Konu: Bir ateistin soruları ve ateistin yanıtlayamadıkları!!!

ve arkadaşım o kuran'la ilgili yazdığın kölelik ve kadınlarla ilgili olanlar icin ayet yazarsan seviniriz cünkü öyle yazmakla olmuyor değilmi yani kanıtını göster ki bizde inanalım değilmi.
birde senin inanıp inanmaman benim icin önemli değildir ben seni nasıl inandırmayacağımı düşünüyorsamda sende beni nasıl inandıracağını düşünme bence sadece soru sor insanları bazı şeylere inandırma gibi bir olaya girme ateistlerinde bence bir inancı vardır oda yaratıcıya inanmama bircok ateistle konuştum onlar dedilerki ben görmediğim birşeye inanmam şöyle sorarım ben eğer sen doğuştan kör olsaydın o zaman hiçbirşeye inanmazmıydın... Yaratıcıyı görmen algılaman bir insanı algılaman yada evreni görüp algılaman gibi olmaz tabiki onun zıtı yoktur ama bu kainata herşeyin zıttı vardır maddenin bile zıttı anti maddedir birde sen o beyinle onu göremezsin cünkü yaratıcı sonsuzdur beyin korteksinin ise bir başlangıcı ve sonu vardır kafatası icine hapsolmuştur onun için herşeyin bir başlangıcı ve sonu olmalı ve sonsuz bir Yaratıcığı görmesi olanaksızdır cünkü bir başlangıcı ve sonu vardır korteksin... şöyle düşün hic okuma yazma bilmeyen ve daha önce hiç pc görmemiş birini pc başına getirelim ve bir chat sayfası yada msne diyelim sen karşı taraftan anlatıyorsun interneten bahsediyorsun internet ağ baglantılardan bütün teknik bilgiden ve onunla nasıl iletişim kurduğun hakkında herşeyi yazıyorsun ama karşı tarafta okuma yazma bilmeyen kişi senin bu yazdıklarına hiçbir anlam veremiyor ve biz ona diyoruz ki işte bunları bir insan yapıyor ama o pcye bakıyor bide gecen karekterlere bakıyor hiçbirşeye anlam veremiyor bunu bir insan yapamaz diyor ve etrafa bakıyor insanı arıyor ama bulamıyor benim babam anlatırdı eskiler tv ilk cıktığında icinde kücük insanların olduğunu zanederlermiş ve tvnin arka havalandırma deliklerinden bakıp kücük insanları görmeyi umut ederlermiş bu hesapla oda pcnin sağını soluna bakıp kurcalayacak insanı arayacak ama bulamayacak cünkü insan orda pcnin icinde değildir başka bir yerdedir bu babdan bu kainataki yaratılan herşey insanda dahil bir ayettir o sistemi hakkında bilgi verir insana herşeyin nasıl olduğunu kurandada herşeyin bir ayet olduğu söylenir ama işki bu ayetleri okumasını bilmek gerekir eğer okumayı öğrendiğin an onu eminim O'nu sende bileceksin sakın onu bu kainata ve beyninde arama O şöyle der ben hiç bir yere sığmam sadece kulumun gönlüne sığarım der Hz. İsanın dediği gibi Tanrının kıralığı içinizdedir eğer onu arıyorsan kendi içine yönel ve onu yüreğinde ara... çünkü orda sonsuz sevgi, bilgelik ve ihtişam vardır.

ya şimdilik sadece ilk soruyu ve cevabını okudum, tam olarak benim düşündüğüm şey ve tam olarak ifade etmişler bunu. Ben bunu anlatmakta çok zorlandım insanlara, o yüzden anlamadıkları bir soruya cevap bulmaya çalıştılar...
neyse gerisini okucam

7.Peki ya ömrü boyunca islamla tanışmamış kişilerin ne sucu vardır? Afrika nın ilkel bir kabilesinde doğmuş birinden Tanrı nasıl kendisine iman bekler?(şartlar herkes için farklıdır)

8.Tanrı nın bizi hem sevdiği söylenir, hem de hayatın bir imtihan olduğu ve eger bu imtihandan kalırsak, bunun cezasının olduğu söylenir. Yani Tanrı bizi zorla böyle tuhaf bir imtihana sokmuştur. Bu insanın sevdiği birilerine yapacağı türden birşey midir?(Tanrının izni olmadan hiçbir şey olmuyorsa ve herşeyi tanrı planlıyorsa neden biz yaptıklarımızdan dolayı cezalandırılıyoruz.

