Konu: Death Fan Grubu-Haberleri,Resimleri,Videoları,Röportajları,Albümleri

maalesef tekrardan açmak zorunda kaldım

Grup 1983 yılında bana göre dünyanın en iyi müzisyenlerinden birisi death metalinde tartışmasız 1 numarası olan CHUCK SCHULDINER tarafından floridada kurulmuştur.Temelleri CHUCK SCHULDINER ın 15 yaşında kurduğu MANTAS adlı gruba dayanır.Garaj muhabbetine takılırken birden işler ciddileşir ve demo çıkarmaya karar werirler.İlk demoları Death by Metal den etkilenerek grubun ismi DEATH olarak değiştirilir.

Daha sonra 1986 da CHUCK SCHULDINER DEATH ismiyle yeni çalışmalar yapmak için San Franciscoya taşınır. Sadus'ta bas çalan Steve DiGiorgio'nun da yardimlariyla "Mutilation" demosunu çikartirlar.Bu çalişma Combat Records'un dikkatini çeker ve "Scream Blood Gore" ilk DEATH albümü olarak çikar. Yil 1987 dir. Bir yil sonra grupta bazi degişiklikler olur.Bu sefer başka bir baba basçi Terry Butler (Şu an Six feet under'in basçisi) gruptadir.Onunla birlikte ilk gruptan gitarist arkadaşı
Rick Rozz la birlikte "Leprosy" albümünü yaparlar.Daha sonra Rozz'un ayrılmasıyla gruba müthiş gitarist James Murphy dahil olur.Bu kadaro 1990 yılında "Spritual Healing" albümünü yaparlar.Albüm çok kaliteli bir albümdür ve özellikle James Murphy nin soloları farkedilir.Tabi Chuck ı söylemeyegerek yok.

91 yilinda problemler sonucu Chuck herkesi birakarak tekrar Steve DiGiorgio ile beraber yeniden bir grup şekillendirir, Cynic grubundan Paul ve Sean ile beraber DEATH'in 4.albümü "Human"i oluştururlar.Aradan 2 yıl geçer ve 1993 te DEATH yeni bir albüm olan "Individual Thought Patterns" ile muhteşem bir kadro eşliğinde müthiş bir kadroyla dönüş yapar. Davulda Dark Angel'dan Gene Holgan, Gitarda King Diamond'un efsanesi Andy LaRoque ve değişmez adam DiGiorgio vardır. 1995'te DEATH Roadrunner plak şirketiyle anlaşır ve "Symbolic" albümünü çıkartır.Bu albüm bir çok otoriteye göre en iyi DEATH albümüdür..

Bu sırada Chuck yeni bir grup oluşturmaya başlar: "Control Denied".Ki benim nickte burdan gelir Plak şirketi Nuclear Blast ile bi DEATH albümünden sonra "Control Denied" albümü yapılması konusunda anlaşmaya warılır ve müthiş bir albüm olan son DEATH albümü "The Sound of Perseverance" 1998'de yayımlanır.Albümde birde süpriz vardır ki herkesi büyülemiştir, Judas'ın "Painkiller"ı yorumlanmıştır. Daha sonra "Control Denied" ismiyle "The fragile Art of Existence" albümü 1999 da yayınlanır.

CHUCK SCHULDINER bu album hazırlıkları sırasında beyninde tümör olduğunu öğrenmiştir albümü bitirmiş ve daha sonra tedavi sürecine girmiştir.Bu albüm diğer çıkan DEATH albümlerinden faklı olarak clean power vokal ile birlikte 5 kişiden oluşmasıdır.Ayrica CHUCK SCHULDINER kendisiyle yapilan roportajlardaDEATH i artik ikinci plana atacaginin ve gelecegini "Control Denied" da gordugunun ipuclarini vermistir. ancak maalesef omru bu super projeyi ilerletmesi icin yeterli olmamistir.

Yaşam la verdiği mücadeleyi 13.12.2001 tarihnde kaybetmiş ve aramızdan ayrılmıştır..

Kısa bi DEATH diskografisi bende daha çok şey söylerim ama sözü size bırakıyorum..

Dostum tekrardan eline saglik. ekledigimiz resimler gitmiş ama olsun. Muhabbete terkar devam.:A Death icin.

eywalla samedi kardeş.resimleri ekleriz tekrardan önemli diil:A

Hocam size Chuck'la yapılan en son bir ropörtaj var onu vericem
-------------------------------------------------------------------
Chuck'ın Ropörtajı
Son albümleri “The Sound Of Perseverance”ı (TSOP) çıkardıktan 3 yıl sonra, 13 Aralık 2001’de hayata veda eden efsanevi müzisyen Chuck Schuldiner ile söz konusu albüm çıktığında yapılmış bir röportajı bulduk ve sizler için çevirdik. Davranışları, lirikleri ve ortaya koyduğu müzik ile “RUH İYİLEŞTİRİCİ” ve “FİLOZOF” unvanını almış Chuck Schuldiner’ı sizlerle baş başa bırakıyor, saygılarımızı sunuyoruz. Okurken gerçek müzik adamlığını ve filozofluğu algılayacaksınız. Gerçek Chuck fanları da içleri cız ederek okuyacak bir çok yeri. Tek kelimeyle mükemmel bir röportaj ve harika bir insan mantalitesi var

AOM : Yeni albümünüz “The Sound Of Perseverance” (TSOP) ile yola koyuldunuz. Eski albümlerinize göre çok büyük farklılıklar var ve özellikle en çok dikkat çeken farklılığın vokal değişimi olduğunu söyleyebiliriz. Vokal konusundaki değişimi kasıtlı olarak mı yaptın yoksa zamanın geçmesiyle vokal yeteneğinin doğal olarak değişimimiydi?

CHUCK : Esas olarak çok doğal. Dikkat ettiyseniz her albümde vokal yönü değişimler gösteriyordu. Benim boğazım değişiyor ve gelişiyor. Biliyorsunuz ki “Symbolic” albümü çıktığında da vokal yönünde belli bir değişim vardı, insanlar bu farklılığı fark ettiler. İnsanlar zamanlar geçip de bir an düşündükten sonra “vokalde bir değişim yok” demeye başladılar, alıştılar, onlara normal gelmeye başladı, ama kesin olarak bu vokal değişimi doğaldır, kesinlikle kasıtlı değil.

AOM : Diğer dikkati çeken farklılık daha da gelişmiş malzemelerin kullanıldığı gitar riffleri. Bu belki de bir deney miydi?

CHUCK : Ah, gerçekten de “Individual Thought Patterns” albümünde gelişmişti. Çok farklı harmonileri ve malzemeleri kullandığımız, gelişmiş iyi bir albümdü. Eğer “Individual...” ile “Symbolic”i karşılaştırırsanız, “Symbolic”te kesinlikle gelişim ehlileştirilmişti. Ama ben “The Sound Of Perseverance” (TSOP) albümünde “Individual” ve “Symbolic” albümlerinin bir kombinasyonunun sağlandığını ve her iki malzemeden de konseptler içerdiğini düşünüyorum, üzerine de eklemeler yapıldı. Bilirsiniz ki her albümden bir şeyler var aslında.

AOM : Yeni albümünün liriksel konseptleri hakkında birkaç şey söyleyecek misin, lirikler güzelliğinden bir şey kaybetmedi.

CHUCK : Evet, gerçekten de lirikler özelliğini kaybetmedi. Ama aslında lirikler kayıtların yansımasının da ötesinde, gerçekliği bütünüyle yansıtıyor. Symbolic ve Individual albümlerinde de yansıtılanlara yakın, bilindiği gibi gerçeklik, iyi, kötü, doğruları sorgulamak, güçlü olmak ve engelleri yenmek gibi kavramlar yansıtılıyor. Temelde; insanların hayatlarında bazı tırmanışlara geçebileceği ve hayatları için en iyi şeylere erişmelerini ve de kendi rüyalarını gerçekleştirmelerini betimliyor. Ben bir hayalperestim. Benim için müzik bir rüya ve en iyi şeylere erişmeyi, korumayı düşünürüm. Bu benim amacımdır.

AOM : Beklendiği gibi her Death albümünde olduğu gibi bu albümde de değişik bir kadro var yeniden. Görüntü niçin aynı kalmıyor? Belki de her albümde farklı bir teknik ortaya koyulduğu için bunu başka elemanlarla sağlamaya çalışıyorsundur?

CHUCK : Hayır, hayır, kesinlikle değil. Death için geçmiş üç yıl vardı. (Symbolic sonrası) Ben bu üç yıl boyunca farklı şeyler yapmak istiyorum ama kadroyu koruyamıyorum. O insanlar benim için bekleyemez. Ben de bunun olmasını bekleyemem. (Beni beklemelerini) Symbolic’deki kadro niçin korunamadı, insanların bu konu hakkında mantıklı açıklamalara ihtiyacı olduğunu anlıyorum. Gene Hoglan 3 grupta, farklı elemanlarla çalışıyordu. Herkes farklı bir şeyler yapıyordu. Diğer insanların neler yaptığını bilmiyorum. Daima sebepleri vardır. Ozzy Osbourne’un sebepleri gibi, DIO’nun, Ritchie Blackmore’un sebepleri gibi, kuşkusuz müzik endüstrisinde onlar da farklı kadrolar kuruyorlar. Ben onlardan biriyim. Maalesef insanların, farklı kadrolarla müziği diğer elemanlarla paylaşmamdan çok, benim üzerimde ve benim değişimim üzerinde odaklandığını düşünüyorum. Ama sonuçta bunların bir nedeni vardır ve sebepler bu değişikliklere zemin hazırlar. Üç değişiklikle yeni kadroyu oluşturdum ve yeni kadroyla çok ama çok mutluyum. Grupta neler yapılacağı konusunda herkes çok heyecanlı. Ben eski arkadaşlarla iki yılın üzerinde birlikte çaldım, bu gerçekten de bir grupta hep beraber güzelce geçen zamanlardı. İnsanların bu beraberliklerin neden kısa sürdüğünü anlayabileceklerini düşünüyorum. Onlar kendileriyle zaman geçirdiğim arkadaşlarımdı, onlarla ilişkim çok iyi ve onlar arkadaşlarımdır.

AOM : Yanılmıyorsam yeni elemanlar Control Denied’da da seninle çaldı, doğru mu?

CHUCK : Tamamıyla doğru. Onlarla zaten beraber olduk. Onlarla Death’i paylaşmak istedim, çünkü onların varlıkları, yetenekleri bu iş için çok uygundu, yeni bir albümde çalışmak için kendimizi rahat hissediyorduk ve çok gelgitli bir albüm ortaya çıktı.

AOM : Ve yeni davulcu Richard Christy, o da Control Denied’da mı yoksa değil mi?

CHUCK : Hayır, değil ama olacak. Chris’in yerine bir başkasını almayı dahi düşünemem. O müthiştir.

AOM : Gene Hoglan’ın da çok iyi olduğuna inanıyorum. Sen de inanıyor musun?

CHUCK : Her ikisi de mükemmel. Richard gibi kaliteli bateristi bulduğum için çok şanslıyım, çünkü sadece iyi bir baterist değil, aynı zamanda da çok iyi bir kişiliği var ve çok önemli biri. Benim için böyle biriyle kadroyu oluşturmak heyecan verici. Gruptaki herkesin, yetenekleriyle insanları şoka uğrattığını düşünüyorum, çünkü onlardan neler geleceğini bilmiyorlardı. Kim bilir insanlar şöyle sorular soruyorlardı : “Bu kayıtta kimler çalmış, bu herifleri hiç duymadım, onlar neler yapabilir...” Ama onların neler yaptığı ortada. Richard şu ana kadar oluşmuş kadrolardaki en iyi elemanlardan, buna inanıyorum.

AOM : TSOP albümünde Judas Priest’e olan saygını “The Painkiller” coverı ile gösterdin. Death orijinalliğiyle coverlanmış bir çalışma. Bu kimin fikriydi? Belki kendinizin ya da Nuclear Blast’ın size verdiği bir fikir miydi?

CHUCK : Benim fikrimdi. Kayıtları yaparken böyle bir fikrimiz yoktu. Sonra bunu çok gizli tuttuk, bunu eğlenmek için yapmıştık. Ben Painkiller albümünü çok beğeniyorum ve 1990’lı yılların en mükemmel çalışmalarındandır. Ben parçanın bizim görüşümüzle benzer olduğunu düşündüm, bilindiği gibi gelişmiş, melodik ve oldukça heavy. Death’de nasıl hissediyorsam öyleydi. Death müziğin bir parçasıydı ve o parçayla çok eğlenebileceğimizi, bizimle uyuşacağını hissettim. Temelde eğlence için yaptık. Yapmak istediğimizi düşünmeksizin kaydettik. Onu yaptığımız için de çok mutlu olduk. Parçadaki vokal yönü beni çok çekiyor ve sevdiğim bir tarza işaret ediyor. Çok iyi bir parçaydı, herkes seviyordu ve o parçayı yapmak bizi mutlu etti.

AOM : Control Denied hakkında ne diyeceksin? Devam edecek mi vazgeçilecek mi?

CHUCK : Kesinlikle devam edecek. Parçalar yazıldı ve tamamıyla hazır. Henüz kayıtlara başlamadık, ama insanlar yeni Death albümünü bekledikleri gibi onu da bekleyebilirler. Müziksel ve vokal olarak orada daha fazla The Painkiller olacak, ben söylemeyeceğim, ama melodik, şiddetli, çok heavy bir stilin örneklemeleri Control Denied’ın parçaları olacak. Control Deniead’da söylemesi için bir vokaliste sahibim ve Control Denied bütünüyle bir gruptur. Bir solo projesi olarak gitmiyor, Death ile aynı eşitlikteymiş gibi önemli olacak. Çünkü müzik yapma ihtiyacı hissettiğinde, yeteneklerini sergilemek istediğin farklı alanlar düşünürsün, bu yapacağın tür Death başlığı adı altında yapılamaz. Vokal stili daha ön planda olacak.

