Konu: unutmak ihanettir

Gitmek kolaydır ve kaçıştır...

Kalmaksa zordur ve kavgadır...

Gitme, dur!

Bir sensizlik girdabıdır yaşamlar içimde.

Şimdi burada olmalıydın. Sensizlik nasıldır bilir misin? Yaşanmaz olur, anlar, geçmez olur saatler, zaman boğazıma dört elle sarılan bir boğumdur şimdi. Sözcükler dudaklarımda hıçkırık. Hıçkırıklar acımtırak, doyumsuz bir isyanı soluyor, katillerine saf temiz duygularımın, günahlarımın.

Şiirler yazılmaz olur, zaman sensizlik sonrasını gösterirken. İçimde biriken duygular, üst üste yığılan kelimeler, başlatır bir kaosu huzur dolu coğrafyamda..

Dizlerimin bağı çözülür de bir gün apansız, hiç ırgalamadan yaşanılanları, bağlılıkları, ivedi bir köşede kalıvermek sevinci yürür, uysal bir nehir gibi biteviye, düş sokaklarımda..

Yoksun şimdi...

Bundan bu yoksunluk, yoksulluk...

Bir vuslat türküsüdür yüreğimdeki terennüm.

Sana adadığım şiirler bir bir intihar ediyor. Sana ulayıp da kutsallaştırdığım kavramsallaştırdığım kelimeler ötenazi hakkı istiyor. Dilime her ses takılır oluyor. Yaşayışlara dair sıcaklıklar asıyorlar kendilerini, içimin dönemeçlerinde. Her gün bir ağıt yakılır yüreğimdeki kora. Bir kara sevdanın son mırıltısıdır, nabızlarımda canhıraş çırpınışlarla tebellür eden şimdi.

Bu yalnızlık bana büyük geliyor... çookkk...

Yaşanılan bu dipsiz açmazlardan kurtulup kutlu bir kavgaya soyunmanın, kuşanılması gerekip de ihmal edilen ehemm-i mühimleri kuşanmanın vakti, vakit oysa.

Uçmak varken güneşlere

Emeklemek içimdeki izbelerde.

Senle omuz omuza, el ele sevgiye, kavgaya dair şiirler söylemek varken kalakalmak yeryüzünün silik, karanlık, uçucu temalarında.

Varoluş mücadelesine koşmak da var, oturup kalakalmak da. “Kötürüm olmuş aksiyonların içinde dipdiri bir aksiyom”dan söz edilebilinir mi ki?

Anlasana sevgili.

Kulağımda sevdiğim şarkıların melodisi gözlerimden yaş olarak akıyor. sokakta çoğu zaman güleryüzlüyüm. yeryüzü insanıyım. ama ben ile mücadelemi bir ben bilirim, bir de beni yaratan, inandığım Rabb’im. aslında ben bu yer-yüzüne ait değilim, çağırmasını bekliyorum, asıl Sevgili’nin. eşikte kalmaktan korkuyor, üşüyorum. buz kesiyor içim.

Gitme dur yalnızım ünlem işaretleri çoğalıyor, içimin aydınlığında. İnsancıl yanım yine sorguluyor, bastırıyor. Bir yalnızlık korkusu sarıyor benliğimi. Aylak kaygılar, aptal korkular kuşatıyor zihnimi.

Gittin, içimde ışıklar söndü. Gittin bil ki bir şeyler eksik şimdi. uzakta bir yetimin hıçkırıkları tınlar kulağımda. kan doğranır anılara. bıraktın beni sensizliğin kederlerinde, işkencelerde. şimdi yalnızım içimin izbelerinde...


Dur, dinle,
gitmek kolaydır
unutmak ihanettir

Bekle sevgili...

eline sağlik paylaşimin için teşekkürler