Bir ormanda iki kisi agaç kesiyormus. Birinci adam sabahlari erkendenKENDIMIZI GELISTIRMEK
kalkiyor, agaç kesmeye basliyormus, bir agaç devrilirken hemen
digerine geçiyormus. Gün boyu ne dinleniyor ne ögle yemegi için
kendine vakit ayiriyormus. Aksamlari da arkadasindan bir kaç saat
sonra agaç kesmeyi birakiyormus.
Ikinci adam ise arada bir dinleniyor ve hava kararmaya basladiginda eve
dönüyormus. Bir hafta boyunca bu tempoda çalistiktan sonra ne kadar
agaç kestiklerini saymaya baslamislar.
Sonuç: Ikinci adam çok daha fazla agaç kesmis. Birinci adam
öfkelenmis: "Bu nasil olabilir? Ben daha çok çalistim. Senden daha
erken ise basladim, senden daha geç bitirdim. Ama sen daha fazla agaç
kestin. Bu isin sirri ne?"
Ikinci adam yüzünde tebessümle yanit vermis: "
Ortada bir sir yok.. Sen durmaksizin çalisirken, ben arada bir
dinlenip baltami biliyordum. Keskin baltayla, daha az çabayla daha
çok agaç kesilir.
"Kendimizi gelistirmek, baltamizi bilemektir. Kendimize zaman ayirip,
yasamimizi objektif bir bakisla gözden geçirmektir. Zayif buldugumuz
alanlarimizi gelistirmek için caba göstermektir. Bu, zihnimizin,
ruhumuzun, karakterimizin güçlenmesi için olmazsa olmaz bir
kosuldur. Delhi'deki ünlü tapinakta Sokrat'in su sözü yer alir:
"Insan Kendini Tani." Kendini tanimak, su anda oldugumuz noktayla olmak
istedigimiz nokta arasindaki yoldur. Kendini tanimak, kendimizi nasil
gördügümüz ile baskalarinin bizi nasil gördügü arasinda fark
olmamasi anlamina gelir. Bireysel ve is yasamimizda basarili, mutlu ve
doyumlu olmak istiyorsak, baltamizi bilemek için kendimize zaman
ayirmaliyiz.


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla
hükaye süperdi


