<SABRET DOSTUM>
Tüh o ehl-i küfrün hayasız yüzüne,
Gelmiş pislik saçıyor ehl-i iman gezene,
Lanet olsun medeniyet denen kahpe düzene,
Kusuyor içindekini hep doğruya güzele.

İndirdi de peçesini gördük o utanmaz yüzünü,
Dikmiş ehl-i imanın o pak kalbine arsız gözünü,
Kimler bilir kimler anlar şu içimizdeki hüzünü,
Ayırmak zor insanların tersini,yüzünü.

Param parça olmuş çoğu ruh-u beşer,
Savrulmuş gayri meşrua birer ikişer,
Lümme-i şeytandan almış dersini ehl-i şer,
Sonra durmaz yanlışlar hep şaşar.

Zulm ile abad olanın sonu berbad olur gene,
Sen sabret dostum elbet bitecek bu hengame,
Birikecek sarplarda hep demdeme-i nurane,
Nur'un ala nur olacak her bir hengame-i allame.

Eğer sen de dur demek istersen bu düzene,
Tükürmek istersen o ehl-i safahatin hayasız yüzüne,
Sahip çık imanına, adetine , dinine;
Dostuna, kardeşine, bacına, gelene geçene.

O zaman elbet bahar gelir; kışına güzüne,
Gün açar ümitsiz dediğin bu düzene,
Haydi korkma vur! Sefahatin hain yüzüne,
Sakın arkana bakma kanma iblisin sözüne.

Bizim dostluğumuz, kardeşliğimiz inşaallah ebedi,
Yoktur asla içinde ne çıkar ne dünyevi,
Hani diyorlar ya böyle ol bunun adı' MEDENİ'
Aldırma dostum aldırma önemli olan uhrevi !!!


Bu şiiri nacizane ben yazdım! Önce tüm kur' an tilmizi kardeşlerime hediyem Maksatlı arkadaşlara yazıklar olsun mahiyetinde bir cevabım olsun!!!