Başaramadık biz de yenildik hayata biz de kaybettik...
Oysa ne ümitlerle ne hayallerle başlamıştık bu deli sevdaya, vız geliyordu tüm
engeller aşkımıza. ..
Hani kimse bizi ayıramazdı, hani hiç kimse seni benden koparamazdı ama olmadı
biz de bu meçhul yolda kaybedenlerin safinda yer aldık...
İnanmak istemiyorum olanlara yalandı diyorum, kendimi avutuyorum aslında sen
ölmedin sadece bir yere gittin de geleceksin degil mi? beni bir başıma ve
yapayalnız bırakmayacaksın degil mi?
Beni böyle yüz üstü bırakmak var mı? Hayırsız. Aslında ben, kendi kendimi
kandırıyorum biliyorum ki artık sen yoksun...
Ne yüzünü görebilecegim ne ellerini tutabilecegim ne de sana bebeğim
diyebilecegim, peki ben kimi sevecegim kime şiir yazıp, kime okuyacağım...
Artık anılarda teselli arıyor resimlerini, mektuplarını bağrıma basıp senin
yerine onları doya doya öpüyorum. Bir yandan ağlarken bir yandan ikimizin
şarkısını çaliyor, çaliyor, çalıyorum anlıyorum ki, ben sensiz yaşamak
istemiyorum...
Bu yüzden, senin olmadığın hiçbir şeye tahammülüm yok diyerek,
Bu hayata bir nokta koyup Sana geliyorum.
Dionysos


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla



