Konu: Acımak nedir? İnsan neden acır?

"İki çeşit acımak vardır. Bunlardan, gerçekten kalbin sabırsızlığından başka bir şey olmayan, duygusal ve güçsüz biri, yabancı bir felaketin üzücülüğünden elden geldiğince çabuk kurtulmak ister; bu acımak, acıya ortak olmak değil, yabancı bir felaketten içgüdüsel olarak korunma çabasıdır. Duygusalllıktan uzak ama yaratıcı olan öteki ise gerçek acımadır; o ne istediğini bilir. Gücünün sonunda kadar ve hatta o sonun sınırlarını aşsa bile, tüm acılara katlanarak, o felakete ortak olmaya kararlıdır."
Stefan Zweig böyle açıklamış acımayı.

Peki ya sizce;
İnsan neden acır?
Niçin birilerine karşı merhamet duyar ve onun sorunlarına üzülür?
Bu bir ihtiyaçmıdır?
Yoksa bunun sebebi kaygılarımız mı?
Kendimizi onun yerine koyup da kendimize mi üzülürüz?
Olmasa hedonist mi oluruz?

Bence kesinlikle acı duyan ile kurduğumuz empatidir acıma duygumuzun kaynağı,onun yaşadıklarını yaşamışızdır yada yaşamaktan korkarız zaten bunların dışındaki bir durumda karşımızdakinin acısını anlamayacağımız için ona acımayız.

Acırız çünkü en klasik biçimde kendimizle özdeşleştiririz ister istemez ilk önce bu hissi yaratan bu korkudur bence. ben çocukların acımasız olduğu görüşündeyim , doğan bir bebek erişkin olana kadar geçen süreçte en son gelişen duygusu acıma hissidir. hayvanlara doğaya arkadaşlarına zarar vermede çocukların üstüne yoktur. acıma duygusu sonradan edilinen bir his olduğuna göre yaşamsal olarak evrime ters düşüyor. çünkü empati yeteneği ancak gelişme süreciyle oluşur.Çocukların ise karşısındakinin ne hissedeceği konusunda daha kafalarında şekillenmiş bir görüşleri olmadığından .Ki kendilerinin bile acı konusunda tecrübe etmeleri gerekiyor.Misal sobaya eli değmeden yanan bir sobaya dokunmanın acı vereceğini bilmemesi gibi.Ancak kendi anlayış ve tecrübelerimizle acıma duygumuz gelişir.Örneğin bir kişinin düşmüş olduğu bir olumsuzluk karşısında başka insanların o insana acıma duygusu hissettikleri halde biz durumda acınacak bir şey bulamayabiliriz.Belki de ancak bunlardan sonra sayılabilecek neden de sadece sevgi ve insancıllık anlayışımızla açıklanabilecek bir acıma hali sadece o insana olan yakınlığımız veya genel olarak çok fazla insancıl bir yapımız olduğundan olabilir.Ama bu durumda bile ilk saydığım kendi başımıza gelebilir korkusunu hissederiz öncelikle. yani bizleri hayvanlardan ayıran en büyük özelliklerden biride bu olsa gerek..öyle ya ölüceğini bile bile yaşayan tek varlık insan düşünmesinden dolayı empati kuran tek varlık insan, nefsini kontrol edebilen tek varlık insan ve yaşadığı eko sisteme ayak uyduramayan ona zarar veren daha çoğu için savaşan kin duyan, doyumsuz olan, büyüklük taslayan egosu olan tek varlık gene insan. bize verilen acımak duygusu doğaya yapılan bir lütuf bence birde acıma duygumuz olmasaydı şuna eminimki 1 sene içerisinde kanserli bir hücre gibi yayılır önce hayatı sonra kanserli hücrenin sonu gibi kendimizi yok ederdik... öldürmekten zevk alan tek varlık insan acıvermekten zevk alan tek varlık gene insan... düşünsenize acıma duygumuz olmadığını.... tekrarlıyorum eğer acıma duygumuz olmasaydı dünyayı 1 ci sene dolmadan yok ederdik.

insan çok karmaşık bir yapıya sahip canlıdır. ancak yaşayarak edindiklerinin yanında hayvanlar gibi iç güdüsel bazı hisleri, programlanmış tepkileri var diye düşünüyorum. bence acıma duygusuda bu içgüdüsel programlanmış tepkilerinden biri.

yarın öbür gün bizimde başımıza kötü bi olay gelirse bize acısınlar diye bizde diğer insanlara acıyoruz.eğer biz acırsak sanki ilahi adalet tarafından başımıza kötü bi olay gelince bize de (yukardan) yardım gelmesini bekliorz.tam bi çıkar ilişkisi.acımak ikiyüzlülüktr bence.ne yazık ki bende acıorm.zaten insanoğlu hep iki yüzlü olmuştur.bari iki yüzlü olduumu söyleyip biraz olsun iki yüzlü olmadığımı kanıtlamaya çalışaym

acımak aczıyetımızdır....acız oldugumuz ıcın acırız

En zengin donanımla yaratılmış ve türlü hislerle donatılmış insanın en büyük özelliği merhamettir.acımak kesinlikle ve kesinlikle korkudan değildir.neden korkudan olsun ki?bugün caddede ne yaptıysa karşıdan karşıya geçemeyen ve benim geçirdim bir yaşlı adam gördüm.okadar acıdım ki anlatamam.ne yani çokmu korktum.bir gün o hale gelebileceğimi düşündüm bunun için yardım edeyimde banada yardım edilsinmi dedim?kesinlikle hayır.İnsan olduğum için tabi.Allah insanı yaratmış merhametle birlikte acımasızlığı,güçle birlikte güçsüzlüğü,sevgi ile birlikte nefreti kısacası her duyguyu zıttıyla birlikte vermiştir.aslında insan bu yüzden insandır.Acıma duygusu Allah tarafından verildiği için aslında neden acırız diye bir soru pekte fazla aklıma gelmemişti bugüne kadar.çünkü bu duygunun verilmesi gerekiyordu.eğer bu duygu olmasa insan nesli,sadece insan değil canlı nesli yok olup giderdi.eğer merhamet ve şefkat olmasaydı bir kaplanın yeni doğan yavrusuna ne yapmasını beklerdiniz?böyle düşünüyorum.

eğer insan kendini başkalarından üstün hissediyorsa, kendini bi halt zannediyorsa başkalarına acır. aslında acınacak halde olması gereken kendisi iken. o sebepden dolayı kimseye acımayın dostlarım hiç kimseye. siz kimsiniz ki başkalarına acıma hakkını kendinizde görüyorsunuz. sizilere de başkalarına dediğimi derim "Başkalarına Acıyacak Kadar Acımasız Olmayın".
artık dilencilerin önünden huzur içinde geçebilirsiniz.

Sadece kendini O'nun yerine koyabilenler acir..

Eger sokaktaki ac bir cocugu gorugunuzde, kendinizi biran icin onun yerinde koyabilirseniz acirsiniz..

Haa,insanlar sadece ac-susuz insanlara mi acir?Insanin kendine acidigi da olur...Kendini baskalari ile mukayese edenler de kendilerine aciyabilirler..

Zor is abi bunu anlatmasi..Valla!

Acıma acıncak duruma gelirsin...
Elbetteki bu laf yardım etme anlamına gelmiyor.Öle bir yardım etki ona bir öğün değil ona öğününü kazanacak bilgi vss ver.
Saygılar