Konu: Merhaba sevdiğim;

Merhaba suskun ömrümün kelimelerine sığınmış yaşama sebebim hani ya aklıma düştüğünde vücudum titrer kelimelerim tükenir seni anlatışlarımda bazen düşünüyorumda gerçek bir yalanın soldurduğu bu bedenim yalan bi gerçeği taşıyor bedenime gözlerinde yakıyorum bu şehri gölgeler düşüyor gözlerime yoksun.Sevdiğim belki sana komik gelecek ama kör sabahlarda sokağa çıkıyorum her köşe başında hayalin duruyor peşinden koşuyorum tutamıyorum sahi hayalleri tutabilirmiyim,sensizliğin boğazından sıkabilirmiyim,peki ya mutluluğu fotoğrafın gibi cüzdanımda taşıyabilirmiyim,beynime söz geçirebilirmiyim hücrelerim senin için tükenirken...İçime sızıyorsun damarlarımdan kalbime iniyorsun gözlerinde bulduğum anlamlı bakışlarının dipsiz kuyularına düşüyorum sahi ben ölebilirmiyim ama yok ölürsem seni sevemem ölmekten korkuyorum taşınma yüreğimden fotoğraflarını iki ayna arasına bırakıyorum milyonlarca sen... ve sana aşık bir tek sözünle ölecek bir ben kaçıyorum sana dönmek için sevgili gökler ağlar ben sana yanıyorum çıktığım uzun seferden dönüyorum seninle başlıyor gidişlerim dönüşüm yine sana oluyor keşke gelebilsem sana mavi okyanusları aşıp en güçlü halimle keşke sana verebilseydim mavi atlasların en görkemli kır çiçeklerini ama elimden gelen bu bir tutam kır çiçeği kırık bir kanatla gün biter akşam olur,sefer biter sen başlarsın sana çıkıyor bütün yollarım içimin mavisini denizine gönderiyorum siyah yanlarımıda sen gidince ölüm döşeğinde gözlerimde kapatacağım sen merkezli bir evrende ben sensizliği yaşıyorum ölüm bu kadar acımı acaba her yanımda sen varken içimde sensizlik kasırgaları kopuyor bir bakıma seni düşünmek kendime dönüşüm oluyor umut iklimleri esiyor başımda ağlamak çoğalmaktır ama senden yana sen gelince odama ışıklar saçılıyor seni bir gerçek görüyorum ve seni gerçeklerde değil dipsiz kuyuların gizeminde arıyorum aramak dedimde içimde olduğun halde çok uzaklardasın zamanın çoktan dibe çöktüğü kum saatimin belinden tek bir saniye bile süzülmüyor ters çevirmeye cesaretim yok seninle hayat duruyor ve seninle tükeniyorum son isyanımda parçalar kopuyor vücudumdan elimi kaybediyorum susma kar yağıyor saçlarıma teker teker nefeslerim tükeniyor yoksun!!! bir ölüyü taşıyamaz bu beden senin için ölmek isterken...Yüreğimden sağ çıkmayacaksın yüreğimden sağ çıkarsan bu yürek sağ kalmayacak sensiz mavilikler yasak gökyüzüme,sensiz görmeyeck bu gözler,sensiz sevmeyecek bu beden...aşkımmmmmmmmm gözlerine hasretim hangi toprak saklayabilir hangi yargı beni senden koparır!kalbim gülüşlerinden ölüm beğeniyor şimdi ölüm gülüşün kadar güzel gidişin ölümüm kadar acı son mısralarımda seni düşünüyorum ve beni sana yolluyorum seni sevmenin adıysa yaşamak gemileri asıyorum yüreğime bir çocuğun uysallığıyla düşüyorum gözlerine güzel gözlümm gece bizden ne kadarda büyük sana söz veriyorum sabahın ilk ışıklarında sana en büyük sevgileri dokuyacağım şimdi sen kalbimde uyu evet sevgilim duygularımın mektubu bitiyor ve ben parçalanıyorum sana yazdığım bütün yazıları sen nehirlerine taşıyorum haydi birtanem savur küllerimi sana nede olsa sen küllerimdende doğarsın.Kalbime iyi bak aşkımm

Emeğine sağlık gerçekten güzel bir çalışma

teşekkürler emeğine sağlık