AOM : Söyleyeceğim şeyi yanlış anlama, arkadaşlarımla konuşurken sizin yaptığınız müziğe konu gelince daima ya “dahi” olmalı ya da “sapık” diyorum. Bu ikisinden herhangi biri olduğunu düşünüyor musun?

CHUCK : Oh, hımm, aslında ilkini tercih ederdim ama bir dahi olduğumu düşünmüyorum.Yaptığımız şeyler inanarak ve hissederek yaptığımız kişisel şeylerdir, bir dahiliği ortaya koymaz ama rahatsız da etmez. Benim için yaşamda her ne olursa olsun inandıklarınızı yapmalısınız. Neleri yapabileceğime inanırım ve trendlere dikkat etmem, her şey grubumun çevresinde döner ve trend adına diğer şeyleri umursamam. Benim için esas şey doğru şeyleri yapıp durmak ve müziğin içine duyguları yerleştirmek. İnsanların samimi olması ve gerçek şeyleri koruması gerektiğini düşünüyorum. Bunun, bu müziğin önemli bir parçası olduğunu düşünüyorum. Kesinlikle...

AOM : 26 Eylül’de ülkemizde çalacaksınız. Yunanistan’da ilk kez çalacağın için neler hissediyorsun?

CHUCK : Biz heyecan veriyoruz ve heyecanlanıyoruz. Orada hiç çalmadık ama Yunan fanları için çok iyi şeyler işittik, biz hazırız. Biz ileriye daha fazla bakıyoruz.

AOM : Sen bizim çok canlı bir seyirci olduğumuza inanıyor musun, inanmıyor musun?

CHUCK : İnanıyorum, inanmasaydık orada çalmayı ve çıkmayı bekleyemezdim. Çok heyecan verici olacak.

AOM : Eylül’ün 26’sı değil mi, doğru mu?

CHUCK : Kesinlikle.

AOM : Canlı bir video yapmak sizce nasıl fikir? Böyle bir ihtimal var mı?

CHUCK : Gerçekten de bunun için bazı kişilerle konuşmaya başladım. Biz kesinlikle bir konser videosu yapmak istiyoruz. Kayıt için bir video parçasını tercih etmektense bütün bir konserin videosunu isterdim. İnsanlar evlerinde daima o şovları izleyebilirlerdi, çünkü bazı insanlar grubu canlı olarak izleyemiyorlar konserlere gelerek. Konserlere gelemeyip evlerinde şarkılarımızı dinleyen insanlar için bir konser videosu düşünüyorum. Bu kayıt için kesinlikle umut dolu bir planımız var.

AOM : Yeni albümden birkaç video klip bekleyebilir miyiz?

CHUCK : En başta bunun hakkında konuştuk, bir videonun bir yada iki kez yayınlanması için çok büyük paralar gerekiyor. Çünkü videolar, heavy metal videoları televizyonlardan ve TV istasyonlarından büyük bir destek görmüyor, bu yüzden bütün bir konserin videosuna para harcamayı tercih etmeyi düşünüyorum. Böylece insanlar evlerinde oturup hepsini izlerler ve daha iyi eğlenirler. Tek bir video klip yerine bütün bir konserin videosunu yapacağız sonunda umarım.

AOM : Sen her şeyi değiştirmek istiyormuşsun gibi görünüyor! Hatta grubun logosu da biraz değişti! Sen belki de grubun müzikal gelişimini ve olgunluğunu göstermeyi düşünüyorsun?

CHUCK : Evet, sadece bazı şeylerin bir parçası olmamak meselesi. Ben sadece 16 yaşındayken grup işine başlamıştım. Eninde sonunda siz belli bir gelişimi ortaya koyacaktınız. Şimdi 31 yaşındayım, müzik her kayıttan her kayıta süratle büyüdü ve şimdi daha iyi gibiyim. Ben koruduğum bazı şeylerin ileriye doğru hareket ederek büyümesinden emin olmak isterim. Gelişimin büyümesi de bunun bir parçası.

AOM : Logo hakkında konuşalım. DEATH Logosu üzerindeki “t” harfi haçı gösteriyor ve alevler içinde yanıyor. Bunun herhangi bir anlamı var mıydı? Ateşte yanan haç?

CHUCK : Hayır. O sadece gerçekten de bir logo. Ben hiçbir şekilde dindar değilim. Dinle ilgili hiçbir problemim yok ama aynı zamanda da dindar değilim. (Dinsizim demiyor, dindar değilim diyor. Genel görüntünün ülkemizde de böyle olduğu gerçektir!) O logo, 1983 yılında ben 16 yaşındayken yapıldı. Daha sonrasında bunu değiştirmem gerektiğini anladım, çünkü saçmaydı. Ben dindar değilken bir dini betimlemek, yaratılışla ilgili değişimleri ortaya koymak saçmaydı, ama aynı zamanda da insanların inandıkları şeyler hakkındaki doğrularına asla karşı gelmedim. Ben her insanın bir doğrusu olduğunu düşünüyorum.

