"Hakikatı bulan, başkaları farklı düşünüyorlar diye haykırmaktan çekiniyorsa, hem budala, hem alçaktır. Bir adamın, ''benden başka herkes aldanıyor'' demesi güç şüphesiz; ama sahiden herkes aldanıyorsa o ne yapsın?"

... Bayağı bir önce Cemil Meriç beğ'in "Bu Ülke" isimli kitabının başında bu cümleyi görmüştüm öyle ilginç bir huy çok etkilendiğim olayları, sözleri bir yerlere not alırım sonra kaybolur gider bugece ders çalışmamak için odamı toplarken bir kağıtta bu yazıyı gördüm.

Aklıma bir kaç soru takıldı ve uyuyamadım biraz yükümü hafifletmek adına sizlerle paylaşmak istedim.

Hakikati bir kişiden başka kimsenin görememesi ne kadar gerçekci olabilir? Ve diyelim ki insanların bu durumuna rağmen aptallık ve budalalığın ötesinde haykırmaya başladı peki bunları göremeyen,aldanan güruh bunun haykırmasına ne kadar cevap verebilirki? ve bence en önemliside insanın düşünemediği doğrular bir başkasının haykırışları ile onların dünyasında ne gibi bir etki yapabilirki?

...
Sizlerden bu yargı hakkındaki fikirlerinizi bekliyorum belki hiç aklıma gelmeyecek olan sorular cevaplar çıkacaktır.
Aynı güneşlere uyanmak dileği ile
bilge