9.Tanrı'nın kadınlara ne garezi vardır? Neden gerekirse dövülebileceklerini söylemiştir? (Nisa suresi, 34. Ayet) Neden onlar "Aklen ve dinen eksik yaratıklardır" (Hadis, kaynak: Buhari). Neden şahitlikleri erkeğin yarısı değerindedir?

7. soruyu bi yerde sormuştum, önemli olanın İslam olmak (inanmış olmak olduğu) cevabını almıştım..
8. soru için evet onu ben de anlamıyorum, neden imtihan ediliyoruz durduk yere?? yani bu çok insanlara özgü bişey... insanlar birbirini imtihan ederken tanrı yarattıklarını neden imtihan etmek istesin ki?? bunu anlayamıyorum, "niye anlayamıyorum"a cevaben beynimizin algılamak için yeterli olmadığı cevabı verilebilir... o halde aklıma şu geliyor, demek ki bu olayı anlamamız istenmiyo, istenseydi daha güçlü bir beyinle yaratılırdık ya da farklı algılayan bir beyin...(cevaben insanların beyninin sadece %8-9 unu kullanabildiği ve beynin hafife alınaması gerektiği gelebilir, ama sonuç olarak ben bu kadarını kullanabiliyorum, elimden daha iyisi gelmiyo, bunu söyleyenlerin de aynı şekilde, onlar da ortalama bi insandan çok çok daha fazla kullanamıyo beynini )

ama yazıdan farklı olarak ben bizi yaratan bir üst sisteme ya da bir yaratıcıya inanıyorum ve bu devam edecek günün birinde bilim ilk oluşumu açıklayabilene kadar... ama bunun açıklanması için de bu uzaydan (matematikteki uzay kavramından bahsediyorum) çıkılması gerekir ya da kuşbakışı bakabilmeyi gerektirir bu.. (demek istediğim dünyanın uzaydan çekilmiş görüntüleri değil... tamamen farklı bir boyuttan bahsediyorum...)
böyle yani ve din konusunda şüphelerim var... daha önceden çok inançlıydım şuanki düşüncelerim de böyle düşünmek istediğim için oluşmadı... düşünüyorum sadece ve bu sonuç çıkıyor... tek silahımız ve oyuncağımız beynimiz... o ne üretirse ne sonuçlar çıkartırsa (ki ben genellikle onun çıkarttığı sonuçların da kişisel olduğunu sanmıyorum, bunu etkileyen bir sürü şey var kişinin elinde olmayan, birincisi genetik sebepler(bundan dolayı sorumlu tutulmayız zira genlerimizi biz seçmiyoruz, doğmadan önce neler olduğunu bilmiyoruz ama tabiki... şuan seçmiyoruz diye biliyoruz), çevresel koşullar (beynimiz şekillenene kadar içinde bulunduğumuz ortamlar, tanıdığımız kişiler de sonraki dönemde nasıl düşüneceğimizi etkiliyo dolayısıyla bu faktörleri de biz seçemiyoruz, yani beynimiz yine bizim seçimimiz dışında gelişiyo) tüm bunlardan sonra da kişisel bir gelişim var artık... o da daha çok az önce saydığım iki maddeye dayanıyo ama...) işte beynimiz ne sonuçlar çıkartıyosa ona inanıyoruz...
beyin süzgecinden istesem de tam olarak geçiremediğim bi durumu benimseyemiyorum, bunun elimde olduğunu sanmıyorum... çünkü aylardır çok düşündüm bu konuda...ve vicdan azabı duydum çoğu kez (bu olan birşeye niye inanmıyorum şeklinde değil böyle hissetseydim aynı şekilde inanmaya devam ederdim, bu yıllardır öğretilmiş olduğum şeyi yavaş yavaş kaybetmeye başlamamdan kaynaklanan bi korku gibi...) ama düşündüklerimden kaçamıyorum ki...