AOM : Aniden niçin Roadrunner’dan Nuclear Blast’a geçtiniz?

CHUCK : Kontrat bitmişti ve onlarla tekrar devam etmek istemedik. Onlar Symbolic gibi çok iyi bir albüm için gerekli olanları tam anlamıyla yerine getiremediler, bir metal grubunun fikrini almadılar. O albüm için çok daha iyi çalışılmalıydı. Ama zaman akıp gidiyor, Nuclear Blast şu an içinde bulunduğumuz konum içinde çok büyük bir şirket, doğru pozisyonda duruyor, sadece güçlü değil aynı zamanda iyi bilgilendiriyor ve gelişmeye yardımcı oluyor. Bu albümü çok iyi destekliyorlar, promo ediyorlar ve daha çok ileriye gitmemiz için pozitif adımlar atıyorlar.

AOM : TSOP albümünün kapağı, ölüm gibi bakışların olduğu bir dağın üzerinde insanların en yükseğe çıkışını gösteriyor...

CHUCK : Aynen...

AOM : Kötülüğün bir şekli olan Kristal Dağı mı (Crystal Mountain) yoksa daha derin anlamları mı ifade ediyor?

CHUCK : Bu pozitif bir dağ türüdür. Korkutucu görünebilir ama sadece sorular betimleniyor, daha çok sorular, bazı şeylere ulaşmak ve elde etmek için tırmanabileceğimizi, belki bazı zamanlar düşebileceğimizi ama yine de yukarıya tırmanabileceğimizi, bazı insanların en dipte, bazılarının ortada, bazılarının da en yüksekte olabileceğini söylüyorum albümde. Bu yüzden yaşamımızda bu bağlamda attığımız adımlar var, eğer senin özellikle yapmak istediğin bir rüyan varsa bunu yapmak için yola koyulursun. Kendi açımdan, müzik benim rüyamdır. İnsanlar benim hakkımda kötü konuşarak beni yıkmayı deneyebilir ve ne olursa olsun kendi yoluma engeller koyabilir ama ben yine de bazı şeyleri koruyarak yoluma devam edeceğim, amaçlarıma erişmeye çalışacağım. Bu bağlamda kapak çok önemlidir. Onlar yaşamımda, yapmaya çalıştığım görüntümün bir yansımasıdır.

AOM : TSOP albümünün şu ana kadar çıkardığınız en iyi albüm olduğuna inanıyor musunuz, niçin?

CHUCK : Kesinlikle favorilerimden biri olduğuna inanıyorum. Çok iyi performans gösterdiğimizi, iyi iş çıkardığımızı, farklı malzemeler kullandığımızı ve bir çok komplike soundun oluştuğunu düşünüyorum. Daha ileriye gittiğimizi söyleyebilirsiniz. Individual’daki hissedişlerin üzerine eklemeler yapılmıştır, bir çok gitar soundu eklendi, bu albümü kaydederken diğer albümlerde hissetmediğim kadar kendimi mutlu hissettim. Eklenen tüm gitar partisyonları bir enstrümantal gibi çok iyi ve eğlendirici. Bu albümün diğerlerinden daha farklı yolda gittiğini düşünüyorum sadece. İnsanlar için büyük bir sürpriz olduğunu düşünüyorum, çünkü onların özellikle “Symbolic” gibi bir müzikal albümden sonra bu denli müzikal bir albümü beklemediklerini düşünüyorum.

AOM : Geçmişte Nik Chevalier’in grubu Naphobia ile işbirliği yapmıştın. Onların “Of Hell” albümünde “As Ancients Evolve” parçasında solonla katılmıştın. Nik ve onun grubu hakkında ne düşünüyorsun?

CHUCK : Gerçeği söylemek gerekirse onlarla gerçek anlamda fazla samimi değilim. Bir arkadaşa bir iyilik olarak yaptım. O grup için bas çalıyordu, bir iyilik yaptım.

AOM : Onlar albümlerinin son parçasını sizin stüdyonuzda kaydetmiş, doğru mu?
(Atilla’nın Notu : Söz konusu grubun stüdyosu yoktu)

CHUCK : Gene Hoglan bateri programı konusunda yardımcı olmuştu, arkadaşımızdı, grubunda bas çalıyordu ve yardım etmek istedik dediğim gibi. İçten gelen bir yardımdı.

AOM : “Symbolic” ve TSOP arasındaki ana benzerlikleri, farkları söyleyebilir misin ve de TSOP ile Death’in eski albümlerini kıyaslayabilir misin?

