Konu: O gün gelme...

Sıram gelecek birgün, kan revan olacak gözlerimin gözbebekleri.Ellerim ulaşmayacak perdemi güneşe çekmeye.Masamdaki danteli düzeltmeye yetmeyecek parmaklarım. O gün gelme.Belki bir gün önce ama o gün gelme,verecek şefkatim olmayacak!

Çocuklarım olacak belki,eksik bir baba bile olamayacağım. Beter olmuşken,anılar çocuklarımın adları olmuşken.Gelme.Görme senin gibi bağlıyor kızım saçını. Ben öğrettim. Görme. Ertesi sabah bir tehdit gibi gel.
O gün gelme!

Şimdi nerden gelip oturdu içine bunlar deme. Adı aşk olan ne varsa giyinmiştin. Bir sokaktan bir sokağa değil,denizi uçakla geçip gelmiştin. Erirken ben,aslında bildiğinden daha az güçlüyken,güçsüzken yani. Gelme. Apansız biri tutup almıştır seni,sen benden gitmişsindir yada. Küllerimi yakma. Saat 12 yi geçsin gel. O gün gelme!

Ne aynı kalır bilmiyorum. Ayak numaram sanırım. Belki bedenim. Gözlerimin rengi.

Onu bile beceremem. Kalmaz hiçbirşey aynı. Ayaklarımı senle yürüdüğüm,o geceleri çok renkli görünen köprülerin üstünde unuttum. Türkülerin arasında kaldı. Şimdilerde protez. Hissiz. Bedenim nasıl aynı kalsın,küçüldüm. Dağ gibi filan hiç değilim,küçük bir tepe ancak karşılar bu kamburu. Şimdi gözlerin dünyada değişmez deme. Rengi gitti. Akı kaldı. O beyazlık patıskada da var. Çarşaf kadar dilsiz.

Ne yap et,treni kaçır,uçak biletini yak. O gün gelme.

Hazır değilim,evi ıstmalıytım,belki yıllar sürer aynı odunu aynı sobada yakmak!
Hazır değilim,şarkılarım yok seni karşılayacak. Türkü mü kaldı sanıyorsun?
Hazır değilim,çorabımı bile bulamam. Paniklerim.


O gün ne yap et, gelme!

alintidir

mükemmel bir yazı ellerine emeğine yüreğine sağlık abii...

yüreğine sağlık dostum
Hayatta bazı insanlar vardır sadece bir kez karşınıza çıkar;değerini bilmezseniz kaçıp giderler ve asla geri dönmezler