şöyle derler Yaratıcı kıramayacağı kayayı yaratmaz senin saydığın özelikler insanlar için gecerlidir insanlar çünkü hep kıramayacağı kayalar yaparlar sonra onların oluşturduğu sebeblerden dolayı yok olurlar ama yaratıcı bunu yapmaz neden yapmaz diyorsan bu olasılık imkansız O sonsuzdur sonu yoktur böyle birşey yapması için kendisi gibi sonsuz birşeyi yaratması gerekir buda imkansız birşey kendi sonsuzluğunda başka bir sonsuzluğun imkanı yoktur...
ve şöyle derim Ruhsuzlara ruh verdin o ruhlular ruhsuzlaşarak O'nu ruhsuzlaştırıp yokmuş gibi düşündüler...

ya gerçekten afedersin ama ben senin mesajınla benim mesajım arasındaki ilişkiyi yakalayamadım...
son cümlenden kısmen ilgi kurdum ama sana anlattım ya onu
ayrıca ruhsuzluk derken benim şuan içinde bulunduğum durumu mu anlatıyosun?? o kısmı anlayamadım...
yani kısaca bana ruhsuz mu demek istiyosun?
buna kısmen katılırım kısmen katılmam...
katıldığım noktalarda olayın dinle bir ilgisi yok... katılmadığım noktalarda da ruhsuz olduğumu düşünmüyorum görüldüğü üzere... zaten ayrıca oturup tartışılmayı gerektirir ruhsuzluk kavramı... o yüzden onu şimdilik geçiyorum...
bazen şey diyorum, insanlar bu dünyada düşünecek ve öldüklerinde onların düşündükleri ve inandıkları gerçek olacak, yani herkes kendi sisteminde olacak farklı koşullarda ve farklı bir dünyada... çünkü herkes aynı algılamıyo...

6.Tanrı mantık ilkelerinin üzerinde midir? Aynı anda hem doğru olan hem de yanlış olan bir şey yaratabilir mi örneğin ; daire şeklinde bir kare?

bence yanlış bir örnek bu daire şeklinde bir kare daire şeklinde bir kare olamaz o çünkü karedir yada bir kare şeklinde daire olmaz ama şöyle birşey yapabilirsin geometrikteki daireye kare dersin kareyede daire dersin sorun çözülmüş olabilir ama şöyle birşey var Yaratıcının yanında iyilik ve kötülük yoktur kimse ihsanda Yaratıcıyı gecemez kötülüktede bu böyledir ama sana tavsiye vereyim hayata mutlu olmak istiyorsan eğer ying yang sembolunu bilirsin denge sembolu iyilik ve kötülük arasında dengeyi sağladığın an hayat daha anlamlı olur kötü olanlara kötü iyi olanlara iyi davranırsın eğer cok iyi olacağım dersen iyiliğinden istifade ederler cok kötü olacam dersen sana zalim derler senin kuyunu kazarlar...

sana katılıyorum... iyi kötü dengesi kurulmalı, çünkü gerçekten hiçbir şey yüzden yüz iyi ve yüzde yüz kötü değil, bu tamamen iyi deyip kimse hayatını onun üzerine şekillendirmemeli, sırtını ona yaslamamalı...
ben bu dünyanın öyle bir dünya olduğuna inanıyorum ki:
Tek doğru yoktur (olmayabilir) ve doğru da her zaman doğru olmayabilir...
kesin olarak bildiğimiz bişey yok, aslında bildiğimiz birşeyler olduğunu da sanmıyorum... ben de bunların gerçek olmadığına inananlardanım... belki de hayatla oyalanıyoruz... baştan sona...

