Konu: Başarısız Öğrenciler Sorunlu Ailelerden Geliyor

Başarısız, uyumsuz ve problemli öğrencilerin yüzde 95'inin bölünmüş ve sorunlu ailelerden geldiği bildirildi.

Bağımsız Eğitimciler Sendikası'ndan yapılan yazılı açıklamada, sendikaca hazırlanan ''4. Eğitim Bileşenleri Araştırma Raporu''na göre, anne ve baba sevgisi ve şefkati ile doyan çocukların hem
özgüveninin hem de okul başarısının daha yüksek olduğu ifade edildi.Anne babanın maddi fedakarlıklarının, çocukların mutlu ve başarılı olması için yeterli gelmediği kaydedilen açıklamada, başarısız, uyumsuz ve problemli öğrencilerin yüzde 95'inin bölünmüş ve sorunlu ailelerden geldiğini bildirildi.
Uzmanların, anne ve babaların negatif etkenleri en aza indirerek, sorunları çocuklara olabildiğince yansıtmaması gerektiğini bildirdiğine dikkat çekilen araştırmada, çocuklarda olabilecek depresyon, stres bozukluğu, tik bozuklukları, konuşma bozuklukları, davranış değişiklikleri ve benzeri durumlar için psikiyatrik yardım alınması gerektiği kaydedildi.
aa

ben çok fazla böyle olduğunu düşünmüyorum tabiki de bazı şeylerde ailenin de çok etkisi var ama,yaşanılan ve girilen arkadaş ortamınında bunda çok büyük etkisi var diye düşünüyorum...bu birazda çoçuğun içinde olan birşey yani aile onun için ne yaparsa yapsın her türlü fedakarlıkta bulunursa bulsun bu bazı çoçuklar için yetersiz gelebiliyor...özgüven konusuna gelince çoçuk bu güveni ilk başta ailesinden alıyor ama bunu geliştirmesi için hem kendine hemde çevresine ihtiyacı var....yani aile öz güven konusunda sadece tanımlamacı olarak diyebilirim ama gerçekte çoçuk bu hayatında uygulayabilmesi için bulunduğu ortamı göz önünde tutuyor...... yani demek istediğim tabikide aile herşeyde önemli ama çoçuk kendi gelişimi için çekingenliğini yenebilmesi için,ve özgüvenini yakalayabilmesi için bir arkadaşa ihtiyac her zaman duyar...çoçuk için o yaşta aile sadece anne baba kavramı olarak kalıyor anneyi babayı arkadaş olarak görebilen onlarla herşeyi konuşabilen kesim neredeyse yok denecek kadar az...

Arkadaş konusunda söylediklerine ben de katılıyorum. Bazı peygamberlerin çocuklarının inançsız olduğunu düşünürsek, ailelerinin çocukların gelişimde tek unsur olmadıkları ortaya çıkar. Hatta bunu anlatan bir atasözü de var; "Kara koyunun ak kuzusu da olur"

Ebevenler çocukların gelişimine belli bir yaşa kadar katkıda bulunuyorlar. Erken gençlikten sonra kontrol biraz arkadaş ortamına ve çevereye kalıyor. İlköğretim 5. sınıfa kadar takdirlik öğrenciler, daha sonra zayıflar getirmeye başlıyorlar. Burada sihirli değnek arkadaşları tarafından zihnine değiyor.

Peki aileler ne yapmalı? Bunu bir saat gibi düşünebiliriz; Akrep ve yelkovanı her saniye elimizle itmeye kalkarsak belli bir noktadan sonra görevimizi aksatacağız, her zaman akrep ve yelkovanı takip edemeyecek hale geleceğiz. Gerçek ise saati kurmak ve muntazam bir şekilde işlemesine yardımcı olmak. Siz saatin başında olmasanız bile. Çocuk bu şekilde eğitilirse arkadaşalrını ve çevresini belirleyecek olgunluğa ulaşır.

Bu işin içerisinde olan biri olarak söyleyebilirim ki : Aile içi sorunları olmayan öğrencilerin %70 - 80 i derslerinde başarlılı olmaktadırlar. Ve çeşitli aile içi sorunları olan öğrencilerin ancak %20 si başarılı olmaktadır.
Aile çocuğun tüm hayatını etkileyen en büyük ve önemli faktördür. Bu nedenle aile içinde herhangi bir sorun veya tartışma çocuğa yansıtılmadan halledilirse çocuğun başarısını etkilemeyecektir.