CHUCK : Symbolic’de olduğu gibi prodüksiyonu Jim Morris yaptı ve sound karşılaştırılabilir. Symbolic’de prodüksiyon gerçekten de güçlüydü ve müzikal açıdan da doğallık vardı. Symbolic çok melodik bir albümdü. Bu da melodiktir ama onlar bir Symbolic gibidir. Ama insanların bütün bu karışımları çok beğeneceği konusunda umutluyum.

AOM : Yeni albümdeki çalışmanın Death Müziğine yeni öğeler ve stresler kattığına inanıyor musun, eğer varsa bu yeni öğeler nedir?

CHUCK : Bu albümde çalışmak için, zamanımızın çok olmasının bize yardımcı olduğunu düşünüyorum. Materyallerle çalışmak üzere çok zamanımız vardı. Biz albümü kaydetmeye başlamadan önce iki demo kaydı yapmıştık, sonuçta her şeyi değiştirebilme ve farklılıkları ortaya koyabilme imkanımız vardı, sonra zamanı gelince de Jim Morris ile kaydettik. Ve Morris her şeyden önce çok istekliydi. Bu kesinlikle benim şimdiye kadar en istekli olduğum anlardı. Sonuçta tüm bu isteklerin sonucunda büyük bir çalışma ortaya çıktı diye düşünüyorum.

AOM : Şu an takip ettiğin yola baktığın zaman, “Scream Bloody Gore” zamanına gittiğin zaman, şu anki durumla kıyaslayabilir misin?

CHUCK : Hımm, 15 yaş daha yaşlıyım. Kesinlikle, çok farklı. 16’dan 31 yaşına geldiğiniz zaman çok farklı bir şekilde düşünürsünüz. Çok toyduk, 16 yaşında çocuklardık. Çok şey öğrendim, umutla bir çok iyi şeyi öğrendim, ama aynı zamanda bir çok saçmalık da oldu. Müzikle olmak kendimi iyi hissettirdi ve BENİM İÇİN, MÜZİK BURADA OLMAMIN SEBEBİDİR. BEN MÜZİK YAPMAK VE İNSANLARI UMUT VEREREK EĞLENDİRMEK İÇİN BURADAYIM. Benim için bir çok mesele önem taşır ve el ele hep beraber giderek bir şahsiyet olarak ve müziksel olarak bir çok büyüme oldu.

AOM : Hangi Death albümü Death Metal çizgisi içinde en etkilisi olmuştur?

CHUCK : Bilmiyorum, asla bir şey diyemem. Yorum yapamam, dürüstçe söylemek gerekirse emin değilim.

AOM : Tamam...Sen bugünlerde Death’in soundunu nasıl tanımlayabilirsin? Sen grubun hala death metali uyguladığına inanıyor musun?

CHUCK : Şahsen kategorize etmelerden hoşlanmıyorum. Gruba başladığımda, gitar çalabildiğimi düşündüğümde, bir heavy metal grubunda işe koyuldum. Çünkü esasen çalıyordum, sonra kategoriler ve sınıflandırmalar başladı. Bir şeyler bizi etiketlendirdi. Kuşkusuz başlangıçlarda bazı kategorilerden etkilenimlerim oldu, çünkü gitar çalmaya başladığımda 80’lerin başındaki bir çok farklı grubun hayranıydım. Iron Maiden, Metallica, Slayer, Venom, Mercyful Fate, Raven, Kiss... O zaman için farklı gruplar beni yansıtıyordu, Metal Metaldi. Sen sadece Metal müzik içinsin, bir noktadan sonra, yıllar boyunca, birleşmiş insanların yolunda türler ortaya çıktı. Türler ayrılabilir ama insanların bir çoğu beraberliklerini korumalı diye düşünüyorum. Ben kategorilerin birazcık sınırlama olduğunu düşünüyorum. Ben metal gruplarının, eğer açık fikirliyse bir çok seyirciye seslenebileceğini düşünüyorum. Önemli olan açık fikirli kalmak.

AOM : Sen geçmişte çok dik kafalı olmakla, neredeyse bir diktatör olmakla suçlandın. Sen Death’in bir grup mu yoksa kendi projen mi olduğunu düşünüyorsun?