Yaratıcı kendi varlığından bir varlık yaratı ve bu varlık sayesinde kendisini temaşa etti kendi güzeliğini gördü ve yaratmaya karar verdi kendi güzeliğini ve varlığını bilecek varlıklar asıl önemli olan şey o varlıklar sadece bir aynadır nasıl o aynaya bakıp kendisini gördüyse o ayna vazifesi görecek varlıklarında kendilerine bakıp kendisini görmelerini istemesidir yaratılan varlık ilk varolandır biz buna ruhu evel diyoruz yani Hz. Muhammedin ruhu ilk var edilendir ve bütün yaratılanlar bu ruhtan yaratılmıştır ve Yaratıcı ona habibim demiştir o olmasaydı alemleri yaratmazdım demişti ve kendi isminin yanına onun ismini yazdırmıştır hicbir peygamber ve insanın ismini kendi isminin yanına yazdırmamıştır ve daha sonra bu ruh dört eşit parcaya bölündü birinci parca kalem yani yüksek bilin ve akıldır bu akıla levh-i mahvuzu yazmasını istemiştir levh- mahvuzda kader kitabıdır olacakların herşeyi orda yazılmıştır bir insanın iman edip etmeyeceği herşey vardır herşey yazılmıştır cünkü olan herşey yüksek bilinc ve akılda daha önce simule edilmiş bir kişinin inanan veya inanmayan olacağı simule edilmiş kader kitabına yazılmıştır bu yüzden Allah herşeyi bilir gelecek ve gecmiş kavramlar zaten daha önce deneyimlenmiştir etki edilecek olaylara etki edilmiştir kimin ne yapacağı hangi yolu sececeği ne yaptığı ne yapacağı önceden biliniyor ve kader kitabına yazılmıştır levh-i mahvuzdanda kelamı yaratı yani şimdiki dünyadaki peygamberler ve kitablar O peygamberler ve kitablar vasıtası ile insanlarla konuşmuştur bu konuşmalarda levh-i mahvuzda yeri vardır herşey birbirine bağlantılıdır yani silsile yolu vardır hiçbirşey birbirinden bağımsız değildir ve en son bir parca kaldı ve bu parcada dört eşit parcaya bölündü ve bu böyle sürdü arş yaratıldı arşı taşıyan melekler kursi melekler cennet cehennem kainat... en son bir parca kaldı ve bu parca Yaratıcının dileği ile bütün alemleri gezdi en son bu evrene geldiğinde bu evren onun hoşuna gitti ama nurdan olduğu icin dokunamıyor hissedemiyordu Yaratıcı onu binlerce bilince böldü ve hepsine vucut dediğimiz kılıfları yaratı hissetsin algılasın diye ama bunu yaparken birşeyi anlamalarını istemiştir bu maddesel evrende maddenin o yapısına kanıp kendisini unutmamasını aslında herşeyin O yaratıcı olduğunu herşeyin ondan geldiğini sevilmesi ve tapılması tek şeyin kendisi olduğunu istemiştir bunlar önceden düşünülmüş levh-i mahvuzda vardır bağlantı kuralım herşey birbirine bağlantılı sonra bu bilincler bu dünya dediğimiz yere geldiler herşey silinmişti bilinclerinde işte bazıları gelip maddeye tapmaya devam etti bazıları gelip birşeyler hatırladılar ibadet ettiler bir sonraki yaşamlarında bu güzelliklerin kendisine tekrar bahşedilmesi için dua ettiler ibadet ettiler cennet olayı bazılarıda gelip gerceği gördüler ve anlatığım silsile yolunu takip edip Yaratıcıya ulaştılar gercek sevilmesi ve tapılması gerekenin O olduğunu Yaratıcıyı ne cennete gitmek için nede cehenneme gitmemek için değil sadece o ilk var edilen gibi sadece bir yansıtıcı oldu kendi güzeliğini seyretti ama bu değilki insan Yaratıcı biz ondan geldik ama o bizden gelmedi burda anlaşılması gereken temaşa olayıdır o güzeliği görmemiz.

ya hayır yaaa, bana yaratıcımın kendi gücünü görmek için beni yarattığını söyleme... buna nasıl inanabilirim ben...

bu güc meselesi değil bu sevgi meselesidir... öyle olsaydı kendine dev yaratıklar yaratır onlarla savaşırdı.

bu çok mantıklı gelmedi bana...
şunun gibi bişey bu, tek başına satranç oynamak, karşı tarafın hamlelerini de senin yapman, kendi hamlelerini de... çok sıkıcı olmaz mı bu??
sevildiğini görmek için yarattı demek istedin sanırım sevgi konusunda ama ben yaratıcının sevgi konusunda tatmin edilmeye ihtiyacı olduğunu sanmıyorum...