Konu: kavanozdaki taşlar

Kavanozdaki Taşlar

Zamanın iyi ve üretken olarak kullanımı konusunda zaman zaman kurslar düzenleniyor. İşte bu kurslardan birinde zaman kullanma uzmanı öğretmen, çoğu hızlı mesleklerde çalışan öğrencilerine, "Haydi, küçük bir deney yapalım" demiş. Masanın üzerine kocaman bir kavanoz koymuş. Sonrabir torbadan irice kaya parçaları çıkarmış, dikkatle üst üste koyarak kavanozun içine yerleştirmiş.

Kavanozda taş parçası için yer kalmayınca sormuş; "Kavanoz doldu mu?" Sınıftaki herkes, "Evet, doldu" yanıtını vermiş. "Demek doldu ha" demiş hoca. Hemen eğilip bir kova küçük çakıl taşı çıkartmış, kavanozun tepesine dökmüş.

Kavanozu eline alıp sallamış, küçük parçalar büyük taşların sağına soluna yerleşmişler. Yeniden sormuş öğrencilerine; "Kavanoz doldu mu?" İşin sanıldığı kadar basit olmadığını sezmiş olan öğrenciler; "Hayır, tam da dolmuş sayılmaz" demişler.

"Aferin" demiş zaman kullanım hocası. Masanın altından bu kez de bir kova dolusu kum çıkartmış. Kumu kaya parçaları ve küçük taşların arasındaki bölgeler tümüyle doluncaya kadar dökmüş. Ve sormuş yeniden; "Kavanoz doldu mu?" "Hayır dolmadı" diye bağırmış öğrenciler.

Yine "Aferin" demiş hoca. Bir sürahi su çıkarıp kavanozun içine dökmeye başlamış. Sormuş sonra; "Bu gördüklerinizden nasıl bir ders çıkardınız?"

Atılgan bir öğrenci hemen fırlamış; "Şu dersi çıkarttık. Günlük iş programınız ne kadar dolu olursa olsun, her zaman yeni işler için zaman bulabilirsiniz."

"O da doğru ama" demiş zaman kullanma hocası; "Çıkartılması gereken asıl ders şu: eğer büyük taş parçalarını baştan kavanoza koymazsanız daha sonra asla koyamazsınız."

Ve ardından herkesin kendi kendisine sorması gereken soruyu sormuş; "Hayatınızdaki büyük taş parçaları hangileri, onları ilk iş olarak kavanoza koyuyor musunuz? Yoksa kavanozu kumlarla ve suyla doldurup büyük parçaları dışarıda mı bırakıyorsunuz?

birçoğumuzun bildiği bir hikaye,ama ben hatırlatmak istedim.Sizce gereken önemi gereken yerlere verebiliyormuyuz?
Bu kadar hızlı akıp giden hayatta sewdiklerimize ne kadar zaman ayırıyoruz hayatımızdaki en büyük kayaların onlar olduğunu anlayabiliyormuyuz?

arkadaşım çok güzel bir hikaye idi. paylaştığın için çok teşekkür ederim. çok anlamlı idi. ellerine sağlık.
ailemiz sevdiklerimiz bunlar hayatın en önemli taşları bunları kavanoza önce koymalıyız.. nasıl olsa geriye kalan kum su bir şekilde kovanozda yer bulur ama eğer büyük taşları önceden koymazsak dışarda kalırlar ve bir daha giremeyebilirler... çok hoşuma gitti bu yazı tekrar teşekkürler

çok güzelmiş gerçekten ve de çok mantıklı bir örneklem bunu gündelik yaşantımızada uygulayabiliriz. hergün yeni bir hayat varsayarsak hergüne ait bir kavanozumuzun olduğunu düşünerek içine öncelikle büyük taşları koymakla güne başlayabiliriz. böylece gündelik hayatımızıda düzene sokmuş ve zamanı kontrol altına almış oluruz

~cArpEdiEm~ tarafından gönderildi.

Kavanozdaki Taşlar

birçoğumuzun bildiği bir hikaye,ama ben hatırlatmak istedim.Sizce gereken önemi gereken yerlere verebiliyormuyuz?
Bu kadar hızlı akıp giden hayatta sewdiklerimize ne kadar zaman ayırıyoruz hayatımızdaki en büyük kayaların onlar olduğunu anlayabiliyormuyuz?

öncelikle yazı için teşk. gerçekten çok anlamlı.....

soru olarak ele alıyorum bu hikayeyi....bana kalsa hayatımızdaki hiç bir şeye gereken önemi vermiyoruz ki zaten vermemizde mümkün değil çünkü o kadar büyük bir yüreği taşımıyoruz... içerisine sadece bizim için önemli olanları ve bizim için faydalı olanları alarak kavanozun ağzını kapatıyoruz....dışarda olanlara ise sadece kavanoza bakmak kalıyor....
herşeyi eşit paylaşamadığımız gibi önemseme konusunda da eşit değiliz bizim için önemli olanlar yerine bizim için önemsiz olan ve hayatımızı yokuşa sürenleri önemsiyoruz... bu durumda gerçeklerden bir boyut daha geride yaşıyoruz.....bazı şeyleri anlamamız zaman alıyor bunu anlamak için ise sadece bir vurgun yemek bizim için yeterli oluyor işte o zaman önceden gerçek sandığımız önemsediğimiz kişilerin asıl yüzlerini görünce onlardan bir anda soğuyorr daha önce önemsemediğimiz kişileri ise bir anda önemsemeye başlıyoruz.. bu durumda kavanozun ağzı sürekli bir açılıp bir kapanmak zorunda kalıyor çünkü neyi istediğimizi ve hayatımızda bizim için neyin en önemli olduğunu düşünemiyoruz.. zamanla kavanozun ağzı gevşemeye başlıyor yorgunluk,bitkinlik,bezginlik devreye giriyor bakıyoruz ki kavanoz yavaş yavaş boşalmaya başlıyor geride kalanlar önceden önemsemeyip ama kavanozun bir kenarına koyduklarımız olduğunun farkına varıyoruz....