CHUCK : Kötü bir grup izlenimimi var? Tek başına bir grup gibi görünmekten nefret ederim ve biliyorsunuz ki ortada bir grup var. Belki ben dik kafalıyım, fikrimden dönmüyorumdur ama herkes öyledir. Siz de fikirlerinizden dönmeyeceksinizdir, bir magazininiz vardır, bir albümü eleştireceksiniz, bu bir fikirdir. Herkesin dik kafalı olması için doğruları vardır. Ben doğru bulduğum düşünceleri aktardığım bir gruptayım sadece. İnsanların gruplardaki kişilere tuhaf bir bakışı var, ben ani bir refleksle bir grupta beğenmediğim şeyleri söyleyebilirim. Tuhaf görünebilir çünkü ben bir fanım ve 14 yıl boyunca bir fan oldum ve şimdi de heavy müzikte icracı olarak 15. yılımdayım. Kendi fikirlerimi yerine getirirken, doğruları yapmaya çalışırım, herhangi biri bu röportajı okurken birileri bizden hoşlanmayabilir. Fikirler ortaya koyulan doğrulardır. Ben yanlış anlaşıldım, çünkü bir gruptaydım ve bir çok insan gruptaki elemanları samimi bulabilir yada bulmayıp farklı değerlendirebilir, ama ben her şeyden önce bir fanım, gruptan önce de fandım şimdi de fanım. Bu yüzden bir fan olarak düşüncelerimi ortaya koyarken, Chuck, grupta olan bir adam değildir. İnsanlar benim diktatör olduğumu düşünüyorsa, bilindiği gibi benim bir görüşüm var, doğal olarak da şarkıların asıl yazıcısıyım. Gördüğüm şeyleri seslere dökebilecek kesin bir yöntem vardır, herkes kendi yolunu çizer. Ritchie Blackmore’un da kendi yöntemleri vardı yada Eddie Van Halen yada asıl şarkı yazma işini yapan herkesin bir yöntemi vardır. Bunda yanlış bir şey yoktur. İnsanlar iyi ya da diktatör bir herif olup olmadığımı düşünerek zaman kaybediyor. Kendim çok iyi bir insan olmayı düşündüm, önemseyen bir insan, etrafımda olan insanlara iyi şeyler vermek istedim. Bilirsiniz yaşamımı nasıl yaşadığımı. Ve insanlar maalesef bazı yorum ve düşünceleri yanlış anlar, grubun bir insana ait olduğunu zanneder. Ama bir kayıt nasıl yapılabilir, bir Symbolic nasıl oluşturulabilir, bunu yerine getiren bir tek insanın olduğunu düşünün. Ama orada senin yapamadığın şeylerde yardıma gelen yetenekler var. Son albümde yada Symbolic’de davul işlerine dikkat etmezlerse, o zaman ben insanların davulcu hakkında ne düşündüğünü bilemem. O davulları çalan ben değilim, diğer solo partisyonlarını yada bas gitar tınılarını çalan ben değilim. Ben şarkıları yazarım ama diğer şeyler takım işidir. İnsanlar birlikte çalışır. Ve insanların gerçek müziği dinlemeye ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Onlar gerçekten de görüyor ve dinliyorlar.

AOM : Death 1992 yılında Kreator ile Avrupa’da turdayken turun ortalarında Death turneden ayrılmıştı. Bu bencil bir hareket olarak tanımlandırılmıştı. Bunun nedenini açıklayabilir misin?

CHUCK : Oldukça eski bir haber. Bununla ilgili söylentileri hiç umursamıyorum, senin de niçin bu konu hakkında konuşmak istediğini bilmiyorum. Dürüst olmak gerekirse, yorum yok. Eskidi. Konuşmak için bir sebebimin olmadığını ifade ediyorum, doğru, şu an hiçbir şey yapılamaz. Sizi kırmak istemiyorum ve gerçekten de çok eski bir olay, anlatmak ya da konuşmak için bir sebep görmüyorum. O zamanın şartlarında bir çok nedeni vardı.

AOM : Tamam... Bugünlerde Death Metali tanımlayabilir misin? New Wave Old Scholl Death Metal hakkında ne düşünüyorsun?

CHUCK : Müziğin tipini belli bir türe sokmam, daha önce anlatmıştım. Heavy müzik genelde fanlarını mutlu eden büyük bir alandır. Amerika’da popüler olmak için büyük düşünmek gerektiğini düşünüyorum. Metal müzik için iyi bir zaman olduğunu, ama aynı zamanda da ayrımları kırmamız gerektiğini, insanların metal müziği sadece heavy metal için takdir etmesi gerektiğini ve bir kategoriye sokmamaları gerektiğini düşünüyorum. Ben metal müziğin, gerçek metal müziğin ve gerçek melodilerin her türlüsünü seviyorum, bütünüyle haz verici olsunlar yeter ki.

AOM : Müzikte olduğu gibi Death’in liriklerinin de çok önemli olduğunu düşünüyor musun?

CHUCK : Öyle düşünüyorum. Çünkü onlar benim için gerçek bir hayatın gerçeklikleridir, benim için lirikler gerçektir, müzik gibi çok önemlidir, her ikisi kesinlikle birbirine bağlıdır. Kesinlikle.

AOM : Death’in dönüşüne fanlarınız nasıl reaksiyon gösterdi?

CHUCK : Gerçekten de katil gibiydiler. İnsanlar çok sıcaktı ve yeni müziğimizi çok iyi karşıladılar. Müziği gerçekten de destekleyen ve bütün bir grup halinde içten hisseden bütün insanlara çok minnettarım. Çok heyecan vericiydi.

