Konu: KAVGAnız ne ile.............?

herkesin bir "kavgası" var. hatta bazılarının kavgalarının kitabı da var... sizin kavganız ne ile yada kim ile?


kavganın haklı olanı erkek dişi bilmiyor
bütün halk birlik olmazsa kavga haklı olmuyor

cem karaca

endonezya tarafından gönderildi.

herkesin bir "kavgası" var. hatta bazılarının kavgalarının kitabı da var... sizin kavganız ne ile yada kim ile?


kavganın haklı olanı erkek dişi bilmiyor
bütün halk birlik olmazsa kavga haklı olmuyor

cem karaca

Güzel bir soru.. benim kavgam genelde kendimle oluyor.yapmak isteyipte yapamadıklarımla,yada tam ucuna gelmişken kaybettiklerimle ilgili oluyor .. ama öyle garip ki insan yaşamı boyunca bana kalsa en büyük şeyi öğreniyor nefes almak bir yana,kalbinin atması bir yana,kendine bile yenilmeyi öğreniyor.bazen düşmeyi,düşüpte yeniden koşmayı,koşupta takılma riskini göze almayı öğreniyor.belkide kavgaların çoğu insanın önce kendini anlamamasıyla ortaya çıkıyor diyebiliriz buna.

Bütün kavgam kendim ile...
Yaptıklarım, yapamadıklarım ve yapacaklarım ile...

Hergün didişirim kendimle...
kendimi bilen bir insanım,
ama yapacaklarımdan,bihaberim...

Sadece kendimle kavgam var.. Hatta günlük tutup orda bir başka ben oluşturup onunla kavga ediyorum..
Kendimi anlama ve anlatma problemim var.. Çünkü kendimle kavgamı bitiremedim..
Kendimle kavgamı bitirince ancak başka kavgalara yönelebilirim..
Ama ben beni o kadar çok meşgul ediyor ve ben bana o kadar zarar veriyorki
başka kavgalarım olması çok zor..
Bu arda konu çok güzel.. Zekana sağlıkA

endonezya tarafından gönderildi.

kavganın haklı olanı erkek dişi bilmiyor
bütün halk birlik olmazsa kavga haklı olmuyor

cem karaca

Çok doğru söylemiş Cem Karaca.Kavganın meşruluk kazanması için, çoğunluğun kavgalı olması gerekir.Eğer çoğunluk kavgalı olursa, kavga kavgalıktan çıkar.

Kavga, bir çeşit savaştır ve çoğu zaman kavgaya başlayan kişi güçsüz tarafta yeralır.Kendisi de güçsüz tarafta yeraldığını bilmesine rağmen kavgasına devam eder, umutludur çünkü.

Kurtuluş Savaşı sırasında savaşa giden askerler ordunun yetersiz olduğunu biliyordu, buna rağmen galip geleceklerine inanarak korkmadan ölüme gittiler: İşte size bir kavga örneği.

Benim fikrime göre, olabildiğince az kendimizle kavgalı olmalıyız.Tabi bu bütün hatalarımızın üstüne örtme anlamına gelmemeli.Hatalarımızı görmeliyiz fakat bunu mutluluğun önünde bir engel olarak görmemeliyiz.Aksine ders çıkaracağımızı düşünerek, sevinçle karşılamalıyız bunu.

Sonuç olarak "kavgalar" her toplum için gereklidir.Varolmanın en önemli koşulu mücadele etmektir.Eğer kavgalarımız bireysel değil de bütün toplumu kucaklayacak şekilde olursa, kuşkusuz insanlık bundan daha fazla fayda sağlayacaktır.

oNLARLA...

benim kavgam yaşamla

kendimle,sistemlerle..

herkesin bir "kavgası" var. hatta bazılarının kavgalarının kitabı da var... sizin kavganız ne ile yada kim ile?

Bİr hayat düşünüyorum ki kavga ettiklerinden oluşan kitabın olsun. Bir hayat düşünüyorum ki, herkes bir şeylerle kavga etmeyi seçsin.

Evet kavga ettiğim bir hayatım vardı. Çok severdim kavgayı. Zihinde ve bedenimde kavga beni dünyaya bağlayan bir araçdı. Önce kavgalarım fizikseldi, sadece dövüşerdüm beynimi kullanmadan. Sonra birileri ve birşeyler sayesinde düşüncede kavga etmeye başladım. Büyük bir kavga değişikliğiydi benim için bu...

Bir zaman sonra kavga ettiklerimden aldıklarımın ne olduğunu düşündüm... Sadece kendime düşman kazanıyordum. Birde düşünceden ya da bedenden korkan sahte sevgiler kazanıyordum.

Kavgamda bana ait olumsuz yönlerdi ağır basan. Gereksiz hırslar, anlayamadığım ve sonunu göremediğim duygular... Ama öğrenmiştim kavga etmeyi gerçekten. Kavga ne kendiyle olmalı insanın, nede çevresiyle... Önce insan kavgalarını öğrenebilmeli. Kavgam adlı kitabıyla hitler... Ne için kavga ettiğini bilmeyen, genlerinde kodlanmış avcılık hissiyle saldıran aslanları düşündürttü bana. Eğer kavgamız genlerimizde ki saldırganlık duygusula oluyorsa hiç birşey kazanamıyoruz. Maddi olarak maddeyi kazanırız, ama ben manevi olarak insanı kazanmaktan bahsediyorum..

Artık kavgalarımda, ne ben varım ne çevrem. Dünya hayatı ve asıl dünyayı sorgulamakla kavgalarım. Bu dünya için kavga etmek değil, yaşayacağım rabbimin beni bir çırpıda sorgulayacağı dünya için kavga etmek. Bu kavgayı keşfedebildiğimizde inanıyorum ki, insan neden kavga ettiğinin farkına varabiliyor...

Sevgiler...

salt kendimle..

başka hiçbirşeyle değil..
yumruk yumruğa girdiğimde en fazla zararı verebildiğim bir ben varım..