Konu: Ardından...

Nefes alamaz oldum artık bu şehirde..Tutuyor boğazımdan o ölümün korkunç elleri.Boğmaya çalışıyor beni.Direniyorum ona ama o benden daha güçlü.Kalmamıştı gücüm.Çünkü kalbimle birlikte onu da alıp gitmişti...
Ynalızdım..O en sessiz gecelerde sadece rüzgarın hırçın ve isyankar sesi eşlik ediyordu yanlızlığıma..Dalıyordum en derinlere koca bir okyanusta kaybolmuştum.ç Asi dalgalar bilinmeyenlere doğru sürüklüyordu beni.Nereye kadardı peki? sonu varmıydı?yoktu biliyordum..ne okyanusların nede sevgilerin sonu yoktu...
Unutmak istiyordum..O güzel günleri unutmak istiyordum. Ama yapamadım,yapamıyorum..Çünkü o kadar içimde ki..çıkarıp atamıyorum ordan..Şimdi bu kadar cok severken seni nasıl alışabilirdim ki yokluğuna..Gözlerimi kapıyorum seni görüyorum,kulaklarımı tıkıyorum sesini duyuyorum.Seni unutmama imkan yok biliyorum.. Ne yapacağım bilmiyorum.Bir insan kalbi olmadan nasıl yaşayabilirki?Giderken kalbimi de alıpgitmişti...
Artık yaşayamıyorum.Hergün bir kez daha ölüyorum.bir sayfa daha eksilip gidiyordu hayatımdan.Gün güne eriyorum.Acıya alışamıyordum.Akan o gözyaşlarım belki okyanuslar kadar büyük ve derin.Belki de o gözyaslarımda boğulacağım..

Ne kadar cok sevmişim meğerse seni

zamanla geçer

Ellerine saglik canimm gusel bi yazi

içim çok acıyor hala...

cok güzel bi yazı
zamanla geçmiyor bunu bikere kabul etmeliyiz
zamanla sadece acıya alışıyoruz
duymamaya başlıyoruz hepsi bu

acılarının dinmesi dileğiyle bu yürekten yazın için çok teşekkürler.

özlemek, hatırlamak güzeldir ama pişmanlık asla....

benimde kalbim yanıyo yetenek olsa döktürücem bende bisiler ama o da yok
en kısa zamanda dinsin acılarımız neozi

umarım diner ama dinmiyor işte ..her geçen gün bir kez daha ölüyorum.her gecen saniye bi sayfa daha eksilip gidiyor hayatımdan..bu yürek nasıl alışacak bu acıya bilmiyorum ben hayatımda iki kişiyi bu kadar cok sevmiştim ilki beni 10 sene önce terketti abimi kaza da kaybetmiştim..şimdi de kız arkadaşım bırakıp gitti beni..onu bu kadar severken nasıl gidebiliyor anlayamıyorum

neozi tarafından gönderildi.

umarım diner ama dinmiyor işte ..her geçen gün bir kez daha ölüyorum.her gecen saniye bi sayfa daha eksilip gidiyor hayatımdan..bu yürek nasıl alışacak bu acıya bilmiyorum ben hayatımda iki kişiyi bu kadar cok sevmiştim ilki beni 10 sene önce terketti abimi kaza da kaybetmiştim..şimdi de kız arkadaşım bırakıp gitti beni..onu bu kadar severken nasıl gidebiliyor anlayamıyorum

iyi ya kardeş sen sorunu çözmüşsün zaten.gerisi vefasızlardan yüreğini alabilmekte,başarabilirsin.terketmiş gitmiş işte unutman kolay olur.üzülme derim bu kadar.güçlü olmaya çalış derdi veren dermanı unutmaz.yazı için ayrıca teşekkürler.

bu kadar cok severken nasıl unutabilirim ki...