Konu: ESKİ TÜRK FİLMLERİ ruhsağlığımızı nasıl etkiliyor...?

eski türk filmlerinin konusu ne olursa olsun, sonu nasıl biterse bitsin, büyük bir coşku yaşatıyor bana... bazı ruh hallerinin ne kadar saf (temiz) yaşandığını görmek umut veriyor..

( bir kere olmuşsa yine olabilir diye düşünüyorum herhalde..)

örneğinseven ne yapmaz' mutlaka izlemişsinizdir, anlatılan aşk, müzikler insana yaşama sevinci veriyor.

hababam sınıfı serisi tekrar tekrar izleyebilmemizin nedeni ne olabilir? içimizdeki iyi niyeti bu kadar iyi yansıtabilmesi mi?

en sevdiğim al yazmalım selvi boylum.. çooook içten çünkü...

filmlerin psikolojimiz üzerinde çok büyük etkileri var. bilincinde olamasakta hayatımızı önemli ölçüde yönlendiriyor.

son dönem filmleri, ruh halleri ve kafası karmakarışık insanlarla, felaket senaryolarıyla vs dopdoluyken en kötü sonlananı bile içimi kıpırdatan türk filmleri mutluluk hormonu salgılanmasını sağlıyor... bana göre..

40 - 50 kuşağına sor bakalım seninle hemfikir mi ? (tiyatroculara sorma ha , annene babana sor )

Bunun nedeni Tabiiki de sosyal ilişkilerin ve geleneklerin -bugüne oranla - ne derece ideal bir konumda olduğunu görmemiz , buna özenmemiz ve dolayısla bunlara hasret duymamızdır.

Saygılar

kim bilir belkide eskiyi arayış olsa gerek.... teknoliji ile sürekli bişeyler yenilenmekte önceden mektup yazarken bakın şimdi messenger salgını başladı....eskiden uzak aile ziyeretleri sorun olmazken şimdi araya yorgunum işim var gibi vsss.... şeyleri sıkıştırıyoruz kendimizden kaçarken başkalarından da ,gerçek kişiliklerimizden de ,örflerimizden de, adetlerimiz de de uzaklaşıyor gibiyiz..... eski türk filmleri kimi duygusal,kimi romantik,kimi kavgalı ama hep ölçülü ve hep izlendikçe izlenilesi kalıyor ne tadı bitiyor nede tuzu..... günümüzde bu samiyeti,bu mahremiyeti kapatan kaç film var yada kaç duygusal dizi var elle sayılmayacak kadar az......eskiler teknolijen uzak daha yalın duyguların içinde daha saf sürüyor ama şimdi günümüze baktığımızda ise duygular daha yapmacık,kişiler daha kendilerinden uzak,insanın hayvana bile saygısı yokki insana olsun demeden edemiyoruz.... saygının olmadığı yerde ne sevgi ne duygusallık ne romantiklik aranmıyor...

konuyu dağıtmamışımdır umarım kaptırdım yine kendimi...

nostaljiyi zaman zaman yaşamak, anımsamak iyidir ama bence eskiye takılıp kalmakta yanlış. ileriye bakmak ve şimdiki zamanın yeniliklerine adapte olmak gerekir diye düşünüyorum. eski türk filmleri ben şuan tatmin etmiyor. ama çocukluğumda severek izlerdim. doğal olarak birşeyin sürekli tekrarı insanı sıkar. şimdiki filmleri daha güzel buluyorum özellikle fransız ve italyan filmlerini, abd filmleride güzel tabi box, karate vs.. tarzı dışındakiler . şimdiki türk filmlerine gelince daha iyi olabilirdi bence. Kurtlar vadisinin filminden çok umutluyum