AOM : Dynamo’ya çıktığınızda hatırladığın bir şeyler var mı?

CHUCK : İnanılmazdı. Uzun zamandır göremediğim çok sayıda insanları gördüm. İnsanlar, dinleyiciler, şov gerçekten de muhteşemdi. Bunu yeniden yapsam yine sevineceğim.

AOM : Metal müziğe kendinden neler kattığını düşünüyorsun?

CHUCK : Hımm, katkım varsa nasıl bir katkıdır bilmiyorum, bunu diğer insanlar kararlaştırır. Ama umut ediyorum ki metal müziğin ruhunun gücünü korumak gerektiği, yanlış akımlara gitmemesi gerektiği yada trendin bir parçası olmaması gerektiği gibi katkılarım oldu. Çünkü trendlere eğilmenin metal müziği yaraladığını düşünüyorum. Diğer kişiler trendin gücünün kurbanı olurlarken ben Amerikada’ydım ve asla trendin bir parçası olmak istemedim. Gitar çalan bir herif gibi yada bir fan gibi asla yolumdan ayrılmadım. Gerçek şeyleri koruyarak daima ileriye gitmek istedim. BU BENİM TEMEL SORUMLULUĞUMDU.

AOM : Eğer herhangi bir Yunan grubu dinlediysen bana söyleyebilir misin?

CHUCK : Fazla dinleyemedim ama buna rağmen beğendim. Yunanistan’a geldiğimizde ileriye dönük bir planımız olabilir.

AOM : Belki Rotting Christ’i dinledin?

CHUCK : Hayır, dinlemedim. Bir çoğunu duyduğumu da düşünmüyorum.

AOM : Bazı gruplar hakkında belki düşüncelerini anlatabilirsin. Mesela Obituary?

CHUCK : Onlar çok iyiler, uzun bir zaman ortalıklardaydılar, inandıkları şeyi yapmaya çalıştılar ve bana göre iyi şeyler yaptılar.

AOM : Cannibal Corpse?

CHUCK : Diğer iyi grup. Neye inanıyorlarsa onu yapıyorlar, trendi umursamıyorlar ve bu yönleriyle çok önemliler.


AOM : Deicide?

CHUCK : Onlar da aynı. Onlar da iyiler, istediklerini yapıyorlar, çok ağırlar, hep heavy kaldılar ve geriye bakmadılar.Önemliler.

AOM : Dimmu Borgir?

CHUCK : Onların çalışmalarının büyük bir kısmını dinlemedim. Samimi olmak gerekirse, çok melodik olan şeyleri dinlerim, şiddetli olan şeyleri değil. Güncel, olgun her neyse. Onları biraz dinledim, duyduğum kadarıyla iyi soundları var.
Hey bir saniye. Onları bana neden anlattırıyorsun. Oraya geleceğiz ya.

AOM : Tamam! Röportajın kapanışını Yunanlı dinleyicilere bir mesajla yapalım mı?

CHUCK : Yunanlı fanlar hakkında çok iyi ve güzel şeyler duyduk. Onları biliyoruz, oraya geleceğiz ve Yunanlı metal severlerle buluşacağız, desteğinize minnettarız.

AOM : Sonra Atina’da görüşürüz.

CHUCK : Kesinlikle, çok teşekkürler.

baba bunu okumuştum soora formatta silinmişti saol paylaştığın için:A

Dou cann dostum saol. gercekten bomba gibi bir roportaj.

evt dostlar metalci gençliğin nadide temsilcilerinden olarak burayada atlamış bulunmaktayım cümleye bak bea ne dioduk? hee death walla arkadaş bi dvdye çekti bana ama bende dvd player olmadığı için dinleyemiom geçen kuzene gittim bi kulak atiim dvdye dedim attımki baya iyiymiş bu death valla:A abi bi parçasını dinledim süperdi, sora geldim burak'a sordum..meğerse death'in ondan güze bissürü parçası varmış dedim ben bu gruba sarcam:4 biraz daha dinliim döktürcem buraya:4 hadi şimdilik görüşürük

eywalla levent bende seni bekliodum ne zamandırzaman aleyine işliyo death dinlemediğin her dakika mahşer de aleyine delil olarak kullanılcak(la ben bile anlamadım ne demek istiyom) neyse beklerim burayada..

Yaa işte boyle levent dostum death dinledikce insani bagımlısı yapıyor hic suphesiz. Haksızmıyım büyük üstad contraoldenied dostum

controldenied eline saglik tekrardan ugrasip acmissin yine sayfayi:A
Metal dunyasinin sarsilmaz kalesi, sonsuza dek yasayacak olan DEATH herbirimizde az da olsa etkilerini gostermistir. Karizmasi yeter diyorum ve bir foto ile bitiriyorum..