka düşmana geçip arkadaşınızın sizin askerleri öldürmesini beklerdiniz vss....Evet yorumlarınızı bekiyorum. Tam bir paradoks...

Bilmiyorum vatan ağır basıyor,ama..... duygusal açıdan insanı zorluyor ama ben olsaydım eğer gerçekten iyi arkadaşsak göz göze geldiğimizde onun bir hareket yapmasını beklerdim zaman yok diyorsun ama bu bekleme anı saniyelerle ifade edilir..
eğer o beni öldürürse düşünecek bir kalmaz ama eğer o da vurmazsa elimi tetiğe götürdüğümde öldürdüğüm kişi yaa başka düşman olurdu yada kendim...
diyeceksiniz neden kendini öldürürsün çok sevdiğim birini öldürmek kendimi 2 kez öldürmem demektir gerçekten bir kez ölürüm daha iyi!!!

nimzowitsch e katılıyorum ilk hareketi ondan beklerdim.ama yinede değişen birşey olmazsa yönümü değiştirirdim.ona kurşun sıkamazdım belki

Sorunuz çok açık değil. Örneğin Türk vatandaşısınız ancak Almanya'da yaşıyorsunuz. Türkiye-Almanya savaşında Türk birliklerine katılmak durumundasınız. Savaş acımasızdır. Çok kısa süre önce can ciğer dost olduğunuz insanlar size silah çeker ve siz de çekmek zorunda kalırsınız. Savaşın kendine özgü insani olmayan bazı kuralları vardır. Zaten savaşın insani olduğunu kim iddia edebilir?
Kendi adıma, bçyle bir durumda bağlı bulunduğum ordunun kurallarına uyardım.
Diğer yandan kurtuluş savaşı zamanında Yunan askerleri İzmir'e girerken daha dübe kadar kapı komşumuz olan ve doğum günlerinde yan yana olduğumuz bir sürü Rum bize düşman olmadı mı? Üstelik o Rum'lar yıllarca Osmanlı tebasında mutlu yaşamışlardı.

ben olsam ki olmam mümkün değil ama yerine kendimi koyuyorum ve düşünüyorum....
herhalde duygularım tabiki de ilk etapta ağır basacaktır ama...sonuçta orda olma amaçımız belli ve her şey bir yana yanlız değilsiniz orda ...peki ya sadece bir dostunuzu feda etmemek için diğerlerini feda edebilir misiniz?.....yani o benim dostum ben onu vurmayayım ama benim diğer bütün arkadaşlarımı öldürebilir bu biraz mantıksız...
yani sen onu o anda orda vurmassan o zaten senin diğer arkadaşlarını vuracaktır.....bu demek oluyor ki sen bir kişi yerine bir çok canı ortaya koydun demektir bana göre tabi.......

Benim,herhangi bir kişiyle çok sağlam bir dostluk kurabilmem için,onunla aynı ideolojiyi paylaşmamız gerekir,İkimizde aynı ideolojinin mücadelesini verdiğimizden,dolayısı ile ikimizinde karşı saflarda savaşması gibi bir durum söz konusu olmayacaktır.

Savaşın konumuna bağlı. Örneğin bizim ülkemiz kurtuluş mücadelesi veriyorsa ,yani haklı ise (genel olarak) gözümü kırpmadan vururum.Ülkem zaten haksızsa onun savaşa girmesini engellemek için elimden geleni yaparım.Örneğin kurtuluş savaşını düşünün.Yunanlılar İzmir'e çıktıkları zaman Türk'lerin en yakın oldukları kişiler bile ellerine Rum bayrakları almış ve sokaklara inmişlerdir. En yakın bildiğiniz komşularınız yıllarca üzerinde yaşadıkları topraklara ihanet etmişlerdir.Her ne kadar Türk vatandaşı olsam da .Bir başka ülkede yaşadığımı düşünün.Ve de Türkiye benim yaşadığım ülkeye tamamen sömürgecilik anlayışıyla savaş açtı.O zaman işte Türkiye'ye karşı savaşırım.Zaten o Türkiye Atatürk Türkiye'si kimliğinden çıkmış olur bu durumda.Yani anlıyacağınız şey önemli olan ülke değil.Önemli olan yargılar şunlardır:
1.Barış
2.Demokrasi
3.Eşitlik
Ben bunları bilirim , bunlara karşı sıkılan her kurşuna karşı da tarafımı o an belirlerim....
Yurtta sulh, cihanda sulh.....

hiç bu kadar zor soru görmemiştim öyle bir durum olduğunu varsayamıyorum bile.çok zor bir şey.bir yanda vatan ve seninle aynı amaç için bulunan insanlar diğer yanda kardeşiniz gibi olmuş dostunuz.onu vurmasam savaş halidir o beni vurur bilirim.beni vurmasa diğerlerine zarar verir.vursam başka bir boyut.Allah Allah napıcaz şimdi? öyle bir durum olsa bizimle savaşan diğer millet eminim vatanımıza,inançlarımıza,evlatlarımıza,analarımıza,kardeşlerimize,sevdiklerimize ve tüm değerlerimize göz dikmiş olacağı için vatanım ve diğer değerlerim için o kişiyi gözümü kırpmadan harcardım.çünkü hiç kimse vatanımdan ve değerlerimden değerli olamaz.

Bedirde Uhutta Peygamber efendimizin yanında savaşanlar karşısında düşman olarak babasını oğlunu bulmadımı hayır bu benim babam bu benim oğlum bunlara kılıç kaldıramam mı dediler çok zor bir durum vatanın müdafası için vatanıma karşı olan oğlum olsa sıkarım kurşunu ben sadece kendim için yaşamıyorumki bireylerle sorun olmayabilir ama onların da bağlı olduğu bir toplum var ve onlar benim anama bacıma eşime çocuğuma toprağıma göz dikerlerse savunurum...olması gereken bu..

Değer verdiğim bir insan (ki benim bir insana değer vermem çok çok zordur) ailemden biri gibidir.Ona ne bir toprak parçası için , ne bir kap yemek için , ne de özgürlük için darbe vuramam.Ona vurduğum her darbe , kalbimi öldürecektir.