başta ne varlık vardı,ne yokluk,
nerede derin uçurumlar,
nerede denizler?
heryari dolduran heryerde olan,
havada yoktu yukarıdaki göklerde!!!
hiçbirşey yokken o tek başına,
sonsuzlukta uçardı sessizce....
sıkılmış olmalı ki bu örtü içinde,
birden doğdu o parlayan bir güçle....

arkadaşlar hatırladığım kadarıyla şiir böyleydi. bir kitapta okumuştum ordan aklımda kaldı... sizlerle paylaşım dedim