Konu: Ben bir Çanakkale Gazisi torunuyum

merhaba arkadaşlar. içinizde en şanşlı benim.nedeni ise yukarıda bir arkadaşım buraları iyi bir rehberle gezmenin doğru olacacını yazması.ben burehberlerin en iyisi ile 21.alay 5.bölük 12. mangadan izmirli uzun mustafaoğlu mehmet onbaşı tarafından gezdirildim.bu gazi benim dedem. bunu yazmaktan onur duyuyorum. 1986 senesinde dedem vefat etmeden önce son bir kez çanakkaleye gitmek istediğini babama söyledi. sağlık durumunun iyi olmaması nedeniyle babam bir hayli tereddüt etti. fakat dedemin aşırı ısrarlarına dayanamayarak sonunda kabul etti. tabi bu ekibe ben ve bir ufağımda dahil olduk.25haziran 1986 günü izmirden hareket ettik ,aynı gün akşam çanakkaleye vardık.vakit geç olduğu için anafartalarda anafarta otelde konakladık. fakat dedemi garip ruh hali sarmaladı. bunu her hareketinden anlıyorduk.ertesi sabah dedemim birliğinin bulunduğu KİLİTBAHİRE doğru yola çıktık. fakat o bölge şu an içnde aynı şekilde korunuyor izinsiz girilemeyen bölgelerden bir tanesi olduğu için izin almak gerekti.biraz zorluk çıkarı yorlardıki dedem arabadan hışımla indi göğsündeki gururla taşıdığı istiklal harbi madalyasını gösterince nizamiye kapısındaki nöbetçi astsubay birden ayağa kalkarak esas duruşa geçti. hemen telofonla alay komutanlığını arayıp bilgi verdi .birkaç dakika sonra hem alay komutanı hem tabur komutanı hemde dğer subaylar nizamiye kpısına koşturarak geldiler. dedem alay komutanını selamlayıp osmanlı ordusunda öğrendiği şekilde tekmil verdi. hepsi dedemin ellerine sarılıp öptü.(şu an bunları yazarken ağlama noktasına geldim ogünlerde 17 yaşındaydım bir gazi torunu olmanın ne demek olduğunu o gün öğrendim.) alay komutanı kendi arabasını tahsis etti. dedemim alayının bulunduğu 72,e 41 karesi içinde bulunan KİLİTBAHİR YOLVA TEPESİNE gittik. dedem orda bayağı bir duruldu. bir beş dakika öyle kaldı sonra siperleri tek tek gösterip her siperin manga komutanının ismini memleketini ,belli siperlerdeki arkadaşlarının isimlerini ve en önemlisi ne zaman şehit olduklarını söyledi. biraaz ağladı.sonra babamın benimve kardeşimin ellerinden tutup kendi siperine götürüp 6,5 ay boyunca savaştığı yaralandığı yeri gösterip ellerimizi bırakmadan uzun uzun ağladı.(arkadaşlar şu bunu yazarken bende ağlıyorum oğlum yanımda neden ağladığımı anlamadığı için küçük elleriyle beni teskin etmeye çalışyor.) neden sonra kendine geldi ezberinden yasini-şerif okuyup tüm şehitler için dua etti. o akşam alay komutanının misafiri olduk.tugay komutanı gelemediği için özür mesajı yolladı. olay duyulunca bir gece önce konakladığmız anafartalar oteli sahibi izin isteyerek ordu evine geldi dedemim elini öptü. onunda dedesi çanakkale gazilerindenmiş.bayağı duygulandık.ertesi gün izmire dönerken çok farklı bir insandım.sanki bir anda büyümüş gibi hissedip tüm sorumluluklarıma dört elle sarıldım.bugün ise devletin ismini veremediğim önemli kurumlarından birisinde ülkem için çalışıyorum. kardeşim ise SAT(SU ALTI TAARRUZ) üstteğmeni.bunları sizinle paylaşmak istedim. dedemi ise 14 mayıs 1987 de kaybettik. huzur içinde vefat etti. her zaman allaha vatanı için kanını dökmekten çekinmeyen şehitler ve gaziler gibi huzurlu bir ölüm vermesini isteyerek dua ediyorum. herkese saygılar.

Çanakkale savaşı bir destandır. Dedene ve emeği geçenlere Allah rahmet eylesin. Sağ olan varmı bilmiyorum. Biz ekran başında ne yazsak azdır.

merhaba arkadaşım, son çanakkale gazisi karamanın çotanak köyünden yemişçi mehmetoğlu halil ibrahim yemişçi,dir. onuda 2000 yılında kaybettik. bu bilgiyi çanakkale gazilerini araştıma ve tanıtma derneğinden (izmir) aldım. şu anda sağ olan maalesef çanakkkale gazisi yok.fakat son iki istiklal harbi gaziside (biri mersin anamurda, diğeri ise ankaranın haymana ilçesinde yaşıyor.) başka cephede çarpıştıkları için çanakkale savaşlarını görmemişlerdir. herkese saygılar.

Anınızı paylaştığınız için teşekkür ederim. Bizler maalesef o şerefli insanlarla tanışma onuruna erişemedik. Ne şanlısınız ki sizin ayrıca akrabalık gururunuz da var.

Bu bölümde kısa bilgileri yeralan Binbaşı Halis Bey'in torunu Serdar bey'den sonra tanıdığım ikinci gazi torunusunuz. O'nun hayat hikayesi de ilginç, ilginizi çeker sanıyorum.

Bu insanlara borcumuz büyük. Ödenmesi imkansız bir minnet ve şükran borcumuz var. Allah hepsinin mekanını cennet eylesin.

Benim büyükdedelerimden biri de balkan harbinde şehit düşmüş .daha annesinin karnında olan evladını hiç görememiş.harp bitipte istiklal kazanıldıktan sonra büyükninem bir gaziyle evlenir .gazi dedem şehit çocuğudur diye hep anneannemi omuzunda gezdirir ve hep evdeki yeri ayrıdır .Buna rağmen anneannemin her akşam şehitler için döktüğü gözyaşlarına şahit oldum .o yaşlarda vatan sevgisi gurur ve baba özlemi gizliydi .Tüm şehitlerin ruhu şad olsun .

Ağbi dedelerimizden Allah razı olsun

yazı bitti.sözler bitti.okuyunca anınızı...yanlızca gözyaşlarım var yanımda.... birde gururum.

sahip oldugun gururu bizlerle paylasan, vatani ve milleti icin sahip oldugu degerleri her firsatta kendi kisisel cikarlarinin uzerinde tutan bu onurlu insani rahmet ve saygiyla aniyorum

izmirli dostum ne mutluki bir gazi torunusun tüm şehitlerimizi rahmetle gazilerimizide minnetle anıyoruz

Bu vesile ile uzman.35'ten ve elinde dedesi, baba-dedesii ya da dedesinin dedesi vb. ailesinden herhangi birinin Çanakkale'de gazi ya da şehit olduğuna dair anısı, kişisel eşyası, fotoğrafı olanlar varsa bu asil insanları tanıtmak adına beklediğimi özellikle hatırlatmak ve paylaşmak istiyorum.

Allah hepsinden razı olsun.